Մեծ Բրիտանիան հնարավոր է դուրս գա ԵՄ կազմից. Le Figaro

Մինչ Ֆրանսիայի նախագահ Ֆրանսուա Օլանդն իր առաջին պաշտոնական այցն է կատարում Մեծ Բրիտանիա, վարչապետ Դեյվիդ Քեմերոնը քննարկում է Եվրոպական միությանը Մեծ Բրիտանիայի անդամակցության հարցը», – գրում է Le Figaro–ի թղթակից Ալեն Բարլյուեն։ 

Ըստ Բարլյուենի՝ Օլանդի առաջին պաշտոնական այցի հիմնական նպատակը երկու երկրների միջև հարաբերությունների հավասարակշռումն է։ Նախօերին կրկին անդրադարձ է եղել ճգնաժամից դուրս գալու ԵՄ–ի ձեռնարկած միջոցառումներին, որոնք չպետք է դառնան ԵՄ կազմից Մեծ Բրիտանիայի դուրս գալու պատճառ։

Միևնույն ժամանակ այնպիսի ցավոտ հարցեր, ինչպիսիք են ֆինանսական գործարքների հարկումը կամ բանկային միության ստեղծումը, դուրս չի մնացել եվրոգոտու նպատակային ծրագրերից և իրագործվելու դեպքում դրանք չպետք է ազդեն ԵՄ անդամ բոլոր երկրների վրա,-նշված է հոդվածում։ Ֆրանսուա Օլանդը հայտարարել է, որ Եվրոպան պետք է արագ զարգացման ուղի որդեգրի, որի արդյունքներից կկարողանան օգտվել ԵՄ անդամ բոլոր երկրները՝ հարգելով մյուս երկրների իրավունքները։ 

«Մինչդեռ ԵՄ–ի նման փոխակերպումը Բրիտանիայի կառավարությանը դիլեմայի առաջ է կանգնեցնում՝ խզել կապերը, կորցնելու վտանգի տակ դնել միասնական շուկայի մեծ առավելությունները, կամ պահպանել ստատուս–քվոն և դիմակայել թերահավատների կողմից ԵՄ–ը պառակտվելու շուրջ աճող ճնշումներին, որոնք գնալով ավելի շատ համակիրներ են ձեռք բերում Բրիտանիայի հասարակության շրջանում», – նշել է հոդվածագիրը։  

Դեյվիդ Քեմերոնը հուլիսի սկզբին հայտարարել է, որ ԵՄ–ի կազմից դուրս գալը չի բխում Բրիտանիայի շահերից։ 

Ըստ հոդվածագրի, նա հասկանում է, որ Մեծ Բրիտանիայի արտահանվող ապրանքների և ծառայությունների կեսը սպառվում է ԵՄ շուկայում։ Քեմերոնը նաև հասկանում է, որ Լոնդոնը ավելի շատ կտուժի եվրոգոտու փլուզման հետևանքով, քան որևէ այլ եվրոպական քաղաք։ 

Նման ընտրության առաջ կանգնելով, վարչապետ Քեմերոնը ստիպված է բավական պրագմատիկ քայլ կատարել, նշում է հոդվածագիրը։ Ըստ Բարլյուեի, Բրիտանիայի վարչապետը վերջերս հայտարարել էր ԵՄ կազմից դուրս գալու վերաբերյալ հանրաքվե անցկացնելու մասին։

«Եթե դա իրականացվի, ապա Մեծ Բրիտանիան և ԵՄ–ը շատ ծանր կորուստներ կունենան։ Դրանում բրիտանացի գործարարներն ավելի քան համոզված են», – նշել է հոդվածագիրը։ 

Լիբիական և սիրիական ճգնաժամի վրա համապատասխան ճնշումները ցույց են տալիս, որ ԵՄ կազմից Մեծ Բրիտանիայի դուրս գալը կարող է լուրջ հարված լինել արևմուտքի համար՝ դիվանագիտական ազդեցությունը թուլացնելու առումով։ Ինչ վերաբերում է Եվրոպայի պաշտպանական քաղաքականությանը, ապա այն հիմնականում ընկած է Ֆրանսիայի և Մեծ Բրիտանիայի ուսերին։ Այդ իմաստով Լոնդոնի կողմից ռազմական ոլորտին ֆինանսական աջակցության կրճատումը վատ նշան է։ Դա էլ իր հերթին ցույց է տալիս, որ Քեմերոնը դեռ չի ընտրել Բրիտանիայի քաղաքական կուրսը՝ ԵՄ–ի հետ հարաբերություններում, եզրափակում է հոդվածագիրը։