Հերթական անգամ ունեցանք մարզիչ, որի անունը պետք է գուգլեինք՝ հասկանալու համար, թե ում է վստահվել ազգայինի ղեկը․ Սերգեյ Ջանջոյան

Հիշում եմ` անփառունակ արդյունքներից հետո, այն ժամանակվա ՀՖՖ նախագահը հայտարարեց հոլանդական մենթալիտետն ու մերը չի համապատասխանում.. Սպասում ունեմ հիմա գոնե նույն որակումներ չի լինի։

 

Հիմա հերթով` ՀՖՖ-ն հերթական անգամ խոստումը չկատարեց` երիտասարդ, ամբիցիոզ, ֆուտբոլային սով ունեցող մարզչի թեման հասկանալի էր, որ անիրականալի է և ընդամենը ֆուտբոլասերների գլխի տակ փափուկ բարձ դնելու գործառույթ է կատարում։

Կապարոսն ու Պետրակովը երբ գլխավորեցին հավաքականը գրեթե նույն տարիքի էին, ինչ հոլանդացին։

 

Հետո` իսպանական ընդգծված մոդելով շարժվող ՀՖՖ-ն տոտալ ձախողումից հետո, հավաքականը վստահվում է մի ամբողջ կյանք հոլանդական դպրոցով անցած մարզչի։

 

Գլոբալ կարանք հաամեմատական տանենք Կապարոսի` Սևիլիայի համակարգում ու Այաքսի համակարգում ունեցած դերերով, Կապարոսի Հայաստան գալուց առաջ էլ կերակրում էին, որ Սևիլիայի հիմնական թիմնա գլխավորել, մեծ ակումբներիա հաղթել, + - նույն ճանապարհն ա, որոշ խաղերում հաջող հանդես կգանք կասեն վարչապետ, որոշներում ձախողելու դեպքում կասեն թոշակառու, բայց էս ամենը երկրորդական ա։

 

Ուզում եմ ասեմ, որ մարզչի մասին քննարկումները դատարկ են ու ոչ մի տեղ չեն տանում, էտ կյանքնա ցույց տվել ու մեր անցած երկար տարիները։ Մեզ դաս չի լինում ոչ մի բան։ ՀՖՖ-ն շեղված ա շուտվանից, կամ ուղղակի ֆուտբոլի տոտալ զարգացումը իր ուժերից վեր ա, վերջինս այս պահին չունի համակարգ, ծրագիր, ռազմավարություն, տեսլական` ուր ենք գնում, ոնց ենք գնում։

 

Մանկապատանեկան ու մասսայական ֆուտբոլի ծրագրերը ձախողված են, ոչ մեկ չի հիշում դրանց մասին, չունենք ֆուտբոլիստների բազա։ Մելիքբեկյանը բազայի բացակայությունն էր պատճառ բերում 2011-ի ոսկե սերնդի հետագա անհաջողությունում։

 

ՀՖՖ-ն իներցիայով` մի հաջողություն կպցնելով, մի անհաջողություն կռուտիտ անելով փորձումա մնա ջրի վրա, բայց այս ֆեդերացիայի ամեն ամսվա պաշտոնավարումը հետ ա գցում հայկական ֆուտբոլի շատ դժվար, երկարամյա վերականգննման, զարգացման մեկնարկը, ահագին հետ։

ՀՖՖ-ի հեռացումը մեր համար օրվա հրամայականն ա»,- գրել է նա։