Վերադարձ՝ երկարատև «արձակուրդից»

Երբ հայտնի դարձավ, որ Հայաստանում ձևավորվելու է հերթական կոալիցիոն կառավարությունը, բոլորի ուշադրության կենտրոնում հայտնվեց այն՝ ամենևին էլ ոչ երկրորդական հարցը, թե ովքեր են լինելու այն մարդիկ, որոնք, ստանալով Դաշնակցության աջակցությունը, անձնապես մաս կկազմեն նոր կոալիցիային՝ պաշտոնապես ստանձնելով պատասխանատվություն՝ երկրի այս կամ այն ոլորտն առաջիկա տարիներին ղեկավարելու:

Ինչպես պարզ դարձավ հաջորդիվ, Դաշնակցությունն այս առումով ամենևին էլ հակված չէր հեղափոխական կամ անսպասելի քայլեր կատարելուն, ուստի՝ առաջ քաշեց իր հին ու բարի կադրերի թեկնածությունը՝ վստահ լինելով, որ հենց նրանք կարող են արժանապատվորեն կյանքի կոչել իրենց բարձր առաքելությունը. այդ թեկնածուներից էր նաև Դավիթ Լոքյանը, ով ժողովրդի շրջանում ավելի շուտ տպավորվել է որպես երկրի գլխավոր գյուղատնտես, քանի որ բավական տևական ժամանակ հենց գյուղատնտեսության նախարարի պաշտոնում է, որ մեր երկրի պետական համակարգում նա գործունեություն է ծավալել:

Կրթությամբ Լոքյանը կենսաբան-քիմիկոս է. ավարտել է Կիրովականի մանկավարժական ինստիտուտը, որից հետո՝ զբաղվել գիտամանկավարժական գործունեությամբ: Պետական կառավարման համակարգ առաջին անգամ Լոքյանը մուտք է գործել 1998-ին՝ որպես Լոռու մարզպետի տեղակալ: 1999-ին եղել է նաև պատգամավոր, խորհրդարանում ՀՅԴ խմբակցության ղեկավար:

Կարճ ժամանակով ղեկավարել է նաև ՀՀ քաղաքաշինության նախարարությունը: 2003-ը եղավ նրա համար շրդարաձային տարի. Դավիթ Լոքյանը նշանակվեց գյուղատնտեսության նախարար՝ ղեկավարելով այդ պետական գերատեսչությունը մինչև 2008 թիվը: Իսկ ահա դրան հաջորդող հետագա տարիները Լոքյանի կարիերայում դադարի շրջան կարելի է համարել, որ տևեց մինչև այս տարվա փետրվարի 24-ը, երբ նա ՀՀ նախագահի հարամանագրով նշանակվեց Հայաստանի Հանրապետության տարածքային կառավարման և զարգացման նախարար:

Ինչ վերաբերում է Լոքյանի՝ պետական համակարգում ծավալած գործունեությանը գնահատականներ տալուն, ապա պետք է ասել, որ թեպետ այդ կապակցությամբ հնչած կարծիքներն իրենց միօրինակությամբ աչքի չեն ընկնում, ինչպես, հավանաբար, ցանկացած մեկի դեպքում, բայց ընդհանուր առմամբ կարելի է դրական գնահատել այն: 2003-08-ն ընկած ժամանակահատվածը, Հայաստանի տնտեսության համար լինելով բավական բարենպաստ ժամանակաշրջան, իր դրական հետքն է թողել գրեթե բոլոր ոլորտներում, այդ թվում՝ գյուղատնտեսության: Հենց այդ շրջանում էր, որ Հայաստանում, ի տարբերություն ներկայիս, մարդկանց համար մեկ կիլոգրամ ծիրան ուտելն ամենևին էլ նվիրական երազանք չէր թվում. երկրում պտուղ-բանջարեղենը բավական էժան էր:

Թե ինչպես կդրսևորի Լոքյանն իրեն նոր պաշտոնում, անշո՛ւշտ, ցույց կտա ժամանակը, բայց համարել թե նա ի վիճակի կլինի արմատական նորամուծությունների ու փոփոխությունների գնալ իրեն վստահած ոլորտում, կարծում ենք՝ ճիշտ չէր լինի. նրա աշխատանքային ողջ գործունեությունը հուշում է մեզ՝ Լոքյանը դեմ է հեղափոխական գործելակերպին:

Դավիթ Բաբանով