Արամ Հարությունյանը թփթփացրել է ինքն իր ուսին և հրավիրել մաղարիչի. մեդալներ վարչապետներին՝ ստրիպտիզը հեստապար դարձնելու և այլ նվաճումների համար

Հովիկ Աբրահամյանի կառավարությունն այնքան է տարվել շեֆի՝ ամբողջովին քարոզչության վրա հիմնված կառավարման ձևով, որ երբեմն աբսուրդի հասնող քայլեր է կատարում: Այն, որ վարչապետի օրինակով նախարարները սկսել են ամենուր «հոպ-զիլինա» խաղալ և ընդգծել իրենց ժողովրդական և մարդասեր էությունը՝ թերևս տանելի է. աշխարհի շատ պարապ կառավարություններ, անելիք չունենալով, զբաղված են հենց մարդկանց ուղեղը լվանալով, սակայն այն փաստը, որ մեր կառավարիչներն այնքան են կատարելագործել դասական PR-ի կանոնները, որ սկսել են ինքնզինքը պարգևատրել մեդալներով՝ բժշկական փաստ է (Բենդե′ր, ականջդ կանչի):

Ընթերցենք մի հատված Բնապահպանության նախարարի 2014 թվականի ապրիլի 28-ին ստորագրած 100Ա գոլդ համարակալմամբ հրամանից. «Հայաստանի Հանրապետության բնապահպանության բնագավառում նշանակալի ներդրում ունենալու համար Հայաստանի Հանրապետության բնապահպանության նախարարի պաշտոնակատար Արամ Խաչիկի Հարությունյանին շնորհել Հայաստանի Հանրապետության բնապահպանության նախարարության «Բնապահպանության բնագավառում նշանակալի ավանդի համար» գերատեսչական ոսկե մեդալ»։

Թվում է՝ գոլդ համարակալմամբ այս անմեղ հրամանում ոչ մի արտառոց բան չկա, բայց տրամաբանության ընկալուչներդ խաթարվում են, երբ կարդում ես հրաման ստորագրողի անուն-ազգանունը՝ նախարարի պաշտոնակատար Ա. Հարությունյան: Մարդը բարձր է գնահատել ինքն իր ավանդը բնապահպանության բնագավառում և Կոտայքի մարզպետի պարտականությունները ստանձնելուց առաջ որոշել է սեփական կուրծքը զարդարել մեդալով՝ ի տես ապագա սերունդների:

Հետաքրքիր է՝ ինչպիսին է եղել պարգևատրման արարողությունը. հավանաբար նախարարը դրվատանքի խոսքեր է ասել ինքն իր հասցեին, թփթփացրել է սեփական ուսը և փաթաթվել ինքն իրեն՝ շնորհավորելով և մաղթելով բեղմնավոր աշխատանք: Նախարարի պարգևատրված մասը խորին շնորհակալություն է հայտնել սեփական ես-ի պարգևատրող մասին՝ օբյեկտիվ գնահատականի համար և խոստացել արդարացնել նրա սպասումները: Իսկ պարգևատրվող մասը պարգևատրող մասին վերջում հացի հրավիրել է, թե ոչ՝ մաղարիչը խմելու, առայժմ հայտնի չէ:

Ի դեպ, հետաքրքիր նախադեպ է: Կարելի է պեղել արխիվները և տեսնել՝ արդյո՞ք նախկին վարչապետը ինքնզինքը պարգևատրել է ստրիպտիզը հեստապարի վերածելու գործում նշանակալի ավանդի, իսկ գործող վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանը՝ գյուղատնտեսության բնագավառում նշանակալի հաջողությունների համար:

Իսկ եթե ավելի լուրջ՝ կառավարության ղեկավարը պետք է վերահսկի իր կառավարիչների վարքը: Որպեսզի նրանց կատարած աշխատանքը տեսանելի լինի ոչ միայն իրենց, այլև հասարակությանը:

Իսկ նախկին նախարարի, ներկայիս մարզպետի վարքը պետք է լրջորեն քննարկվի...

Վարուժան Բաբաջանյան

Հրամանի լուսապատճենը՝ Վահագն Մխոյանի ֆեյսբուքյան էջից