Չեմ կարում խոսամ, լա՛վ եղեք. Ազնավուր Սաղյան

Հրապարակը գրում է.

Մարտունին 44-օրյա պատերազմից հետո  ամաշատ տուժած համայնքն է եղել։ Այն ամբողջությամբ ավերված էր, 1000 տներից 850 տարբեր աստիճանների վնասվել էր։ Այն ժամանակ Ազնավուր Սաղյանը Մարտունու քաղաքապետի պաշտոնակատարն էր։ Լրագրողների հետ կատակում էր ՝ թշնամին Մարտունու վրա ամենաշատն է «մուռ ունեցել»՝ ինքնաթիռներն ու մնացածը, ինչ ունեին-չունեին, ամբողջությամբ թափեցին Մարտունու վրա։ Երևի նրա համար , որ Մարտունին Մոնթեի քաղաքն է, հերոսի հուշարձանը դրված է համայնքապետարանի առաջ, որը նույնպես վնասել էին։ Մոնթեի շնորհիվ է կանգուն քաղաքը։  

«Նոյեմբերի 3-ին առաջին լայնամասշտաբ հարձակումն է եղել Մարտունու վրա, բայց դրա դեմն առել ենք, որոշակի զիջումներ ենք արել, բայց հենց նույն օրը հետ ենք բերել։ Թշնամու յաշմաններին ու ամբողջ զինտեխնիկան ոչնչացրել ենք։ Մի բարձունք կա, որին ասում ենք՝ մեր Մարտունու դարպասն է, այնտեղից ամբողջությամբ վերահսկվում է մեր քաղաքը։ Այն ռազմավարական առումով շատ կարևոր դիրք է, բարեբախտաբար, մենք շուտ ենք կարողացել այն հետ բերել թշնամու մոտից, եթե մի քիչ ուշացնեինք, ապա դժվար էր լինելու, կդիրքավորվեին, ու գործը կդժվարանար։ Նույնը նաև նոյեմբերի 9-ին, շատ կարևոր մեկ բարձունք կրկին հետ նվաճեցինք, կոնկրետ Մարտունի քաղաքը պաշտպանված է եղել։ Մեծ, ահել-ջահել բոլորը կանգնել ու հերոսաբար կռվել են»։

Անկախ տարիքից, պաշտոնից,  բոլորը մի մարդու նման կանգնել ու պահել են Մարտունին։ Քաղաքապետն ասում էր՝ «Սա մեր հողն է, մնալու ենք ու այստեղ ապրենք»։ 

Երեկ, երբ արդեն զոհեր կային, Մարտունու քաղաքապետն լրատվամիջոցներից մեկի հետ զրուցել ու ասել է․ «Դե չեմ կարում խոսամ, կռիվ ա»։ Չէր ուզում ցույց տալ, որ կոկորդը սեղմվում է ցավից, որ հազիվ է զսպում իրեն՝ լավ եղեք․․․
Զոհերից մեկն էլ ինքն էր։