Ինչ գործունեությամբ է աչքի ընկել Սերբիայում ՀՀ դեսպան Աշոտ Հովակիմյանը

Շարունակելով ընթերցողների ուշադրությանը ներկայացնել արտերկրում հավատարմագրված ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպանների գործունեությունը՝ այսօր կանդրադառնանք Սերբիայում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան Աշոտ Հովակիմյանի գործունեությանը: Վերջինիս կենսագրությունը բավական հարուստ է:  2000–2006թթ.  համատեղության կարգով աշխատել է Լատվիայի Հանրապետությունում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը` Վարշավա), 2000-2006թթ. համատեղության կարգով Լիտվայի Հանրապետությունում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը` Վարշավա), 2000–2006թթ. համատեղության կարգով Էստոնիայի Հանրապետությունում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը` Վարշավա), 2006-2011թթ. Ավստրիայի Հանրապետությունում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան (նշանակվել է 2005թ. դեկտեմբերին), 2006-2011թթ. համատեղության կարգով Հունգարիայի Հանրապետությունում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը` Վիեննա) 2006-2011թթ. համատեղության կարգով Չեխիայի Հանրապետությունում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը` Վիեննա) 2006-2011թթ. համատեղության կարգով Սլովակիայի Հանրապետությունում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը` Վիեննա), 2008-2011թթ. ԵԱՀԿ-ում ՀՀ մշտական ներկայացուցիչ, 2008-2011թթ. Վիեննայում տեղակայված ՄԱԿ-ում և միջազգային կազմակերպություններում ՀՀ մշտական ներկայացուցիչ, 2011-2018թթ․ ՀՀ ԱԳ նախարարի տեղակալ 2018թ-ից Չեխիայի Հանրապետությունում Հայաստանի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը՝ Պրահա), 2019թ. հունիսի 7-ից համատեղության կարգով Խորվաթիայի և Սլովենիայի Հանրապետություններում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը՝ Պրահա), 2019թ. հունիսի 20-ից համատեղության կարգով Չեռնոգորիայում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը՝ Պրահա), 2019թ. հունիսի 28-ից համատեղության կարգով Սերբիայի Հանրապետությունում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը՝ Պրահա), 2022թ. օգոստոսի 12-ից համատեղության կարգով Բոսնիա և Հերցեգովինայում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան (նստավայրը՝ Պրահա)։

Արտերկրում հավատարմագրված Հայաստանի ցանկացած դեսպանի հաջողության թիվ մեկ գրավականը տեղի հայ համայնքի, հայկական կազմակերպությունների, էթնիկ լոբբիստական կառույցների և ավանդական կուսակցությունների հետ տարվող աշխատանքներն ու անխափան համագործակցությունն է: Հաշվի առնելով, որ դեսպան Հովակիմյանի նստավայրը Պրահան է՝ դեսպանատան պաշտոնական էջերում հայ համայնքի հետ կոմունիկացիայի վերաբերյալ տեղեկությունները վերաբերվում են միայն Չեխիային: Այստեղ հայ համայնքի ներկայացուցիչները շաբաթներ առաջ ցույց էին կազմակերպել՝ Լաչինի միջանցքը բացելու պահանջով, նշվում է, որ այդ հանրահավաքի կազմակերպման գործում իր լուման է ներդրել նաև դեսպանատունը: Ինչ վերաբերվում է Սերբիային, ապա թերևս միակ քիչ թե շատ լուրջ միջոցառումը անցկացվել է նախորդ տարվա դեկտեմբերին, երբ Բելգրադի քաղաքային գրադարանում Սերբիայում ՀՀ դեսպանությունը և «Վեսնա Պեշիչ և որդիներ» հրատարակչությունը կազմակերպեցին Հայկական երեկո, որը նվիրված էր Վիեննայի Մխիթարյանների տպարանում սերբական գրականության հիմնարար գործերի (Վուկ Ստեֆանովիչ Կարաջիչի «Նոր Կտակարանը», Պետար Բ Պետրովիչ Նյեգոշի «Լեռնային պսակը», Բրանկո Ռադիչևիչի «Բանաստեղծությունները») հրատարակման 175-ամյակին։

Ընդունող պետության գործադիր իշխանության հետ աշխատանքը ցանկացած դեսպանի համար կարևորագույն առաջնահերթություն է։ Ի՞նչ իրավիճակ է այս առումով: Շաբաթներ առաջ Աշոտ Հովակիմյանին ընդունեց Չեխիայի Ազգային անվտանգության հարցերով խորհրդական, վարչապետի Եվրոպական հարցերով խորհրդական և Եվրոպական հարցերով նախարարի տեղակալ Տոմաշ Պոյարը: Դեսպանը հանդիպում է ունեցել նաև Չեխիայի Թվայնացման գծով փոխվարչապետ և Տարածաշրջանային զարգացման նախարար Իվան Բարտոշի, ինչպես նաև Չեխիայի Խորհրդարանի Պատգամավորների պալատի Եվրոպական գործերի հանձնաժողովի նախագահ Օնդրժեյ Բենեշիկի հետ:

Ինչ իրավիճակ է հանրային դիվանագիտության դաշտում: Դեսպանը հանդես է եկել մի շարք հրապարակային հարցազրույցներով, որոնցում արծարծվել է նաև Լաչինչ միջանցքի փակման թեման:

Շատ կարևոր է նաև աշխատանքը ՉԵխիայում և Սերբիայում հավատարմագրված այլ երկրների դեսպանների հետ, սակայն դիտարկված ժամանակահատվածում դեսպան Հովակիմյանը նմանատիպ հանդիպումներ չի ունեցել: Կարող ենք փաստել, որ դեսպանին այդպես էլ չի հաջողվել համայնքի հետ ինստիտուցիոնալ փոխհարաբերությունների հիմքեր դնել,  իսկ գործադիր իշխանության մարմինների հետ շփումները հիմնականում կրել են ճանաչողական և արարողակարգային բնույթ։

Շարունակելի...