Խմբագրական. Միակողմանի «դաշինքի» արդյունքը՝ «շրխկոց» Մեդվեդևի երեսին

Միակողմանի սեր կարող է լինել, բայց այն ի վերջո տխուր ավարտ է ունենում և ոչ մի լավ բան չի բերում սիրողին, երբեմն էլ նույնիսկ չարիք է դառնում: Նույնը դաշնակցային հարաբերություններում է, դրանք միակողմանի լինել չեն կարող, սակայն Հայաստանի ու Ռուսաստանի միջև մինչ օրս, կարելիէ ասել, միակողմանի են, էլ չեմ խոսում ԵՏՄ ու ՀԱՊԿ անդամ մյուս երկրների մասին, որոնց ադրբեջանամետ հակումները նույնիսկ արդեն թաքցնել էլ հնարավոր չէ:

Այո, իսկապես որ թաքցնել հնարավոր չէ և այն աստիճան, որ նույնիսկ երկրի նախագահն է արդեն բաց տեքստով խոսում այդ մասին: Սերժ Սարգսյանը ոչ թե օտարերկրյա լրատվամիջոցին հարցազրույց տալու ժամանակ է մեսիջ հղում, այլ Մեդվեդևի հետ հանդիպման ժամանակ անմիջապես իր ելույթում, ուղիղ տեքստով, կարելի է ասել՝ հենց Մեդվեդևի «երեսին շրխկացնում» է, որ այս «դաշինքը» միակողմանի է, և այսպես շարունակվել չի կարող, նաև որ ԵՏՄ մյուս անդամ երկրների ղեկավարներն իրենց կեցվածքով օգնում են մեր թշնամուն:

Մեդվեդևը, իհարկե, հստակ պատասխան չտվեց, պատասխանը լղոզված-դիվանագիտական էր, սակայն հստակ պատասխանն էլ չակերտավոր «դաշնակից» Ռուսաստանի կողմից չուշացավ և ՌԴ փոխվարչապետ, այսուհետ «տխրահռչակ» բնորոշմանն արժանի Դմիտրի Ռոգոզինն այդ հանդիպումից հետո հայտարարեց, թե Ռուսաստանը շարունակելու է զինտեխնիկայի և սպառազինության մատակարարումն իր ռազմավարական գործընկեր Ադրբեջանին:

Փաստորեն, Ռուսաստանի համար բոլորը ռազմավարական գործընկերներ են՝ թե՛ մենք, թե՛ մեր թշնամին: Համաձայնվեք, որ սա առնվազն անազնիվ քաղաքականություն է, հետևաբար՝ անիմաստ է երկկողմանի «բարեկամություն» ակնկալել նման անազնիվ քաղաքականություն վարողներից: Իսկ թե ինչ ընթացք կստանա հայ-ռուսական «բարեկամությունը» ՀՀ նախագահի կողմից՝ ՌԴ վարչապետին «երեսին շրխկացնելուց» հետո, ժամանակը ցույց կտա, սակայն հավանական է, որ հարաբերությունները նույնը չեն մնա: Իսկ թե դեպի որ կողմ կփոխվեն՝ կապրենք, կտեսնենք, համեմայն դեպս այսպես երկար շարունակվել չի կարող:

Կարեն Վարդանյան