«Նայելով Հայաստանի քաղաքական դաշտին վերջնական հիասթափվում ես»

Ռոբերտ Ահարոնյանը Facebook սոցցանցի իր էջում գրել է.

«Նայելով Հայաստանի քաղաքական դաշտին վերջնական հիասթափվում ես: Հիասթափվում ես քաղաքական գործիչների խաղերից, հիասթափվում ես կեղծ ընդդիմությունից, հիասթափվում ես սուտ խոստումներից, և ի վերջո հիասթափվում ես իշխանությունից: Այսօր քաղաքական դաշտը իբր բաժանված է իշխանության և ընդդիմության միջև, ուշադրություն դարձրեք՝ իբր: Ինչպե՞ս կարող է իբր չլինել, եթե՝

1. «Հաղթած» Րաֆֆի Հովհաննիսյանը հանգիստ ընդունում է իր պարտությունը:

2. Ընդդիմադիր անկախական Պարույր Հայրիկյանը ինքնորոշման գաղափարախոսությամբ, մի խումբ մարդկանց հավաքում է թատերակ հրապարակում և անիմաստ ելույթներ է ունենում:

3. ՀԱԿ-ը բաժանվում և դառնում է ՀՀՇ, ՀՀՇ-ն բաժանվում և դառնում է ՀԱԿ:

4. ԲՀԿ-ն պահոոոոոոոո, մինչև ընտրություններ հայ-ռուսական միություն համագումար է անցկացնում: Իշխանության մաս է կազմում, հանրապետականների հետ երկիր է կառուցում, ընդ որում՝ բարգավաճ: Այսօր իբր այս բոլորը կազմում են ընդդիմություն: Հայ-ռուսական միությունը մնաց փշալարերից կախված: Այս ֆրակցիայի կարկառուն կերպարներից մեկը՝ ՎԱՐԴԱՆ ՕՍԿԱՆՅԱՆՆ Է, ով մեզ բոլորիս հայտնի է որպես ամերիկամետ և եվրոպամետ քաղաքական գործիչ՝ իր սիվիլնեթ կայքով:

5. ՕԵԿ-ը, «աչքիս» ամենաըդդիմադիրն է:

6. Գրողը տանիիիի, մոռացանք Դաշնակցություն կուսակցությունը: Յոթ տարի երկիր կառուցելով հանրապետականների հետ, իսկ հետո ընդդիմություն «խաղաց», և Վահան Հովհաննիսյանը դեսպան գնաց:

7. «Աչքիս» ընդդիմությունը կոմունիստներն են: Մի բիձուն փոխարինում են մյուսով: Նրանք երիտասարդացնում են կուսակցությունը՝ 80 տարեկան ղեկավարին փոխարինում է 79 տարեկան ղեկավարը:

«Մալադեց» հանրապետականներին: Ճիշտ ձևով կարող եք ղեկավարել և՛ ընդդիմությանը, և՛ ԿՈՒՏակային կենսաթոշակային համակարգի բողոքողներին,մի խոսքով ԿՈՒՏ տալ նրանց:

Ինչ՞ եմ ուզում սրանով ասել: Ժողովուրդ, ուշքի ե՛կ, մի հավատացեք կեղծ ընդդիմությանը:

• ԲՀԿ-ն, 400 հազար անդամ ունի:

• Ժառանգությունը 300 հազար անդամ ունի:

• ՀՅԴ-ն՝ 250 հազար:

• ՀԱԿ-ը՝ ամբողջ Հայաստանը իրենք են:

Այս բոլորը, թատերական հրապարակում՝ իրենց հանրահավաքների ժամանակ, նույնիսկ 1500 մարդ չեն կարողանում հավաքել: Հերի՛ք է թատրոն խաղաք:

Ելքը իրավիճակից հետևյալն է՝

Մենք ազգովի գնում ենք դեպի անդունդ: Մենք ազգովի դարձել ենք թափառական և գաղթական: Միակ ձևը ես գտնում եմ հետևյալում. անհրաժեշտ է համախմբվել մի գաղափարի շուրջ, ոչ թե անհատների, ոչ թե կուսակցությունների, այլ գաղափարի: 20 տարուց ավել կապիտալիստ լիբերալական «գաղափարի» արդյունքը տեսանք:

Երկրի հիմքը բանվորներն ու գյուղացիներն են: Մեզ անհրաժեշտ է գտնել բոլոր հնարավոր ձևերը համախմբելու բանվորագյուղացիական էլեկտորատը մեկ գաղափարի շուրջ: Համոզված եմ, որ այդ գաղափարը չի կարող լինել օլիգարխիա ծնող գաղափար, չի կարող լինել գաղափար, որի հիմքում դրված է բաժանել երկիրը աղքատների և հարուստների, չի կարող լինել գաղափար, որը ծնում է անձնական շահ, չի կարող լինել գաղափար, որը վերացնում է երկրից բանվորի հուշարձանը, որի տեղում կառուցում են «Չարչի բազար» և հուշարձան դնում օլիգարխներին: Եվ վերջ ի վերջո ստիպում է հասարակությանը ապրել անտառի օրենքներով»: