Պարապուրդի մատնված պաշտոնյաների թոփ 10-յակը

Թեև Հայաստանի իշխանությունները բողոքում են բյուջեի սուղ միջոցներից և կրճատում կարևորագույն ոլորտների ֆինանսավորումը՝ միևնույն ժամանակ ՀՀ պետական համակարգում շարունակում են գործել և ֆինանսավորվել այնպիսի կառույցներ, որոնց ՕԳԳ-ն մոտ է զրոյի:

Պարապուրդի առումով ամենաաչքի ընկնող կառույցն, անշուշտ, Հանրային խորհուրդն է: Թե ինչ է քննարկվում, ինչ խորհուրդներ է տալիս այս խորհուրդը՝ հայտնի չէ, քանի որ չկա մի դեպք, որ ՀԽ-ն հանրային կարծիք ձևավորեր կամ ուսումնասիրեր հանրային կարծիքը և ներկայացներ կառավարությանը, ընդ որում՝ պահպանելով քաղաքական չեզոքություն, մինչդեռ հատկապես հետպատերազմյան Հայաստանում առկա են բազմաթիվ խնդիրներ և հարցեր, որոնք կարող էին և պետք է քննարկվեին այս հարթակում: Անգամ ՀԽ պաշտոնական կայքից երևում է, թե հանրային ինչպիսի ակտիվություն է դրսևորել սույն կառույցը. վերջին նորությունը կայքում տեղադրվել է այս տարվա ապրիլ ամսին։

Քչերը գիտեն, սակայն, Հայաստանում գործում է Միջուկային անվտանգության կարգավորման կոմիտե, որի ղեկավարն էր Աշոտ Մարտիրոսյանը, իսկ այս պահին կառույցի ղեկավարի պաշտոնը ընդհանրապես թափուր է: Իսկ քչերը գիտեն, որովհետև կոմիտեն գրեթե որևէ գործունեություն չի ծավալում, փոխարենը բյուջեից ստանում է կլորիկ գումարներ: 2022 թվականի բյուջեով այդ սուրբ գործին, այն է՝ Միջուկային և ճառագայթային անվտանգության կարգավորմանը բյուջեից հատկացվել է 321,670.7 մլն դրամ:  Բավական է նշել միայն, որ վերջին երկու տարվա ընթացքում տվյալ կառույցի գործունեության մասին չկա գեթ մեկ մամուլի հիշատակում, իսկ կառավարության նիստերին միջուկային անվտանգության հարցերը չեն բարձրացվում ընդհանրապես: 

Առանձնապես բուռն աշխատանքով աչքի չի ընկնում նաև սփյուռքի հարցերով գլխավոր հանձնակատարի գրասենյակը, մինչդեռ նույն 2021 թվականի բյուջեով ՀՀ զարգացման գործընթացներում Սփյուռքի ներուժի ներգրավման նպատակով բյուջեից հատկացվել է  70 մլն. դրամ: Գրասենյակի ղեկավար Զարեհ Սինանյանը նշանակվելուց հետո աչքի է ընկնում միայն իր բազմաթիվ և որպես կանոն՝ անարդյունավետ վոյաժներով, բացի այդ Սինանյանի գործունեության հետևանքով լուրջ վնաս է հասցվել Հայաստան-Սփյուռք հարաբերություններին, այն պարզ պատճառով, որ Սփյուռքի հետ վերջինիս երկխոսությունը, մեղմ ասած, չստացվեց: Սինանյանը այնքան «լավ» է աշխատել Սփյուռքի հետ, որ օրինակ՝ հայազգի գործարար Նուբար Աֆեյանի կողմից ստեղծված Մոդեռնա պատվաստանյութի խմբաքանակը Հայաստանը որպես նվեր ստանում է Լիտվայի հանրապետությունից, ոչ թե հայազգի Աֆեյանի ընկերությունից, իսկ վերջին երկու տարվա  թելեթոններն ընդհանրապես Հայաստան-Սփյուռք տապալված հարաբերությունների լակմուսի թուղթն են՝ ռեկորդային ցածր վստահության ֆոնին՝ ռեկորդային ցածր հավաքած գումարներով:

Տաթևիկ Ռևազյանի կողմից քաղավիացիայի կոմիտեի ղեկավարի պաշտոնը թողնելուց հետո թվում էր, թե կոմիտեն առավել ակտիվ կլուծի իր առջև ծառացած խնդիրները: Սակայն, նախորդ տարվա աշխատանքի ծավալները գնահատելով` հասկանալի է դառնում, որ հույսերը սին էին: Կոմիտեի ղեկավար նշանակված Միհրան Խաչատրյանը դեռևս նույնպես ոչնչով աչքի չի ընկել, կոմիտեի գործունեության մասին մամուլում գեթ մեկ հիշատակություն չկա, մինչդեռ բյուջեից ոլորտի առջև ծառացած խնդիրները լուծելու նպատակով դուրս էր գրվել  1,168,640.7 դրամ:

