Վաճառել ՀԳՄ ունեցվածքը եւ բաժանել օլիգարխներին

Հարցազրույց գրող, թարգմանիչ Սամվել Մկրտչյանի հետ

-Պարոն Մկրտչյան, շաբաթ օրը տեղի ունեցավ ՀԳՄ համագումարը, որտեղ նույն օրն ընդունվել է Միության նոր կանոնադրությունը, եւ նորից ՀԳՄ նախագահի պաշտոնում վերընտրվել է Լեւոն Անանյանը: Դուք, ինչպեսեւ շատ գրողներ, ներկա չեք եղել համագումարին, ինչո՞վ է պայմանավորված դա, ինչո՞ւ չեք փորձում պայքարի միջոցով ինչ-որ փոփոխությունների հասնել այդ կառույցում: Անգամ գրողներն իրենք են ասում, որ վերջին տարիներին Միության շարքերը համալրվել են ապաշնորհ գրողներով: Դուք հենց միայն այդ հանգամանքն անձնական վիրավորանք չե՞ք ընդունում, երբ Միության անդամ եք մի կառույցի, որտեղ ամեն ինչ ստեղծվում է, բացի գրականությունից:

- Ես անձնական վիրավորանք ընդունում եմ ավելի շուտ այն տխուր իրողությունը, որ ապրում եմ մի երկրում, որի իշխանությունը զավթել են թալանով զբաղվող մարդիկ: Երկիրը, բժիշկների լեզվով ասած՝ ծայրահեղ ծանր վիճակում է: Զարմանալի կլիներ, որ ՀԳՄ-ն, որ կարծեմ 500-ից ավելի անդամ ունի, բացառություն լիներ: Համարյա յուրաքանչյուր կառույց այս կաթվածահար երկրի մանրակերտն է: Չեմ կարծում, որ մանրակերտը փոխելով՝ երկրում ինչ-որ բան կփոխվի, որովհետեւ այդ անիմաստ կառույցները հազար թելերով կապված են վերեւների ու միմյանց հետ: Այս սարդոստայնը կփլուզվի, երբ իշխանության գան բոլորովին նոր մարդիկ՝ անկաշառ, հայրենանվեր եւ, ամենակարեւորը՝ խելացի: Առայժմ հիմարների նավը կանգնած է ծովում: Ի՞նչ է անում Գրողների միությունը: Ապաշնորհ գրողներո՞վ է համալրվում: Էհ, թող համալրվի: Թող փողոցից մարդիկ բռնեն՝ ծեծելով դարձնեն ՀԳՄ անդամ: Հատուկենտ գրախանութներում թղթի թափոնը կշատանա, համացանցում՝ աղբը:

- Ներկա վիճակով ի՞նչ է տալիս այդ կառույցը գրողներին: Արդյոք դա սովետից մնացած ժառանգություն չէ՞, հատկապես, որ այն թե բովանդակային եւ թե կառուցվածքային առումով որեւէ փոփոխության չի ենթարկվել:

- Որպես սովետական կառույց, այն հստակ կատարել է իր առաքելությունը՝ ընդհուպ գրողին բնակարան ապահովելը: Հիմա այն, գոնե ինձ, ոչինչ չի տալիս, ինչպես որ բառացիորեն մոռացության է մատնել «Արտասահմանյան գրականություն»-ը: Բայց չարժե սա դիտարկել որպես «պաշտոնական» պատասխան ՀԳՄ-ին: Ավելի շուտ՝ ՀԳՄ-ն այդ հանդեսով հետաքրքրված է այնքան, որքան ես Ծաղկաձորի ստեղծագործական տնով: Կարծում եմ, որ գրականության բնագավառում իմ համեստ վաստակը թույլ է տալիս երբեմն լինել այնտեղ:

Մնացյալը, ինչպես ասում են, ծուխ է:

- Գրողների եւ ընդհանրապես Միության ստեղծագործական վիճակն ինչքանո՞վ է պայմանավորված ՀԳՄ նախագահ Լեւոն Անանյանով:

- Ստեղծագործական վիճա՞կ: Չլինի Անանյանը՝ լինի Գալուստը կամ Հրանուշը, ի՞նչ է փոխվելու: Սկսելու են լա՞վ գրել: Կառավարելի անձերն ինձ չեն հետաքրքրում:

Մանրամասները՝ «Հրապարակի» այսօրվա համարում