Ու՞մ կզոհի Կարեն Կարապետյանը...

Երեկ Կառավարության շենքի մոտ տոնավաճառների առեւտրականների բողոքի ցույցը կարելի է համարել Կարեն Կարապետյանի իրական վարչապետության առաջին օրը եւ միաժամանակ այդ վարչապետության հետհաշվարկը: Գատնիք չէ, որ իշխանության ներսում առկա էր ներքին կոնսենսունս կապված Կարապետյանի ինքնուրույն գործելու ժամկետների հետ:

Վարչապետը կարող էր այդպես վարվել մինչև ընտրությունները: Այժմ դրանք ավարտվել են, ընդ որում ընտրությունների ընթացքը և արդյունքը Կարապետյանի համար երկակի իրավիճակ են ստեղծել: Մի կողմից նա հանդիսանալով գործող քաղաքական ուժի նախընտրական դեմքը, իր դրայվի և փոփոխությունների ջատագովի իմիջի շնորհիվ կարողացավ ապահովել հանրային ընկալման քիչ թե շատ ընդունելի մակարդակ հանրապետականի համար, սակայն փաստը մնում է փաստ, որ ձայն ՀՀԿ-ին բերել է ոչ թե վարչապետի դրայվը, այլ ռեյտինգային թեկնածուները:

Մամուլում բազմաթիվ քննարկումներ են ընթանում առ այն, որ վերջիններս երկար չեն պատրաստվում հանդուրժել Կարեն Կարապետյանի կոշտ հայտարարությունները և գործելաոճը: Երեկվա դեպքերը մերկացրին նաև այդ հակասությունների լարը: Ներկայում հետընտրական վերադասավորումների փուլն է, որը միտված է 2018թ-ին ներքաղաքական նոր ստատուս-քվոյի ձեւավորմանը՝ կառավարման նոր կարգին անցնելու պայմաններում: Կարեն Կարապետյանը կարող է դառնալ այս գործընթացի թե սուբյեկտ, թե օբյեկտ:

Երկրում իրական ընդդիմության բացակայության պայմաններում, ինչպես և ակնկալվում էր հիմնական պայքարը ընթանում է ներիշխանական ճամբարում: Անշուշտ, Կարեն Կարապետյանը այդ ամենը քաջ գիտակցում է, և ունի ռեալ լուծումներ: Այլ հարց է առկա ներիշխանական լարվածության և տեղ-տեղ նաև շահերի բախման պայմաններում Կարապետյանը ի զորու կգտնվի կիրառել այդ լծակերը և առաջ քաշել լուծումները: Վարչապետի համար անակնկալները այլևս պետք է սպասելի լինեն: Երեւի թե կասկած չկա, որ Սերժ Սարգսյանն ունի 2018թ-ի մի քանի սցենար:

Նա ինքը բաց է պահում բոլոր սցենարների հավանականությունը, որեւէ կոնկրետ բան չասելով նախագահի պաշտոնից հետո իր քաղաքական ճակատագրի կամ ծրագրերի մասին: Իսկ Կարեն Կարապետյանն ունի՞ 2018թ-ի քաղաքական սցենար: Կարեն Կարապետյանն էլ այդ մասով չի արտահայտվել որոշակի: Նա արել է մի քանի հայտարարություն, որոնք առաջին հայացքից թվում են վարչապետ մնալու հավակնության կամ պատրաստակամության հաստատում, բայց, մյուս կողմից, դատելով Կարեն Կարապետյանի գործունեությունից, նա համառորեն հրաժարվում է քաղաքական բաղադրիչից:

Երեկվա դեպքերը ուշագրավ էին հենց նրանով, որ այժմ Կարեն Կարապետյանը ստիպված է լինելու դուրս գալ լավ կառավարչի դերից և դառնալ լավ քաղաքական վարչապետ: Դա է միակ ելքը պատասխանել այն մարտահրավերին, որը այսօր վարչապետին նետել է իշխանական բուրգը: Արթնացող հանրային դժգոհությունը հարված է Կարեն Կարապետյանին, որի ծանրությունը լինելու է պրոգրեսիվ եւ մեծանալու է «հակահարվածի» ուշանալու ամեն օրվան զուգահեռ: Հակահարվածը կարող է լինել Կարեն Կարապետյանի քաղաքական ծրագրային հավակնության դրսեւորումը: Դրա հետ մեկտեղ վարչապետը չի թաքցնում, որ սեփական թիմի արդյունավետության բարձրացման համար դիմելու է կառավարության կազմի փոփոխությանը: Որոշ տեղեկությունների համաձայն՝ առնվազն յոթը նախարար հրաժեշտ կտա իր պաշտոնին:

Ընդ որում, դրանք այն նախարարներն են, որոնք համակարգում են տնտեսության ամենատարբեր ոլորտներն ու համայնքային ենթակառուցվածքները: Ակնհայտ է, որ այս ամիսներին Կ. Կարապետյանն իր կառավարության հին ու նոր անդամներով չկարողացավ էական փոփոխություններ գրանցել: Գոնե հետագա զարգացումների համար հիմք ստեղծել: Նա դեռևս չի կարողացել, ինչպես ինքն էր ասում, ամբողջությամբ ախտորոշել Հայաստանի տնտեսության հիվանդությունները:

Իսկ հիմա՝ խորհրդարանական ընտրություններից հետո, երբ նորից վարչապետ նշանակվելու հարց է առաջանում, երբ նա իր աշխատանքի արդյունքները ցուցադրելու և այդ պաշտոնին արժանի համարվելու խնդրի առաջ է կանգնած, այդ ճանապարհին պատրաստ է զոհել բոլորին: Իհարկե, խոսքը վերաբերում է այն նախարարներին, ում հասնում է նրա ձեռքը, սկսած յուրայիններից: Իսկ գուցե վարչապետը որոշել է, որ նրանցից յուրաքանչյուրը կդառնա մենեջեր իր ոլորոտում և ինքը ի վերջո կկարողանա զբաղվել քաղաքականությամբ՝ կանխելով վարչապետության ավարտի արդեն իսկ սկսած հետհաշվարկը…

Ստելլա ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