ՔՊ-ականների գաղտնիքները հանրությունից այսուհետ կպաշտպանվեն օրենքով

Վերլուծական 4 Նոյեմբեր, 2022 20:44

Ազգային անվտանգության ծառայությունն այսօր չզեկուցվող հարցով Կառավարության հաստատմանն է ներկայացրել մի որոշում, որով «Պետական և ծառայողական գաղտնիքի մասին» օրենքը վերանվանվել և դարձել է «Պետական գաղտնիքի մասին» օրենք։ Օրենքի անվան փոփոխությունից զատ, ուշագրավ փոփոխություններ են կատարվել նաև բովանդակության մեջ։ Մասնավորապես, ըստ այդ փոփոխությունների, Հայաստանում այլևս չի կիրառվի «Ծառայողական գաղտնիք» հասկացությունը և «Գաղտնի» դրոշմագիր ունեցող բոլոր տեղեկությունները՝ առանց բացառության, կդասվեն որպես «Պետական գաղտնիք»: Սա նշանակում է, որ պաշտոնյաները կարող են ցանկացած իրենց համար ոչ հաճո տեղեկություն այսուհետ սղղացնել պետական գաղտնիքի անվան տակ և թաքցնել այն հասարակությունից:

Իսկ ՔՊ-ական պաշտոնյաները, ինչ խոսք, ունենք նման սովորություն և ինչպես ժողովուրդը կասեր՝ խասյաթ: Նիկոլ Փաշինյանի կառավարությունը 2018 թվականին հանրությանը խոստանում էր բաց և թափանցիկ աշխատելաոճ և գաղտնի քայլերի բացառում: Չորս տարի անց պետական կառույցները բյուջեից հարյուրավոր միլիոններ են դուրս գրում, որոնց նպատակը սակայն հանրությունը չգիտի, այդ ծախսերը հույժ գաղտնի են պահվում:

Արսեն Թորոսյանը, ով մեկ տարի առաջ զբաղեցնում էր առողջապահության նախարարի պաշտոնը, ներկայացնելով համավարակի ընթացքում կատարած ծախսերը` չբացահայտված էր թողել շուրջ 100 միլիոն դրամի ծախս և հասկանալի չէ, թե ուր և ինչ նպատակներով է ծախսվել այդ գումարը:

ՊԵԿ-ը մինչ օրս չի բացահայտում, թե որքան գումար է ծախսվել նոր սերնդի ՀԴՄ-ի ձեռբքերման վրա: ՊԵԿ նոր նախագահ Ռուստամ Բադասյանը, ով պետք է որ փայլուն տիրապետեր օրենքի պահանջներին, նույնպես չի շտապում թափանցիկ աշխատել:

Գաղտնիության շղարշով է պատված նաեւ Հայաստանի պետական հետաքրքրությունների ֆոնդը՝ ԱՆԻՖ-ը, որի տնօրենը ՀՀ նախկին արտգործնախարար Վահան Փափազյանի որդին է` Դավիթ Փափազյանը, իսկ տնօրենների խորհրդի նախագահը՝ Տիգրան Ավինյանը: Գաղտնի են այս ֆոնդում աշխատողների աշխատավարձերը, թեեւ հանրությունն իրավունք ունի իմանալու, թե իր վճարած փողերի դիմաց ինչ են նրանք «տալիս» հանրությանը, ինչ արդյունք, ինչ ՕԳԳ ունեն։

Իջեւանի նորընտիր համայնքապետ Արթուր Ճաղարյանը դեռևս համայնքապետի պաշտոնակատար եղած ժամանակ՝ 2021 թվականին, ձեռք է բերել «Տոյոտա Պռադո» մակնիշի ծառայողական ավտոմեքենա, այն դեպքում, երբ համայնքապետարանն ունեցել է մեկ այլ՝ մի քիչ ավելի ցածր դասի «Տոյոտա»։ Սակայն ուշագրավ է, որ Իջեւանի համայնքապետարանի գնումների տեղեկագրի մեջ այս մասին ոչ մի ինֆորմացիա չկա, եւ, առհասարակ, 2020-ից այս կողմ որեւէ գնման մասին տեղեկություն չկա։ Այնինչ բոլոր գնումները պետք է հրապարակվեին, քանզի որեւէ իշխանություն հանրային միջոցների ծախսը չպետք է թաքցնի հանրությունից, առավել եւս՝ արդարության մասին լոզունգներով իշխանության եկած ՔՊ-ականները։

Արարատի նախկին մարզպետ Գարիկ Սարգսյանն էլ պաշտոնը ստանձնելուց անմիջապես հետո կարգադրել էր իր ղեկավարած կառույցում աուդիտ անցկացնել, որի արդյունքների մասին տեղեկություն չկա անգամ երեք տարի անց է:

Գաղտնիքների մեծ սիրահար է նաև առողջապահության գործող նախարար Անահիտ Ավանեսյանը: Համավարակի դեմ պայքարի համար ծախսված գումարների իրացման հետ կապված բազմիցս կասկածներ են հնչել։ Այդպես էլ, կարծես, հստակություն չկա, թե 1 հիվանդի բուժման ծախսերը որքան են կազմում։ Հայտնի է, որ կորոնավիրուսով վարակված ռեանիմացիոն հիվանդի բուժումը նստում է շուրջ 1 մլն դրամ։ Այս թիվը ժամանակին հնչեցրել է առողջապահության նախարարը։ Իհարկե, առողջապահության նախարարությունը պարբերաբար ներկայացնում է այն ծախսերը, որոնք կատարվել են համավարակի դեմ պայքարի շրջանակներում, սակայն այդ հաշվետվություններից հասկանալի չէ՝ վերը նշված դրամաշնորհներից քանի միլիոնն է ծախսվել, քանիսը՝ ոչ: Ընդհանրապես, հասկանալի չէ՝ այս միջոցները ներգրավվե՞լ են, թե ոչ , իսկ եթե ներգրավվել են, ապա ինչ չափով և որ կարիքների սպասարկման վրա են ծախսվել:

Պատերազմից ամիսներ անց երրորդ նախագահ Սերժ Սարգսյանը «Արմնյուզին» տված հարցազրույցի ժամանակ` խոսելով «թալանի և լափելու» մասին, սկանդալային հայտարարություն էր արել։ Ըստ նրա՝ պատերազմի ժամանակ կառավարությունը, շրջանցելով ՊՆ-ին, գնել է զրահաբաճկոն` 600 դոլարով։ Լրատվամիջոցները հարցում էին ուղարկել ՀՀ կառավարություն՝ խնդրելով հերքել կամ հաստատել Սերժ Սարգսյանի հայտարարությունը։ Մինչդեռ Փաշինյանը և իր աշխատակազմը այդ տեղեկությունը չէր տրամադրել` թաքցնելով պետական գաղտնիքի անվան տակ:

Ինչպես տեսնում ենք , կան ՔՊ-ական գաղտնիքասեր պաշտոնյաներ, որոնց օրենքի այս փոփոխությունը միանշանակ ձեռնու է, միևնույն ժամանակ փաստենք, որ այս փոփոխությունը ևս մեկ հարված է լինելու ԶԼՄ-ի աշխատանքին, քանի որ զգալիորեն սահմանափակվելու է նրանց տեղեկատվություն ստանալու իրավունքը: