Ուր են և ինչու են լռում Հայաստանի խոշոր գործարարներն ու պաշտոնյաները. Ասլան Ավետիսյան

ԼՈւՐԵՐ.com-ը շարունակում է անդրադառնալ այն պաշտոնյաներին և գործարարներին, ովքեր երկար տարի զբաղեցրել են պետական կարևորագույն պաշտոններ, հարստություն և բիզնես են դիզել՝ Հայաստանի և Արցախի անունը հոլովելով, իսկ այսօր, երբ Արցախում տեղի է ունենում անթաքույց ցեղասպանություն, լռում են և նախընտրում են մնալ ստվերում:

Այսօր կանդրադառնանք Արարատի համայնքապետ Ասլան Ավետիսյանին, ով մի շարք քրեական գործերից մաքրվելուց հետո դարձավ հոգով-սրտով ՔՊ-ական և աշխատում է արդեն նոր իշխանությունների համար:  Իսկ ինչո՞վ է նա հայտնի: Ասլան Ավետիսյանը անցնում է Մարտի 1-ի գործով, տարիներ առաջ դատարանը հաստատված էր համարել մեղադրանքը առ այն, որ «Ասլանյանը 2008թ. մարտի 1-ին Երեւան քաղաքի Գրիգոր Լուսավորիչ փողոցում բռնություններով, ջարդերով, հրկիզումներով, բացահայտ հափշտակություններով, իշխանության ներկայացուցիչներին զինված դիմադրություն ցույց տալով, նրանց նկատմամբ հրազենի, պայթուցիկ նյութերի, որպես զենք օգտագործելու համար հարմարեցված տարատեսակ առարկաների գործադրմամբ խմբակային հարձակումներով իրականացված, ինչպես նաեւ մարդկային զոհերի պատճառ դարձած, զանգվածային անկարգությունների ժամանակ չի ենթարկվել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ոստիկանության աշխատակիցների օրինական պահանջներին, այլ, ավելին, նման պահանջ է ներկայացրել նրանց` դիմելով անկարգությունների մասնակիցներին, կոչեր արել ոստիկանության աշխատակիցների պահանջներին ակտիվորեն չենթարկվելու, նրանց վրա հարձակվելու եւ բռնությամբ, ուժի գործադրմամբ Մյասնիկյանի արձանի եւ ՀՀ-ում Ֆրանսիայի դեսպանատան հարակից տարածքից «վռնդելու» եւ իր օրինակով հրահրել եւ ոգեւորել է մյուսներին, մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցներին եւ բղավել՝ «թողեք, հեռացեք, հակառակ դեպքում՝ զոռով հանելու ենք ձեզ»: Նա կես տարի անգամ ազատազրկվեց, հետո ստորագրությամբ ազատ արձակվեց: Սակայն 2021 թվականի մայիսին Ասլանյանն արդարացվել է, իսկ այժմ արդեն ոչ ավել, ոչ պակաս համայնքապետ է:

Վերջինս իր նախընտրական հանդիպումների ժամանակ ոչ ավել, ոչ պակաս հայտարարում էր, որ թե՛ Հայաստանում կա ապագա, թե՛ Արցախում և որ միասին կերտելու ենք ազատ և անկախ Հայաստան ու Արցախ: Այժմ, երբ Արցախի անկախ կարգավիճակը փաստացի զրոյացվեց, իսկ Հայաստանի անկախությունը դրված է հարցականի տակ՝ Ավետիսյանը լռում է: Լռում է նաև մի իրավիճակում, երբ այսպես կոչված՝ անկլավները հանձնելու դեպքում թիրախավորվելու է նաև Արարատի մարզը, սակայն, ինչպես երևում է՝ մարզի խոշոր համայնքների ղեկավարները նախընտրում են աթոռը ոչ թե հայրենիքի խնդիրների մասին բարձրաձայնելը և առնվազն՝ քաղաքացիական գնահատականներ հնչեցնելը:

Ինչպես ասում են՝ համայնքի խնդիրները իրենք իրենց կլուծեն, իսկ Ավետիսյանը շատ ավելի կարևոր և օրակարգային հարցերով է զբաղված: Դիցուք՝ պաշտոնը ստանձնելուց անմիջապես հետո նա որոշել է, որ համայնքապետարանում քչություն են անում աթոռները, օդորակիչները, շերտավարագույրները, պահարանն ու գրասեղանը և, բնականաբար, ձեռնամուխ է եղել դրանք գնելուն՝ բյուջեից կլորիկ գումար հատկացնելով սույն կարևորագույն ապրանքները գնելու համար: