Էժան պոպուլիզմի զոհը

Շատերդ, հավանաբար, կհամաձայնվեք, որ քառօրյա հայ-ադրբեջանական պատերազմը, իրականում, շատ բան փոխեց մեր կյանքում, մեր աշխարհայացքում, ստիպեց իրերին նայել մեկ այլ՝ շատերի համար մինչ այդ անհայտ կետից. հայ ազգը, մի տեսակ, ինքնամաքրվեց, վերածնվեց: Ցավոք, սակայն, եղան և այնպիսիք, որոնք ոչ միայն ներքին վերածնունդ չապրեցին կամ չմաքրագործվեցին, այլ շարունակեցին իրենց խոտոր ընթացքն ու ոչ մի րոպե չդադարեցին նույնիսկ օրհասական պատերազմական այդ օրերին ու դրանից հետո անգամ սեփական եսը կերակրելու արատավոր պրակտիկա բանեցնել՝ փորձելով իբր փայլել մի նոր, շատերի համար անհայտ լույսի ներքո:

Եթե ուշադիր եք մամուլի հրապարակումներին, ապա նկատած կլինեք, որ օրերս իսկական աղմուկ էր բարձրացել հանրահայտ գործարար Սամվել Ալեքսանյանի՝ առաջնագծում արած սելֆիների ու լուսանկարների շուրջ: Պարզվում է, սակայն, որ, դժբախտաբար, մեզանում կա մեկը, ով ևս որոշել է հետ չմնալ ժամանակակից տենդենցներից ու հավատարիմ 21-րդ դարի պրագմատիկ ոգուն՝ տասնյակ լուսանկարներով ու սելֆիներով փորձել է զարմացնել իր «հանդիսատեսին». բոլորիս հայտնի Նաիրա Զոհրաբյանն է՝ ԱԺ ԲՀԿ խմբակցության նախագահը, ում քաղաքական գործունեության մասին հնչող կարծիքներն ու գնահատականներն այնքան պարադոքսալ են ու խայտաբղետ, որ թվում է՝ գործ ունենք իսկական քամելեոնի հետ, երբ մարդու աչքը չի կարողանում տարբերակել՝ դիմացը սողո՞ւն է, թե՞ ասենք ծաղիկ… Խնդրում ենք՝ ուշադրություն դարձնեք այն հետաքրքրական փաստի վրա, որ Զոհրաբյանն այն մարդկանցից էր, ով առաջիններից մեկը հանդես եկավ ոմանց պախարակելի վարքի դեմ՝ կապված այդ չարաբաստիկ սելֆիների հետ. ձևանալով իբր խիստ հայրենասեր մեկը՝ Զոհրաբյանը, իրեն հատուկ պաթոսով ու ձայնի առոգանությամբ, դատապարտել էր բոլոր նրանց, ում մտքով անգամ կարող էր անցնել հավերժանալ արցախյան ճակատի առաջնագծում՝ սելֆի անելու ճանապարհով: Հիմա հարց՝ Զոհրաբյանին. տիկի՛ն, չե՞ք կարծում, որ գոնե դուք չունեիք բարոյական իրավունք՝ հանդես գալու որևէ մեկի դատապարտմամբ մի պարագայում, երբ ինքներդ եք նույն այդ քայլը հաճույքով կրկնում՝ միգուցե փորձելով նաև նմանակել ձեր իսկ կողմից պախարակված մեկին: Լա՛վ, ես չեմ հասկանում, եթե քառօրյա պատերազմը չլիներ, ինչպե՞ս էին ոմանք բավարարելու սեփական էգոյի կասկածելի քմահաճույքները, ինչպե՞ս էին այս կյանքում կամ ասենք Ֆեյսբուքում ինքնահաստատվելու…

Եթե ոմանք չգիտեն, թո՛ւյլ տվեք հիշեցնել, որ կյանքում, իսկ առավել ևս քաղաքականության մեջ մարդկային եսի ինքնահաստատման լավագույն ճանապարհը առաքինի գործերն են միայն՝ բխած բարոյական սկզբունքներից, որոնց մեջ,ինչպես հասկանում եք, սելֆիները չեն մտնում, ու չես կարող քեզ սիրել տալ միայն բնորդուհու դերը լավ կատարելով. չափից դուրս հոգնեցուցիչ է…

Դավիթ Բաբանով