Հայաստանի հնարավորություններն ավելի մեծ են, քան Իսրայելինը

Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միության (ԻՏՁՄ) գործադիր տնօրեն Կարեն Վարդանյանի խոսքով՝ թեև Կառավարության տարբեր տարիների ղեկավարները մշտապես հայտարարում են, որ Հայաստանում ՏՏ ոլորտի զարգացումը պետության առաջնահերթությունների թվում է, սակայն իրականում չեն հետևում տրված խոստումներին:

Որպես ասվածի ապացույց՝ Վարդանյանը բերում է վարչապետ Կարեն Կարապետյանի կայացրած որոշումներից մեկը. «Եթովպիայի հայ համայնքի հետ շատ ակտիվ աշխատող մեր աշխատակցուհուն  վարչապետ Կարեն Կարապետյանին ազատել է աշխատանքից, որի հետևանքով ՏՏ ոլորտում հայ-եթովպական ակտիվ համագործակցությունն այսուհետ կդժվարանա: Այժմ ստիպված ենք ամեն ինչ ինքներս անել»,-ԼՈւՐԵՐ.com-ի հետ զրույցում ասաց Վարդանյանը: 

Դիտարկմանը՝ փաստորեն՝ Կառավարությունը բավարար ուշադրություն չի՞ դարձնում ՏՏ ոլորտի զարգացմանը, նա պատասխանեց. «Պետական աջակցություն ստացել են երկու նախաձեռնություններ ընդամենը, որոնցից մեկը «Ձեռնարկությունների Ինկուբատոր» հիմնադրամը (ՁԻՀ) տարածաշրջանի խոշորագույն տեխնոլոգիական բիզնես ինկուբատորներից և խորհրդատվական ընկերություններից մեկն էր, որը գործում էր Երևանում, դա 2002 թ.-ին էր, մյուսը՝ 2015 թվականին էր, երբ ՏՏ ոլորտում գործող ընկերություններին արտոնություններ տրվեցին: Պետության աջակցությունն այսքանն է եղել ընդամենը»:

ՏՏ ոլորտի զարգացման ուղղությամբ ի՞նչ է քայլեր է իրականացնում այսօրվա Կառավարությունը հարցին ի պատասխան՝ Վարդանյանը հավելեց. «Փաստերով է պետք խոսել, միան տրված խոստումները բավարար չեն, որովհետև բոլոր Կառավարությունների ղեկավարներն էլ՝ սկսած Անդրանիկ Մարգարյանից, հայտարարել են, որ իրենց ուշադրության կենտրոնում է ՏՏ ոլորտը, բայց կոնկրետ արված գործնական քայլերն այդ խոստումներից ընդամենը երկուսն են եղել, որոնց մասին վերը նշեցի, ուրիշ որևէ պետական որոշում չի եղել, եթե չառանձնացնենք նաև այս տարվա բյուջեով ՏՏ միջոցառումներին տրված 80 մլն դրամ հատկացումը»,-ասաց նա: 

Վերջինիս խոսքով՝ սակայն այդ 80 միլիոնը հեռու է անգամ բավարար գումար համարվելուց, քանի որ, օրինակ, առանձին ցուցահանդեսներին հատկացվում են խոշոր գումարներ. ««ԴիջիԹեք» ցուցահանդեսը ստանում է  10 մլն դրամ աջակցություն, իսկ մեր հակառակորդ Ադրբեջանի կառավարությունն, օրինակ, նմանատիպ ցուցահանդեսի համար հատկացնում է 2 մլն դոլար»:

Անդրադառնալով Բանակ-ՏՏ ոլորտ համագործակցությանը՝ Կարեն Վարդանյանը նշեց, որ բանակում վերջին տարիներին մեծ աշխատանք է տարվում այս ուղղությամբ, սակայն խնդիրն այստեղ մեր զինված ուժերում առկա ընդհանուր մտածողությունն ու ռուսական ազդեցության պահպանումն է. «Երբ Ապրիլյան պատերազմից հետո մենք հասկացանք, որ Ռուսաստանը լավ էլ հավեսով զենք է վաճառում Ադրբեջանին, մեր բանակում դրանից հետո անգամ շարունակում էր իշխել ռուսական ազդեցությունը, ռուսականը գնելու ցանկությունը»:

Իսկ մեր գիտական միտքն ու գիտատեխնիկական առաջընթացը մեզ ե՞րբ կտան հնարավորություն՝ զենք արտադրելու հարցում մրցակցել Իսրայելի հետ հարցին էլ Կարեն Վարդանյանը տվեց հակիրճ և դիպուկ պատասխան. «Իսրայելը անապատի մեջ ստեղծված մի երկիր է, որը կարողացավ դա անել, իսկ Հայաստանը դեռ Խորհրդային միության տարիներին էր կարողանում արտադրել ողջ այդ միության ռազմական էլեկտրատեխնիկայի ուղիղ մեկ երրորդը: Սա էլ ձեր հարցին՝ որպես պատասխան»: 

Աղավնի Սուքիասյան