Իա՜, իրո՞ք

«Ոչ ոք իրավունք չունի կառավարությանը գնահատականներ տալու»։ Չեք հավատա, բայց այս դարակազմիկ մտքի հեղինակը ոչ այլ ոք է, քան 2014-ից Հայաստանի վարչապետի պաշտոնը ստանձնած Հովիկ Արգամի Աբրահամյանը: Համաձայնե՛ք, որ առաջին հայացքից անիմաստ հնչող այս արտահայտությունն իրականում իր մեջ այնպիսի թաքնված ուղերձներ կարող է պարունակել, որ երևակայելն իսկ սարսափելի կարող է լինել: Իսկ հասկանալու համար, թե կոնկրետ ինչ նկատի ուներ Աբրահամյանն՝ արտահայտվելով այսպես, նախ հարկավոր է խորամուխ լինել մարտի 16-ի՝ հայրենի խորհրդարանում ծավալված իրադարձությունների քրոնիկոնի մանրամասների մեջ. դե ինչ, փորձե՛նք:

Պարզվում է՝ մարտի 16-ին ԱԺ-ում անդրադառնալով այն դիտարկմանը, թե կառավարությունը չի կարողացել ինքնուրույն լուծել Ռուսաստանի հետ գազային բանակցությունների հարցը, և խնդիրը, ստիպված, իր վրա է վերցրել նախագահ Սերժ Սարգսյանը՝ Պուտինի հետ հանդիպմանը, Աբրահամյանը, ըստ երևույթին, որոշակի ցասում ապրելով, հակադարձել է՝ ասելով. «Ոչ ոք իրավունք չունի կառավարությանը գնահատականներ տալու։ Մենք մեկ թիմ ենք և աշխատում ենք մեր կառավարության և ժողովրդի համար։ Եթե նախագահն օգնում է մեզ բանակցություններում, դա չի նշանակում, որ կառավարությունը ապաշնորհ է։ Կառավարությունը շատ լավ է աշխատում և կաշխատի»:

Դուք գիտեի՞ք, որ աշխարհում կա մեկը, ում կողմից ղեկավարվող կառույցը բացարձակ անձեռնմխելիություն ստանալու հավակնություններ ունի: Սրանից հետո ով համարձակվի մի թթու կամ նույնիսկ կծու խոսք ասել կառավարության հասեցեին, դատափետել դրա ղեկավարին՝ մատնացույց անելով բացթողումներն ու թերությունները,անձամբ է պատասխան տալու իր այդ ապօրինի նկրտումների համար՝ առճակատվելով օրենքի հետ. պա՞րզ է բոլորիդ: Թե հատկապես ինչն էր վրդովեցուցիչ լրագրողի դիտարկման մեջ, այդպես էլ նորմալ մարդու համար մնում է անհասկանալի: Մի՞թե, այնուամենայնիվ, ճի՞շտ են այն տարածված պնդումները, թե աշխարհում որևիցե բան Հովիկ Աբրահամյանին այնքան հաջողությամբ հունից չի հանում, որքան ճշմարտությունը հանրայնացնելը: Ի դեպ՝ այս առթիվ կցանկանայինք մի քանի հարց ուղղել վարչապետ Աբրահամյանին՝ եթե այդքան անսխալական էր ձեր կառավարությունը, ինչո՞ւ է երկրի նախագահը ստիպված լինում գազի գների հարցն անձամբ արծարծել Պուտինի հետ հանդիպմանը: Արդյոք այս հարցը կառավարության առաջնային լուծելիքը չէ՞ր, արդյոք այս հարցով վարչապետները չէ՞, որ պետք է բանակցեին միմյանց հետ… Արդյոք ստեղծված իրավիճակը կառավարության ամլության ու անկարողության նշան չէ՞…

Իհարկե, ցավ ես ապրում, երբ ականատես ես դառնում անպատասխանատու հայտարարությունների, որոնք հնչում են իշխանական հիերարխիայում ամենաբարձր դիրքեր զբաղեցնող պաշտոնյաների շուրթերից, ցավ ես ապրում, երբ մարդիկ արտահայտում են այնպիսի խճճված մտքեր, որոնք համեմատելի են միայն Գյուլնար տատու խայտաբղետ թելերի կծիկի հետ… Չնայած՝ երանի թե մեր երկրի խնդիրներն սկսվեին ու ավարտվեին այսքանով, այդ դեպքում հաստատ ձեռնպահ կմնայինք ամեն առիթով կառավարության հասցեին գնահատականներ հնչեցնելուց, ատափետելուց. ավա՛ղ:

Դավիթ Բաբանով