Քաղաքականությունը ձախողումներ չի ներում

Լրատվամիջոցներից տեղեկանում ենք, որ «Ժառանգության» առաջնորդ Րաֆֆի Հովհաննիսյանն այս պահին ԱՄՆ-ում է և նույնիսկ 2 օր առաջ Ատլանտյան խորհրդում ամերիկացի ռազմավարական վերլուծաբաններին ներկայացրել է Հայաստանի արդի քաղաքական լանդշաֆտը: Հավանաբար այնտեղ շատերի մոտ տպավորություն է ստեղծվում, որ գործ ունեն Հայաստանի քաղաքական կյանքում առանցքային դերակատարություն ունեցող քաղաքական գործչի, լիդերի հետ, այնինչ իրականում մեր ընդդիմադիրներից շատերի նման՝ «Ժառանգության» առաջնորդն էլ քաղաքական լուսանցքում հայտնվածի կարգավիճակում է և այս պարագայում նրան երևի թե ուրիշ ոչինչ չի մնում, քան գոնե դրսում ավելի լուրջ գործչի տպավորություն թողնելու փորձերը: Ի՞նչ իմանաս՝ միգուցե դա էլ մխիթարանք է մի մարդու համար, ով զարմանալի հաջողությամբ կարողացավ «քամուն տալ» կես միլիոն մարդու ձայները, փոշիացնել այդ մարդկանց վստահությունը և իր մեծ լուման ներդնել Հայաստանում ընդդիմության արժեզրկման գործում:

Ցավոք, Րաֆֆի Հովհաննիսյանը ձախողումը չէր կարող չազդել նաև «Ժառանգություն» կուսակցության վրա, որը այսօր, կարելի է ասել, կորցրել է գրեթե իր ողջ ռեսուրսները և իմ կարծիքով՝ նույնիսկ քիչ հավանական է, որ ինքնուրույն հանդես գալով կարողանա հայտնվել հաջորդ խորհրդարանում: Կուսակցության դերն այն աստիճան է նվազել, որ նույնիսկ այսօր նրանց հրաժարվելը 4+4+4 ձևաչափով՝ Ընտրական օրենսգրքի նախագծի քննարկումներին մասնակցելուց ես կասեի՝ բացարձակապես չի ազդում քննարկումների ընթացքի վրա:
Ահա այսպիսի բան է քաղաքականությունը, այն չի սիրում խոշոր ձախողումներ, նույնիսկ՝ չի ներում:

Կարեն Վարդանյան