ԵԽԽՎ-ում Ալիևի ելույթում ոչ մի ճշմարիտ խոսք չի եղել. Index on Censorship

Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովում Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի ելույթում ոչ մի ճշմարիտ խոսք չի եղել: Այս մասին ասվում է Index on Censorship միջազգային հրատարակության լուրերի խմբագիր Պադրեյգ Ռեյդի վերլուծական հոդվածում:

Ալիևը հայտարարել է, որ իր երկրում պաշտպանվում են մարդու իրավունքը, խոսքի, հավաքների և ԶԼՄ-ների ազատությունը, պատմել է Ադրբեջանում «դրական մթնոլորտի» և կյանքի բոլոր ոլորտներում առաջիկա առաջընթացի մասին: Նույն հաջողությամբ, գրում է հոդվածի հեղինակ Պադրեյգ Ռեյդը, նա կարող էր պարծենալ ազգային հավաքականի` Հարրի Փոթերի հեքիաթներից մեկում հերոսների խաղացած խաղում տարած հաթանակով կամ էլ հեքիաթային հերոսների հետ իր արկածներով: «Դա, թերևս, ավելի ճշմարտանման կլիներ»,- նշել է Ռեյդը:

Նրա խոսքով` անգամ երբ Ալիևը խոսում էր Լեռնային Ղարաբաղի խնդրի մասին, նա «միայն համառորեն պնդում էր, որ տարածաշրջանի բոլոր «աշխարհագրական անվանունները» ադրբեջանական ծագում ունեն»:

Հոդվածում նշվում է, որ Ադրբեջանի մասին ճշմարտությունը բավականին տարբերվում է այն պատկերից, որ այս շաբաթ ներկայացրել էր երկրի նախագահը: Ինչպես հայտարարել է Human Rights Watch կազմակերպությունը, «Ադրբեջանի իշխանությունները վերջին երկու տարում կիրառել կամ սպառնացել են կիրառել քրեական մեղադրանքներ նվազագույնը 40 քաղաքական ակտիվիստների, լրագրողների, բլոգերների և իրավապաշտպանների դեմ, որոնց մեծամասնությունը ներկայումս գտնվում է ճաղերի հետևում»:

Հոդվածի համաձայն` Ալիևը հայտարարել է, որ Ադրբեջանում քաղաքական բանտարկյալներ չկան: «Բացահայտ ստելու խոսելաձևը միայն Ադրբեջանի նախագահին չէ հատուկ: Դա խորհրդային անցյալի դրոշմն է, կոմունիստական կուսակցության և ԿԳԲ-ի ոճը: Երբ առաջնորդը ինչ-որ բան է ասում, նշանակում է դա ճշմարիտ է, և կարևոր չէ, որ իրականությունը բոլորովին այլ է»,- գրում է հեղինակը:

Ռեյդը նկատում է, որ, իհարկե, քաղաքական գործիչների համար սուտը սովորական բան է: Սակայն, եթե դեմոկրատական երկրներում քաղաքական գործիչները ստում են, որպեսզի թաքցնեն ինչ-որ առանձին անձնական կամ ինստիտուցիոնալ թերություններ, ապա ավտորիտար երկրներում, որտեղ իշխանությունը կենտրոնացված է մեկ մարդու և նրա շրջապատի ձեռքերում, «առանձին սխալներ» գոյություն չունեն: «Համարվում է, որ բոլոր հաղթանակները պատկանում են առաջնորդին, ցանկացած քննադատություն' քարոզչություն է, բոլոր ձախողումները' սաբոտաժ»,- եզրափակում է հոդվածի հեղինակը: