«Ֆլեշի Բարսեղի» նոր բիզնեսը

2016 թվականի նոյեմբերին գործարկվեց Բագրատաշենի սահմանային անցակետի նոր մասնաշենքը, որտեղ Հայաստանի Հանրապետություն մուտք ու ելք անողների համար սպասարկման բավականին հարմարավետ պայմաններ են ստեղծված: Եվ ինչպես ավանդաբար է տեղի ունենում մեր երկրում՝ սահմանային անցակետում կան արտոնյալ դիրք ունեցողներ:

Իսկ ողջ խնդիը կայանում է նրանում, որ այս սահմանային անցակետում գործում է միայն Արարատ բանկի արտարժույթի առքուվաճառքի կետը: ՀՀ-ի այլ բանկեր՝ Բագրատաշենում տարադրամի փոխանակման կետեր չունեն:

Միևնույն ժամանակ, անցակետում գտնվող Արարատ բանկի տարադրամի փոխանակման կետում վրացական լարիի առքի ու վաճառքի գների տարբերությունը շատ մեծ է: Այդ պատճառով՝ մարդիկ գերադասում են լարի գնել կամ վաճառել Բագրատաշենի մաքսակետի մոտ գտնվող արտարժույթի փոխանակման կետերում: Արարատ բանկի սեփականատերը հանրությանը քաջ հայտնի Բարսեղ Բեգլարյանն է՝ «Ֆլեշի Բարսեղը»: Հաշվի առնելով վերջինիս բարեկամական կապերը՝ դժվար չէ կռահել՝ ինչպես է նրան հաջողվել սահմանային անցակետում ստանալ այդչափ արտոնյալ պայմաններ: Նա միակն է, որ ՀՀ-ի դարպաս հանդիսացող Բագրատաշենի անցակետում տարադրամի փոխանակման կետի մենաշնորհ ունի:

Ընդ որում, «Ֆլեշի Բարսեղի» եզակիությունը միայն այսքանով չի սահմանափակվում: Նա դե յուրե՝ դիզվառելիքի շուկայում խոշորագույն «Ֆլեշ» ընկերության սեփականատերն է. ՀՀ նավթամթերքների շուկայում ապահովում է բենզինի ավելի քան մեկ քառորդ մասը: Նրան է պատկանում «Արզնի» թռչնաբուծական ֆաբրիկայի բաժնետոմսերի 45 տոկոսը, խոշորագույն «Ղարաբաղ գոլդ» ընկերության բաժնետոմսերի 55 տոկոսը, «Ֆլեշ+» ընկերության 80 տոկոսը, «Ալյանս» ապահովագրական ընկերության 10.5 տոկոսը: «Ֆլեշի Բարսեղն» ունի 56 բենզալցակայան, որոնցից 12-ը՝ Երևանում, 40-ը՝ մարզերում, 4-ը՝ Արցախի Հանրապետությունում: «Արարատ» բանկի համասեփականատերերից մեկն է:

Ցավոք սրտի՝ ստեղծված իրավիճակն այլևս զարմանալի և զայրացնող չէ մեր հասարակության համար: Կարծես թե համակերպվել ենք, որ մեր երկրում գործընթացները պտտվում են մի քանի անձանց շուրջ: Հայաստանում տնտեսությունը, բիզնեսը կախված են իշխանությունների կամքից ու քմահաճույքից: Հայաստանում խոշոր բիզնես կարելի է ունենալ՝ իշխանությունների բարեհաճությունը վայելելու դեպքում: Սա է վկայում նաեւ ՊԵԿ-ի հրապարակած խոշոր հարկատուների ցուցակը:

Ինչպես նկատելի է այդ ցանկից, այս ընկերությունների սեփականատերերն այս կամ այն ձեւով կապված են իշխանությունների հետ: «Ֆլեշի Բարսեղը» մեկն է այն ցայտուն օրինակներից, որ Հայաստանում խնդիրները կապված են առնվազն երկու կարևոր գործոնի հետ. մենաշնորհներ և կոռուպցիա։ Ցույց տվեք մի ոլորտ, որտեղ վերացել է մենաշնորհը։ Վերը նշված են ընդամենը այն ոլորտները, որտեղ կա ակնհայտ մենաշնորհ...

Օրինակ՝ փողոցում կանգնող յուրաքանչյուր ՀՀ քաղաքացու համար՝ գաղտնիք չէ, որ շաքարավազի, բենզինի, ծխախոտի ոլորտներում՝ այն առկա է։ Դժվար է հիշել որևէ կառավարություն, որը չի խոսել մենաշնորհների վերացման մասին, այսինքն՝ դրա մասին խոսելու կարիք՝ այդքան էլ չկա։ Ընդհակառակը, այդ խնդիրները ախտորոշման կարիք էլ չունեն։ Բոլորը գիտեն, թե ովքեր են այդ մենաշնորհների հեղինակները, բոլորը գիտեն, թե ինչի է բերում այդ մենաշնորհը։

Դա բերում է նաև քաղաքական մենաշնորհի, որովհետև այդ մենաշնորհին տիրապետող և ղեկավարող անձանց ձեռնտու է նաև քաղաքական լճացած վիճակը։ Ակնհայտ է, որ մինչև այս պահը՝ չկա մի ոլորտ, որտեղ տեսնում ենք ազատականացում։ Խնդիրին այն է, որ Հայաստանն այլևս ի զորու չէ այս ճանապարհով իր պրոբլեմները լուծելու։ Սա ուղղակի այն պահն է, որ եթե իշխանությունները չկարողացան կամ չցանկացան լուծել այդ խնդիրները, իրենք ստիպված են լինելու հեռանալ…

Ստելլա ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