Ի՞նչ էր անում վերջին տարիներին հետախուզությունը․ չէ՞ որ թշնամին կարող էր բոլորովին այլ հաշվարկներ ունենալ․ Արմեն Այվազյան

Ի՞նչ է սա, եթե ոչ ինքնախոստովանություն ՀՀ ռազմաքաղաքական ղեկավարության աններելի անփութության մասին։ Ստացվում է, որ ՀՀ ՊՆ-ում և ՀՀ ԶՈՒ Գլխավոր շտաբում տարիներով պատրաստվել են ընդամենը... 6-7-օրյա պատերազմի ու լրջորեն չեն անդրադարձել հնարավոր վատթարագույն սցենարներին։ Բայց չէ՞ որ թշնամին կարող էր բոլորովին այլ հաշվարկներ ունենալ։ Իսկ ու՞ր էր ԳՇ օպերատիվ գլխավոր վարչությունը, որն, ի թիվս այլ խնդիրների, պետք է նաև ապահովեր «խաղաղ և պատերազմական պայմաններում զինված ուժերի առջև դրված խնդիրների պլանավորումը» (https://mil.am/hy/structures/16): Ի՞նչ էր անում վերջին տարիներին հետախուզությունն՝ իր վերլուծություններով ու ռազմավարական գնահատականներով։ Վերջապես, ինչպե՞ս էին կարողանում հանգիստ քնել մեր ռազմական (էլ չասեմ՝ քաղաքական) ղեկավարության առաջին դեմքերը, երբ ինտենսիվ պատերազմի ժամանակ Հայկական բանակի հնարավորություններն, ըստ այս ինքնախոստովանքի, «սեղմ ժամկետում կսպառվեն»։

Այս առումով բազմաթիվ ուրիշ հարցեր էլ կան, բայց դրանց մասին՝ ավելի ուշ։