Այդպիսի հարցերում չեն լինում պարզապես զուգադիպություններ․ Հակոբ Բադալյան

Քաղաքագետ Հակոբ Բադալյանը գրում է․

Ամերիկա-ռուսական պայմանավորվածության մասին տեղեկության համատեքստում ես հատուկ ուշադրության արժանացրի, որ ազատազրկվածին արձակելու վերրաբերյալ պայմանավորվածության համար Մոսկվա է մեկնել Դոնալդ Տրամպի՝ Մերձավոր Արեւելքի հարցերի հատուկ բանագնաց Ստիթ Ուիտկոֆֆը: 

Այդ հանգամանքից ելնելով եզրակացրի, որ ԱՄՆ ու Ռուսաստանը այս գործարքի շրջանակում թերեւս քննարկել են հենց Մերձավոր Արեւելքին վերաբերող էական հարցեր, այլապես Մոսկվա չէր մեկնի Մերձավոր Արեւելքի հարցերով ԱՄՆ նախագահի հատուկ բանագնացը:

Ավելին, ամերիկա-ռուսական այդպիսի մի գործարք, ընդ որում շատ ավելի խոշոր մասշտաբի՝ ձերբակալվածների փոխադարձ ազատ արձակման աննախադեպ թվով, կայացավ նախորդ տարի օգոստոսի 1-ին, ԱՄՆ նախկին ադմինիստրացիայի պաշտոնավարման ժամանակ: Ընդ որում, իր մասշտաբով այդ գործարքը աննախադեպ էր դիտվում անգամ ԽՍՀՄ տարիների համեմատ: Բայց, այդ ժամանակ որեւէ ամերիկացի դիվանագետ չժամանեց Մոսկվա, իսկ հարցերը քննարկվել էին հատուկ ծառայությունների մակարդակում՝ երրորդ երկրներում:

Իսկ ահա այժմ, ընդամենը մեկական ազատազրկվածի փոխանակում, բայց Մոսկվա է մեկնում Մերձավոր Արեւելքի հարցերով ԱՄՆ հատուկ բանագնացը, ինչից էլ եզրակացրել էի, որ քննարկվել են հենց մերձավորարեւելյան էական հարցեր:

Եվ ահա, հատկանշական տեղեկություն օրվա վերջում: Պուտինը առաջին անգամ հեռախոսազրույց է ունեցել Սիրիայի ժամանակավոր նախագահ Ալ Շարաայիի հետ: Պարզապես ժամանակագրական զուգադիպու՞մ է, որ ՌԴ նախագահը Սիրիայի ժամանակավոր նախագահի հետ իր առաջիին հեռախոսազրույցն ունենում է ԱՄՆ մերձավորարեւելյան հատուկ բանագնացի Մոսկվա ժամանելու հաջորդ օրը:  Ես կարծում եմ, որ այդպիսի հարցերում չեն լինում պարզապես զուգադիպություններ:

Թե ինչ են խոսել Պուտինն ու Ալ Շարաային, կարող ենք դատել միայն պաշտոնական հաղորդագրությամբ, որի այսպես ասած «արարողակարգային» տողատակերում նկատվում է այն, որ Պուտինը Ալ Շարաայիին մատնանշել է բավականին բարդ խնդիրներ, միաժամանակ հայտնելով դրանց լուծման հարցում օգնության պատրաստակամություն: «Թարգմանաբար» կարող ենք հասկանալ, որ Պուտինը Սիրիայի նոր նախագահին ակնարկել է, որ գործակցելու պատրաստակամություն չդրսեւորելու դեպքում, նրա համար կհարուցեն բավականին բարդ խնդիրներ: Իսկ դա Ռուսաստանը կարող է, հատկապես, որ այլեւս չունի Սիրիայում կայունության համար թե ֆորմալ պատասխանատվություն, թե՝ մոտիվ:

Հատկանշական է, որ այդ մակարդակով հնարավոր մեսիջը Պուտինը Ալ Շարաային հղել է հենց Վաշինգտոնի հետ կոնտակտից անմիջապես հետո: