Երբ անգործ են գերատեսչությունները, բուժաշխատողների միակ պաշտպանը դատարանն է դառնում․ Պողոսյան

23․07․2024 թվականին Մարտունու ԲԿ- ի տնօրինությունը կազմում է մի հանձնաժողով, որով արձանագրվում է, որ բուժքույր Վ․Գ_ն չի կատարել իր բուժքույրական պարտականությունները, օրինակ չի գրել, որ կատարել է թմրանյութի ներարկում, քանի որ չի ներարկել, կամ լավ չի ժպտացել տնօրենի ընտանիքին ծառայող բուժքրոջը և այլն․․․․․Եվ քանի որ հանձնաժողովը կազմվել էր շահագրգիռ կողմերից, օրինակ, կադրերի տեսուչը , որը թափուր բուժքրոջ տեղը կարող էր «ծախել», տալիս են եզրակացություն , որ Վ․Գ․ մեղավոր է, որի արդյունքում բուժքրոջը տալիս են ԽԻՍՏ նկատողություն։ Վ․Գ_ն իմ խորհրդով դիմում է ԱՆ էթիկայի հանձնաժողով, որը պատասխանում է «ես գործ չունեմ», երկրորդ անգամ է դիմում էթիկայի հանձնաժողով, նամակը մնում է անպատասխան, դիմում է Գեղարքունիքի մարզպետին,խնդրում իր նկատմամբ անօրինական գործառույթը կասեցնել, սակայն ապարդյուն․․․․

 

Եվ ահա դատարանը տվեց վճիռը առ այն , որ Վ․Գ․- ի հանդեպ կիրառված վարչարարությունը անօրինական է։

Ստացվում է մի իրավիճակ, որ բուժաշխատողների իրավունքների պաշտպանության միակ եղանակը դատարանն է․․․․․

Հ․Գ․ Արձանագրությունը ստորագրողներին անդրադառնալու եմ առանձին- առանձին․․․․

Հ.Հ.Գ. Էթիկայի հանձնաժողովին կանդրադառնամ դատարանում...»։