Հանրությունը տեղյակ չէ նաև ՊՈԱԿ-ի աշխատանքից, դիցուք՝ Ազգային արխիվի, որի տնօրենն է հանդիսանում Արթուր Ստեփանյանը և որը նախորդ տարի բյուջեից ստացել է 590,176.5 դրամ: Այս կառույցը հիշատակվել է մեկ անգամ, այն էլ՝ տեղեկատվության մասին օրենքը խախտելու համատեքստում:

Մի քանի ամիս առաջ՝ տարվա սկզբին, Շիրակի մարզպետի պաշտոնը ստանձնեց Մուշեղ Մուրադյանը, ով  մինչ այս բարձր պաշտոնին անցնելը զբաղեցրել է Արփի լիճ ազգային պարկի տնօրենի պաշտոնը: Վերջինս նշանակվելուց հետո հասցրել է հայտնվել մի քանի աղմկահարույց պատմությունների կիզակետում և վերջ, այլևս նրա անունը չի հիշատակվում, նա անգամ աշխատանքի բուռն իմիտացիա չի փորձում անել:

Սպիտակում ՔՊ-ականների արշալույսներն այնքան էլ խաղաղ չեն: Իշխող կուսակցությունը Սպիտակում բաժանվել է թեւերի, որոնք միմյանց նկատմամբ հակամարտության մեջ են։ Սպիտակի ավագանու ՔՊ-ական անդամները բոյկոտում են ավագանու նիստերը, ինչի հետեւանքով ավագանու նիստեր տեղի չեն ունենում։ Բնականաբար, համայնքապետ Քաջայր Նիկողոսյանը զբաղված է ներթիմային հարցերը կարգավորելով և ոչ թե համայնքի զարգացման ծրագրերը կյանքի կոչելով:

2021 թվականին Արենի համայնքի ղեկավարի պաշտոնում ընտրվեց ՔՊ քվոտայով ընտրություններին մասնակցող Հուսիկ Սահակյանը: Ուշագրավն այն է, որ Հուսիկ Սահակյանը երկար ու ձիգ տարիներ եղել է Ռինդի գյուղապետ, իսկ այդ պաշտոնում գտնվելիս նա ներկայացնում էր այն ժամանակվա իշխող քադաքական ուժը՝ ՀՀԿ-ն: Սահակյանը այնուհետև նույն ՀՀԿ քվոտայով ընտրվել էր Արենիի համայնքապետ: Սահակյանի բուռն գործունեությունից կարող ենք առանձնացնել թերևս հետևյալ դրվագները՝  կազմակերպվել է ֆուտբոլի ներհամայնքային մրցաշար, «Կանայք և երիտասարդները նորարար տեղական զարգացման գործընթացներում» ծրագրի շրջանակներում ս/թ մարտի 11-ին և 12-ին Արենի համայնքի Արենի, Արփի, Ելփին, Չիվա և Ռինդ բնակավայրերում տեղի են ունեցել հանդիպում – քննարկումներ «Տեղական ինքնակառավարմանը բնակիչների մասնակցության ֆորմալ գործիքներ» թեմայով։

Դեկտեմբերի 23-ին Մարտունի քաղաքի մշակույթի պալատում տեղի ունեցավ Մարտունի խոշորացված համայնքի նորընտիր ղեկավար Հովհաննես Հովեյանի երդմնակալության եւ պաշտոնը ստանձնելու հանդիսավոր արարողությունը։ Այդ օրվանից հետո Հովեյանը, կարելի է ասել, ստվերում է և զանգվածին լրատվամիջոցները առիթ չեն ունենում անդրադառնալու վերջինիս մասնագիտական բուռն գործունեությանը:

Աշխարհում ստեղծված իրավիճակում այն երկրները, որոնք որևէ սանկցիա չեն կիրառել ռուս-ուկրաինական պատերազմի կողմերից մեկի հանդեպ, ամեն ինչ անում են ՌԴ-ից և Ուկրաինայից քաղաքացիների հոսքը իրենց երկիր ուղղելու համար։ Առաջին հերթին դա արվում է Զբոսաշրջության կոմիտեների միջոցով։ Սակայն մեր կոմիտեն, որը ղեկավարում է Սիսիան Պողոսեանը, ամենաքիչ հիշատակվող կառույցներից մեկն է, թերևս՝ պատճառը հասկանալի է: