Անատամ պայքար մենաշնորհների և անբարեխիղճ մրցակցության դեմ. Գեղամ Գևորգյանի 2022-ը

Վերլուծական 20 Դեկտեմբեր, 2022 20:05

Ամփոփելով անցնող տարվա ընթացքում առավել քիչ հիշատակված կառույցների աշխատանքը` այսօր կանդրադառնանք ՄՊՀ-ին:

Իհարկե, սպասվում էր, որ հեղափոխությունից հետո այս կառույցը կվերածվի իսկապես քաղաքացիների և սպառողների շահերը պաշտպանող կառույցի: Ի սկզբանե Գևորգյանը իր նախորդից՝ Արտակ Շաբոյանից ժառանգել էր մի կառույց, որը քիչ թե շատ, սակայն գոնե նկատում էր մենաշնորհների կամ գերիշխող դիրքը չարաշահողների առկայությունը հայաստանյան շուկայում: Հեղափոխությունից հետո թվում էր, որ վերջինները ոչ միայն պետք է նկատվեն, այլ նաև պետք է արմատախիլ անեն, սակայն Գևորգյանը այլ կարծիք ուներ. նշանակվելուց անմիջապես հետո նա հայտարարեց, որ մենաշնորհների դեմ չի պայքարելու:

Այնուհետև Գևորգյանը ընդհանրապես հայտարարեց, որ Հայաստանում մենաշնորհ չկա, կա գերիշխող դիրք, սակայն վերջինիս դեմ էլ ՏՄՊՊՀ նախագահի պայքարը, եթե այդպիսին, իհարկե, ընդհանրապես կար, տապալվեց: Հիմնական շուկաներում, այնտեղ որտեղ մշտապես նշմարելի են եղել ներմուծող մի շարք օլիգարխների շահեր, փոփոխություններ տեղի չունեցան: Շուկաներում խաղացողների թվի ավելացումը, որը կառույցում ներկայացնում են իբրև մեծագույն ձեռքբերում, իրականում մեծագույն մանիպուլյացիա էր: Դիցուք՝ 2017-ի համեմատ՝ 2018-ին շաքարավազի շուկայի մասնակիցների թիվն ավելացել է ընդամենը 1-ով, ընդհանուր առմամբ տեղի է ունեցել նաև մասնակիցների փոփոխություն: 2018-ին ներկրող ընկերութունների ցանկում ավելացել է «Ալեքս էնդ հոլդինգ» ՍՊԸ-ն, որը հիմնադրվել է անմիջապես իշխանափոխությունից հետո՝ 2018-ի մայիսի 22-ին: Իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրում որպես հիմնադիր գրված է Հրաչյա Շարոյանի անունը: Հետաքրքիր է, որ Շարոյանը բնակվում է Սամվել Ալեքսանյանի հարևանությամբ՝ Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի Ծերենց փողոցում:

Բանանի շուկայում, որը մինչ հեղափոխությունը գտնվում էր «Քեթրին Գրուպ»-ի վերահսկողության տակ, 2018-ից հետո ավելացել է ընդամենը մեկ ընկերություն, այլ էլ պայմանագիր է կնքել միայն ՊՆ-ի հետ, նշանակում է՝ շուկան բաց չէ: Ավելին` մամուլը ուներ հիմնավոր կասկածներ, որ այդ նոր ընկերությունը նույնպես կապված է Միհրան Պողոսյանի հետ:

