Հացի շուկայում վերահսկողությունը բացակայում է

Մեր սննդակարգում հացը առաջնային կարևորություն ունի, սակայն, չնայած ալյուր և հաց արտադրող հայ գործարարների կողմից թանկացումների բացառմանը, ՀՀ շուկայում նկատվում են թանկացումներ: Հացի գինը մնացել է նույնը, սակայն թանկացումներն արտահայտվել են հացի քաշի նվազեցմամբ: Երևանի խանութներում վաճառվող հացի քաշը նվազել է 150-200 գրամի սահմաններում:

«Էլիտ Շանթ» ընկերության «Հրազդան» տեսակի հացի գներն ու քաշը ուսումնասիրելուց պարզ է դարձել, որ ընկերության՝ խանութներին տրամադրած 420 գրամանոց հացը իրականում կշռում է 370 գրամ: Թվում է, թե 50 գրամը էական ազդեցություն չի կարող ունենալ սպառողի վրա, սակայն եթե սպառողը գնի 100 «Հրազդան» տեսակի հաց, ապա նա 1,547 դրամ ավել է վճարում, որն արդեն լուրջ խնդիր է:

Հացի շուկայում հաջորդ լուրջ խնդիրը հացի ոչ հիգիենիկ առաքումն է: Այսօր խանութներին առաքիչները արտադրամասից խանութ հացը տեղափոխում են ոչ հիգիենիկ պայմաններում՝ ավտոմեքենաների կեղտոտ թափքերում, բաց արկղերով, առանց ձեռնոցների և ոչ բոլոր հացերն են առաքվում ու վաճառվում համապատասխան փաթեթավորմամբ:

2008թ.-ին ՀՀ կառավարությունը որոշում էր կայացրել որով հաց արտադրողներին պարտավորեցնում է մակնշել հացը, այսինքն՝ պետք է նշվի հաց արտադրող ընկերության անունը, հացի քաշը, 1 կգ-ի գինը, պահպանման ժամկետը և այլն: Սակայն հաց արտադրողների զգալի մասը ոչ միայն հացի մասին ինֆորմացիա չի տրամադրում, այլ նաև առաքում է առանց փաթեթավորման, այսինքն՝ սպառողն ինքը պետք է գուշակություններ անի հացի որակի, պահպանման ժամկետի և այլ հարցերի վերաբերյալ:

Սննդամթերքի անվտանգության պետական տեսչությունից հայտնել են, որ հացի կշռի և որակի վերաբերյալ ստուգումներ չեն իրականացվել, սակայն հանդիպում է կազմակերպվել իրացնող կազմակերպությունների հետ, որոնց հանձնարարվել է հաց ստանալիս անպայման կշռել դրանք, իսկ քաշի անհամապատասխանության դեպքում չվերցնել հացը, որից հետո հաց իրացնողները պարտավոր են տեղյակ պահել սննդամթերքի անվտանգության պետական տեսչությանը, ինչի արդյունքում խախտում կատարած արտադրամասում կիրականացվեն համապատասխան ստուգումներ:

Սակայն հարց է ծագում՝ ինչո՞ւ հաց իրացողները պիտի զբաղվեն այդ հարցով և ամեն անգամ կկշռե՞ն արդյոք ստացված հացը: Դա Սննդի անվտանգության վերահսկողության վարչության խնդիրն է և ոչ ոք պարտավոր չէ նրա փոխարեն անընդհատ կշռել և ստուգել հացի քաշն ու որակը:

Կարելի է եզրակացնել, որ այսպիսի տեմպերով դժվար թե Հայաստանում սննդի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացվի, և արդեն կառավարության խնդիրն է դառնում՝ այնպիսի միջոցառումներ կիրառել, որպեսզի բարձրանա վերահսկող վարչությունների աշխատանքի օպերատիվությունը: