ՀՀ նոր իշխանությունները կտրուկ փոխել են վերաբերմունքը Ադրբեջանի հանդեպ
Վերլուծական
Հայաստանում տեղի ունեցած հեղափոխությունից հետո սպասվում էր, որ կտրուկ կփովի միջազգային հանրության վերաբերմունքը հարևան Ադրբեջանի նկատմամբ, ասել է թե՝ կաշխատի կոնտրաստը, և ժողովրդավարական զարգացման ուղին բռնած Հայաստանը շահեկանորեն կտարբերվի ավտորիտար հարևանից: Սակայն ուշագրավ է, որ այս ողջ ընթացքում փոխվեց միայն ՀՀ իշխանությունների վերաբերմունքը Ադրբեջանի նկատմամբ: Դուշանբեի վերելակում ձեռքսեղմումից հետո Փաշինյանի վրա Ալիևը թողել էր «կիրթ» անձնավորության տպավորություն, սակայն դրանից հետո էլ Ադրբեջանի ղեկավարը կրկին հանդես է գալիս հակահայկական հայտարարություններով, որտեղ նշում է, որ ղարաբաղյան կոնֆլիկտը պետք է լուծվի բացառապես Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականության շրջանակներում, որ Հայաստանի մեկուսացումը պետք է շարունակվի, որ հայկական ուժերը պետք է դուրս բերվեն տարածքներից:
Դրանից հետո էլ բարեկամական ժեստերը առ հարևան պետություն չդադարեցին, մասնավորապես, Նիկոլ Փաշինյանը ՌԴ կատարած այցերից մեկի ժամանակ հանդիպում է ունեցել ադրբեջանամետ քաղաքական գործիչ Նիկիտա Իսաևի հետ: Այս հանդիպումը միանշանակ չի ընդունվել ոչ ռուսական, ոչ հայաստանյան հասարակության կողմից: Պակաս ադրբեջանամետ չէ նաև Հայաստանի նոր իշխանությունների մոտեցումը գեներալիտետին հեղինակազրկելու հարցում: Թշնամու ահ ու սարսափը հանդիսացող բարձրաստիճան զինվորականների գլխին դամոկլյան սրի պես կախված է ասֆալտին փռվելու սպառնալիքը, շատերը արդեն իսկ զրկվել են պաշտոններից, և այդ փաստը, անշուշտ, մեծ բավարարություն է պատճառում կիրթ Ալիևին և մեր գեներալներից ժամանակին մազապուրծ եղած ադրբեջանական զինվորական վերնախավին: Այսօր էլ այդ քաղաքականության պտուղներն ենք տեսնում ՀԱՊԿ-ին Ադրբեջանի հավանական անդամակցության հարցում:
Մի կողմից, բարձր մակարդակով հայտարարվում է, որ Ադրբեջանը որևէ պարագայում չի կարող դառնալ այս համակարգի մաս, անդամ, մյուս կողմից, իշխող քաղաքական թիմը տրամադրություններ է շոշափում, փորձում նաև հանրային գիտակցության մեջ ներդնել այն թեզը, որ Ադրբեջանի անդամակցությունից Հայաստանը կարող է նաև օգուտներ քաղել: Սա նշանակում է, որ Հայաստանի նոր իշխանությունները չեն բացառում նման սցենարի իրականացումը: Այս ամենը խոսում է ընդգծված քաղաքականության մասին, որը, սակայն, որևէ լավ արդյունքի հանգեցնել չի կարող, հատկապես որ ադրբեջանական կողմը փոխադարձաբար չի արձագանքում հայկական կողմի նմանօրինակ ռևերանսներին…


















































Ամենադիտված
Եկեղեցու դեմ արշավին միացած մոլի նիկոլականը, պարզվում է. Ռոսիա մոլի աշխատակից է