Ամենամեծ հարվածը ՄՊՀ-ին հասցվեց ամիսներ առաջ: Այն ժամանակ պարզվել էր, որ «Շիրակ» թռչնաֆաբրիկան, հասարակությանը մոլորեցնելով, «Էկո», «էկոդեմոնստրատոր» եւ «օրգանիկ» բառերով հավկիթ է արտադրել, ինչը օրենքի խախտում է: Իհարկե, «Շիրակ»-ը ծիծաղելի պարզաբանում էր տվել, թե «ԷԿՈ» մակնշումը ոչ թե ձվին, այլ տուփի վրայի ինքնաթիռին էր վերաբերում, բայց, ամեն դեպքում, ապօրինության համար «Շիրակ»-ը տուգանվել է 3 մլն 44 հազար ՀՀ դրամով: Ավելին՝ Հանձնաժողովը հանձնարարել է նաեւ «Շիրակ» ընկերությանը, որ ամբողջությամբ հավաքի արտադրված հավկիթները բոլոր խանութներից: Սակայն, պետք է արձանագրենք, որ մինչ օրս մի շարք խանութներում վաճառվում են «ԷԿՈ» մակնշմամբ հավկիթներ՝ շրջանցելով Հանձնաժողովի որոշում-արգելքը: Ինչպե՞ս է ստացվում, որ արգելքի որոշման առկայության պայմաններում այսօր առեւտրի կենտրոններում վաճառվում են «Արզնի» եւ «Շիրակ» թռչնաֆաբրիկաների կողմից արտադրված «ԷԿՈ» մակնշմամբ հավկիթներ: Շիրակ թռնչաֆաբրիկան պատկանում է իշխանությունների սրտի նորաթուխ օլիգարխ Նարեկ Նալբանդյանին, ով նաև հանդիսանում է «Գոլդեն Փելեսի» սեփականատերը: Ըստ երևույթին, Նարեկ Նալբանդյանի դեմ ՄՊՀ-ն այդպես էլ հակախաղ չի գտնում և վերջինս շարունակում է տուգանվել և խախտել օրենքը:

Դիզվառելիքի շուկայում որևէ էական փոփոխություններ նույնպես չարձանագրվեցին, բացի, իհարկե, գների դրակոնյան աճից, ինչի պատճառները Գևորգյանը խորհուրդ տվեց փնտրել ոչ թե դիցուք՝ «Ֆլեշ»-ի կամ «Սի Փի էս օյլ»-ի գերշահույթ ստանալու ցանկության, այլ արտաքին շուկաներում տիրող իրավիճակի հետ: Նման հուժկու փոփոխություններից հետո Գևորգյանը նախաձեռնեց նաև կառույցի հուժկու բարեփոխումներ, սակայն այդ բարեփոխումների ողջ արդյունքը կարելի է ամփոփել մեկ նախադասության մեջ՝ կրճատվեց կառույցի անվանումը:

ՏՄՊՊՀ-ն որոշել է, որ հետհեղափոխական Հայաստանը չպետք է հրապարակայնացնի այն վարչական ակտերը, որոնք առնչվում են շուկայում խոշորացող ընկերությունների հետ, ինչի իրավունքը բացարձակապես չունի՝ թե հանրային շահի դիտանկյունից, թե տեղեկատվության ազատության մասին օրենքը խախտելու առումով: Սա հակասում է ՀՀ գործող բոլոր իրավական նորմերին՝ թաքցնել հասարակությունից արդեն ուժի մեջ մտած գործարքի բոլոր մանրամասները: Նշենք, որ նույն խնդիրը կարող է ծագել ապահովագրումների, բանկերի և հանրային սպասարկման ցանկացած ոլորտում, ուստի փակ և գաղտնի պահել հասարակությունից ուղիղ իրեն առնչվող տեղեկատվությունը, ոչ մի ռացիոնալ հիմնավորում չունի, որքան էլ վարչապետին կամ մեզ «նորեկ չինովնիկները» փորձեն կերակրել «առևտրային գաղտնիք», «կոմերցիոն շահ» անհեթեթ ձևակերպումներով:

Նիկոլ Փաշինյանը հեղափոխությունից հետո խոստացել էր, որ բիզնեսը գործելու է թափանցիկ դաշտում և քաղաքացիները հնարավորություն են ունենալու վստահ լինել, որ որևէ կոռուպցիոն գործընթաց տեղի չի ունենում, սակայն Գեղամ Գևորգյանը, ինչպես հասկանում ենք, այս հարցում ունի իր ուրույն դիրքորոշումը...

Շարունակելի...