ՔՊ-ական նախկին էկո-ակտիվիստները՝ Ամուլսարի հանքի «փայատեր»

Իշխանությունների կոկորդին մնացած խնդիրներից ամենախոշորը թերևս Ամուլսարի ոսկու հանքի շահագործման հարցն է, որի շուրջ տեղի ունեցող գործընթացները ցույց տվեցին, որ իշխող կուսակցության ներսում տարաձայնություններ կան: Նույնիսկ խոսվեց այն մասին, որ վարչապետը դժգոհ է Ամուլսարի հարցում իշխանական պատգամավորների դիրքորոշումից և անգամ խոստովանել է, որ ինքը չի զգում նրանց կողմից աջակցության առկայությունը: Այսօր հայտնի դարձավ, որ ՀՀ կառավարության, Եվրասիական Զարգացման բանկի եւ «Լիդիան Արմենիա» ընկերության միջեւ եռակողմ փոխըմբռնման հուշագիրը կստորագրվի, ինչից հետո հանքը կրկին կշահագործվի, իսկ պետությունն էլ կստանա 12 տոկոս բաժնեմաս:

Պատգամավորների մի մասն Ամուլսարի շուրջ ստեղծված թնջուկի առաջին օրերին իրենց տեսակետը հայտնել էին և շարունակում են մնալ նույն կարծիքին՝ Ամուլսարի հանքը չպետք է շահագործվի: Նրանց թվում էին Վարազդատ Կարապետյանը, Էդգար Առաքելյանը: 

Սակայն, ուշագրավ է, որ, օրինակ, Ամուլսարի հանքի շահագործման դեմ նախկինում ակտիվորեն հանդես եկած Լենա Նազարյանը այդպես էլ հստակ դիրքորոշում չհայտնեց՝ Նոր Հայաստանում ինքը կո՞ղմ է, թե՞ դեմ հանքի բացմանը: Նախկինում նա ահա այսպիսի կարծիք ուներ հանքերի շահագործման մասին:

Նախկին բնապահպան, ներկայումս կրթության փորձագետ դարձած Վահրամ Սողոմոնյանը, ով այսօր ջերմ հարաբերությունների մեջ է գործող իշխանությունների հետ, ժամանակին դեմ էր թե՛ Ամուլսարի, թե՛ Թեղուտի գործարկմանը, այսօր նա լռում է: Սորոսական Դանիել Իոաննիսյանը ժամանակին դեմ էր հանքերի շահագործմանը և ակտիվորեն այդ տեսակետն էր առաջ մղում, այսօր նա նույնպես լռում է: Լռում են բազմաթիվ բնապահպաններ, ովքեր, թերևս, հեղափոխությունից հետո հաջողացրին կպցնել իրենց բաժին դրամաշնորհը և Հայաստանի բնության ապագայի մասին հարցերը նրանց համար մղվեցին երկրորդ պլան:

Ջերմուկը տուրիզմի կենտրոն դարձնելու մասին էր խոսում նաև Ջերմուկի համայնքապետ Վահագն Արսենյանը: Սակայն հիմա Արսենյանը և ՔՊ-ական ավագանին հակված են չխոչընդոտել Ամուլսարի հանքի վերաշահագործմանը, արդյոք՞ դա չի խոչընդոտելու տուրիզմի զարգացմանը, իհարկե խոչընդոտելու է:

Ռոմանոս Պետրոսյանը, զբաղեցնելով ՇՄ նախարարի պաշտոնը, բավական կշռադատված դիրքորոշում էր ցուցաբերում հանքի վերաբացման մասով: 

Թեև նա այսօր այլևս ՇՄ նախարար չէ, սակայն, քաղաքական թիմի անդամ է և կարող է իր կարծիքն ու գնահատականները հնչեցնել հանքի վերաբացման մասով, արդյո՞ ք ըստ Պետրոսյանի բոլոր ռիսկերը զրոյի են հասցվել և միայն այդ ռիսկերը զրոյացնելուց հետո է կառավարությունը որոշել գնալ հանքի վերաբացմանը:

Վերևում նշված օրինակները լավագույն կերպով ի ցույց են դնում այն տարբերությունը, որ դրսևորվում է նախկին ակտիվիստ՝ ներկայիս պաշտոնյաների վարքագծում: Իշխանությունը, ինչպես երևում է, քաղցր բան է և այն էականորեն փոխում է նաև այն սկզբունքները, որոնց համար մինչ իշխանության համը զգալը պայքարել են ակտիվիստի կարգավիճակում գտնվող, իսկ 2018-ից պետության համար պատասխանատվություն ստանձնած անձինք: