Որոնք են խաղի կանոնները և ինչպես դառնալ ուժեղ խաղացող․ Հայաստանը «նոր է՞ջ» է բացում ԽՍՀՄ փլուզումից հետո

Պատմական օրինաչափություն է դառնում․ ԽՍՀՄ-ի փլուզման նախաձեռնողն, ըստ էության, հայերն էին՝ ղարաբաղյան շարժման պայքարով ու դրա կոնկրետ արդյունքներով․ ՀՀ պետականության վերականգնում, Արցախի ազատագրում և նշանակալից ձեռքեբերումներ։

ԱՊՀ պետությունների ղեկավարների Խորհրդի վերջին նիստում ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը ներկայացրեց, մեծ հաշվով, արդարացի հարցադրումներ, որոնք դոմինոյի էֆեկտով հասան Տաջիկստանի նախագահին, ով ևս դժգոհեց «Մայր Ռուսաստանից»՝ նշելով, որ պետք չէ իրենց խորհրդային միության աչքով ընդամենը տարածք դիտարկել։ 

Ի դեպ, այս օրերին իրենց դիրքորոշումների տարբերության մասին համարձակություն ունեցան արտահայտել նաև Արարատ Միրզոյանը՝ Լավովի հետ հանդիպման ժամանակ, և ԱԺ նախագահ Ալեն Սիմոնյանը՝ Մոսկովյան հանդիպումներից հետո տարբեր հայտարարությունների տեսքով։ Կարող ենք արձանագրել պաշտոնական Երևանը ոչ թե «քաղաքական կամակորություններ է» անում, այլ Հայաստանի ու Արցախի համար այս գոյութենական ժամանակներում բարձրաձայնում ռազմավարական, ուղենշային և ճակատագրական հարցեր, որոնցից մեծապես կախված է մեր անկախ պետականության հետագա գոյությունը։

Ժամանակ առ ժամանակ Բելառուսը նույնպես այս կամ այն առիթով իր դժգոհությունը Կրեմլի նկատմամբ արտահայտում է, թեպետ վերջին շրջանում, մասնավորապես՝ Ուկրաինայում ռազմական հատուկ գործողության ժամանակ Մինսկն ու Մոսկվան հանդես են գալիս գրեթե միատարր ու միաբեվեռ։ 

Ղազախստանը ևս ՌԴ-ից որոշակի սպասելիքներ ունի և երբեմն անցնում է կոշտ հռետորաբանության, այդ թվում՝ մասնակի զորահավաքի հետ կապված իր երկրի քաղաքացիների հանդեպ դրսևորվող սահմանափակումների մասով։ 

Թե որքա՞ն կաճեն այդ տարաձայնությունները, առայժմ ենթադրելի են, բայց որ ԱՊՀ-ում, ՀԱՊԿ-ում, ԵԱՏՄ-ում ևն, և Կրեմլի հովանու ներքո գործող այլ կառույցներում ճգնաժամ է հասունանում, փաստ է։ Կասկածից վեր է նաև, որ Հայաստանն այս իրողություններում որոշակի նախաձեռնողականություն է հանդես բերում՝ նոր լույսի ներքո փորձելով մի կողմից հստակեցնել խաղի կանոնները, մյուս կողմից՝ դառնալ արժանի ու իրավահավասար խաղացող։

Արա Ալոյան