Հաղթանակի գրավականը…

Երեկ, ինչպես գիտեք, բոլորիս համար ուրախալի լուր ստացվեց նորվեգական Ֆորդեից, ուր, շարունակվում է ծանրամարտի Եվրոպայի առաջնությունը: Հուրախություն բոլորիս՝ մինչև 77 կգ քաշային կարգում պարզապես գերազանց են հանդես եկել հայ ծանրորդներ Անդրանիկ Կարապետյանն ու Տիգրան Մարտիրոսյանը. պոկում վարժությունում անզուգական գտնվեց Կարապետյանը, ով 170 կգ արդյունքով նվաճեց փոքր ոսկե մեդալ: Մարտիրոսյանը նրանից հետ մնաց ընդամենը 10 կգ-ով ու զբաղեցրեց երկրորդ տեղը:

Ինչ խոսք, տղաների նվաճած հաղթանակները, մանավանդ այս օրերին, յուրօրինակ խորհուրդ են պարունակում իրենց մեջ. կարծես ի ցույց են դնում աշխարհին հայ ժողովրդի հավաքական բազկի ուժն ու հզորությունը՝ ապացուցելով, որ վաղուց անցյալում են մնացել այն ժամանակները, երբ հայը հանդես էր գալիս ընդամենը խնդրողի դերում՝ ունակ չլինելով աշխարհից իր բաժինը կորզել սեփական ուժերով՝ առանց սրան-նրան «վիզ ծռելու»:

Ինչ խոսք, հաղթանակներն այս նաև կարելի է որակել՝ կոլեկտիվ հաղթանակ, քանի որ միանգամայն հասկանալի է, որ դրանք անհնարին կլինեին, եթե ծանրորդների թիկունքն ամուր չլիներ, եթե իրենց հետևում չզգային այն անվերապահ աջակցությունն ու օգնությունը, որ երկար տարիներ ի վեր ցուցաբերում է նրանց ՀԱՕԿ-ը՝ Գագիկ Ծառուկյանի գլխավորությամբ: Վստահ ենք՝ ամեն մի հայաստանցի սպորտսմենի հաղթանակի հետևում պետք է նախևառաջ տեսնել նրանց, ովքեր աճեցրել են նման մարզիկների, նրանց, ովքեր աշխարհին ներկայանալի են դարձնում մեր սպորտը, ի ցույց դնում հայերիս ունեցած պոտենցիալը:

Վստահաբար կարելի է ասել, որ առանց նույն Ծառուկյանի աչալուրջ հետևողականության, առանց նրա կողմից ցուցաբերվող հոգածության, պարզապես անհնարին կդառնային մեր ծանրորդների հաղթանակները: Անվիճելի իրողություն է այն, որ, մասնավորապես, ծանրամարտում մեր՝ վերջին տարիներին ունեցած առաջընթացն ուղղակիորեն կապված է Գագիկ Ծառուկյանի անվան հետ: Հենց նրա խելամիտ քաղաքականության արդյունքում է, որ մեր միջից դուրս են գալիս մարզիկներ, որոնց՝ ասպարեզում լինելը, մեկ այլ իրավիճակում, գուցե և հնարավոր չլիներ: Իսկ Ծառուկյանը, իրականում, իր գործունեության տրամաբանությունը կառուցում է մեկ կարևորագույն հիմքի վրա՝ արդարության: Մեր խորին համոզմամբ՝ հենց դրա շնորհիվ է, որ այսօր ՀԱՕԿ-ը, որպես կարևորագույն կառույց, ասենք թաղված չէ կոռուպցիայի մեջ, և ցանկացած շնորհալի մարզիկ, անկախ ամեն ինչից, անկախ ունեցած կամ չունեցած կապերից, կարողանում է պատշաճորեն ինքնադրսևորվել, կարողանում է սեփական պոտենցիալն ի սպաս դնել հայկական սպորտի առաջընթացին, իսկ ակնառու հաջողությունների դեպքում էլ, ինչու չէ, արժանանում նյութական առատաձեռն պարգևների. ՀԱՕԿ-ի ղեկավարության նման սկզբունքայնությամբ, համաձայնե՛ք, միայն հիանալ կարելի է, քանի որ բոլորս ենք հասկանում, թե որքան դժվար է, ըստ էության, մեզանում արմատացած որոշ բացասական տենդենցներին հակառակ գնալ և սեփական գործունեությունը կառուցել բացառապես արդարության ու ճշմարտության վրա…

Դե ինչ, մեզ մնում է միայն հայ մարզիկներին մաղթել հաջողություն հետագայում ևս ու վստահեցնել նրանց, որ ոչ մի ձեռքբերում ու գրանցած դրական արդյունք աննկատ չի մնալու. սիրելի՛ հայորդիներ, հայրենքը ձեր կողքին է, ձեզ նեցուկ…

Դավիթ Բաբանով