Կինեմատոգրաֆիայի պատմության մեջ բռնաբարության 5 ամենանատուրալիստական տեսարանները

Կան ֆիլմեր, որոնք ցանկանում եք դիտել՝ ձեռքերով փակելով աչքերը, բայց ավելի լավ է ընդհանրապես դրանք չնայել: Ձեզ համար հավաքել ենք «stop» ֆիլմեր, որտեղ բռնաբարությունը նկարահանված է այնպես, որ հետո դժվար կլինի մոռանալ այդ դրվագները:

«Կանանց օրը», 1978 թ.

Ֆիլմի մեկ այլ վերնագիր է` «Ես թքում եմ ձեր գերեզմանների վրա», չնայած այն համանուն վեպի էկրանիզացիան չէ:

Գրեթե ամբողջ կինոնկարը բռնության հրեշավոր տեսարանների շարք է այս կամ այն ​​ձևով: Ցնցող նատուրալիզմը էլ ավելի է ուժեղանում սաունդթրեքի բացակայությամբ:

Վիշապի դաջվածքով աղջիկը, 2011

Ֆիլմի գլխավոր հերոսուհի հակեր Լիսբեթ Սալանդերը հոգեկան խանգարում ունի, որի պատճառով չի կարող միայնակ ապրել, և ստիպված է անընդհատ խնամակալի հսկողության տակ լինել: Երբ նրա առաջին խնամակալը սրտի կաթված է ստանում, նրան փաստաբան են նշանակում ՝ Նիլս Բյուրմանին, որը փորձում է վերահսկել աղջկա կյանքը:

Մի անգամ, երբ Լիսբեթը նրանից համակարգիչ է խնդրում, նա խոստանում է կատարել նրա խնդրանքը օրալ սեքսի դիմաց: Շատ լարված, և բարեբախտաբար կարճ տեսարան է: Երկրորդ անգամ նա գալիս է նրա մոտ փողի համար, իսկ հետո Նիլս Բյուրմանը աղջկան ենթարկում է դաժան բռնության:

«Վերջին տանգոն Փարիզում», 1972

- Դուք վախենու՞մ եք: - հարցնում է նա՝ հայտնի Մարլոն Բրանդոյի հերոսը:

«Ոչ», - պատասխանում է նա` Մարիա Շնայդերը, որն այդ ժամանակ ընդամենը 19 տարեկան էր: Բայց Բերտոլուչին ուզում էր, որ նա վախենա, իսկապես վախենա բռնությունից:

«Մարլոնն ասաց ինձ. «Մարիա, մի անհանգստացիր, սա պարզապես կինոնկար է»: Բայց տեսարանի ընթացքում, չնայած նրան, որ Մարլոնի գործողությունները դերասանական խաղի շրջանակներում էին, ես իսկապես լաց եղա»,- ասել է դերասանուհին 2007-ին:

Տեսարանը սարսափելի է հենց այն փաստի պատճառով, որ դրա հետեւում իսկական բռնություն է եղել:

«Ռեքվիեմ երազի համար», 2000

Իրականում, այս ֆիլմը պետք է զզվելի լիներ. այն նպատակ ուներ ցույց տալ թմրամոլության ողջ սարսափը: Ֆիլմի վերջում գլխավոր հերոսներից մեկը՝ Մերիոնը, դոզա ստանալու համար, հանդիսատեսի առջև մեկ այլ կնոջ հետ մասնակցում է պոռնոգրաֆիկ շոուի:

«Անդարձելիություն», 2002

Մոնիկա Բելուչիի մասնակցությամբ ֆրանսիական ֆիլմը շատ ճնշող տպավորություն է թողնում: Ֆիլմը բաղկացած է 13 տեսարաններից, որոնք ծավալվում են հակառակ ժամանակագրական կարգով:

Տեսախցիկն անդադրում հետևում է Բելուչիի մարմնավորած հերոսուհուն, որի անունը Ալեքս է, և կարծես քայլում ենք նրանից մի քանի քայլ հեռավորության վրա: Նրա հետ միասին իջնում ​​ենք կարմիր լուսավորված հետիոտնային անցում, որը փողոցից հնչյուններ է կուլ տալիս:: Ալեքսը տեսնում է, թե ինչպես է անծանոթը հանկարծակի հարձակվում մի կնոջ վրա, բայց չի համարձակվում միջնորդել: Իսկ տղամարդու ուշադրությունն արդեն անցնում է Ալեքսին: Բռնաբարության տեսարանը տևում է 9 րոպե, և այս 9 րոպեները օպերատորը նկարահանել է մեկ կադրով: