ՔՊ-ականներին թույլատրվում է այն, ինչն արգելված է «հպարտ քաղաքացիներին»

Հեղափոխության օրերին ՔՊ-ականների կողմից շատ էր խոսվում այն մասին, որ իրենք գալիս են իշխանության՝ հին բարքերի դեմ պայքարելու համար։ Այդ հին բարքերի մեջ էր մտնում նաև պաշտոնյաների՝ վերջիններիս պաշտոնական կարգավիճակին ոչ հարիր, պաշտոնյայի էթիկայի նորմերը խախտող վարքագիծը, որը երբեմն ուսումնասիրության առիթ էր դառնում ԱԺ էթիկայի հանձնաժողովում:

Այսօր, սակայն, կարող ենք տեսնել, որ հեղափոխական պաշտոնյաներն էլ վերը նշվածում որևէ կերպ նախկիններին չեն զիջում: Մեկ բացառությամբ՝ այսօր անգամ էթիկայի հանձնաժողով չի ստեղծվում վերջիններիս վարքագիծն ուսումնասիրելու նպատակով:

Դիցուք՝ ԱԺ պատգամավոր Անդրանիկ Քոչարյանը աչքի է ընկնում լրագրողների հանդեպ իր մեծ սիրով:

ՔՊ-ական մեկ այլ պատգամավոր Քրիստինե Պողոսյանն ընդհանրապես պատրաստվում էր հարվածել իր աշխատանքային պարտականությունները կատարող լրագրողին՝ նման վարքագիծը համեմելով սպառնալիքներով։

Պատգամավոր Արմեն Խաչատրյանը լրագրողների հետ շփվում է պատագամավորին ոչ վայել բառապաշարով։

Առանձնակի սիրով լրագրողների հանդեպ չի փայլում նաև Սփյուռքի գործերով գլխավոր հանձնակատար Զարեհ Սինանյանը։

Նույնը կարելի է ասել նաև Հովիկ Աղազարյանի մասին։

Փաստաբան Ամրամ Մակինյանը դատախազություն հանցագործության մասին հաղորդում է ներկայացրել Սուրենավանի համայնքապետի՝ արցախցիների վերաբերյալ կատարած գրառման կապակցությամբ։ Ավելի ուշ Անի Վարդազարյանը նոր գրառում է կատարել՝ պարզաբանելով նախորդ գրածը, իսկ ցույցերին մասնակցող արցախցիներին օգնությունից զրկելու կոչ անող գրառումը հեռացրել էջից, սակայն ակնհայտ է, որ պաշտոնյայի պահվածքը՝ պաշտոնյային որևէ կերպ հարիր չէր:

Ապրիլի 4-ին ՀՀ Ազգային ժողովի մարդու իրավունքների պաշտպանության եւ հանրային հարցերի մշտական հանձնաժողովում, որտեղ ընտրում էին ՄԻՊ թեկնածուին, ԱԺ «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության քարտուղար Արթուր Հովհաննիսյանը սպառնալիքներ էր հնչեցրել ընդդիմության թեկնածու էդգար Ղազարյանի հասցեին: Գործը հասավ իրավապահներին;

 Նիկոլ Փաշինյանն իր հանրային հռետորաբանությամբ ատելության և բռնության խոսքի քարոզչության գլխավոր տարածողներից մեկն է: Այդ նա էր, որ առաջին անգամ հայ հանրությանը բաժանեց սևերի և սպիտակների, այդ նա էր, որ դատավորներին անվանեց «վնգստացող շներ», այդ նա էր, որ հրապարակավ հայտարարեց որոշակի մարդկանց ասֆալտին փռելու, պատերին ծեփելու մասին, այդ նա էր, որ սահմանադրական փոփոխությունների հանրաքվեի «ոչ»-ի կողմնակիցներին անվանեց «շնաբարո դուրսպրծուկներ, որոնց վնգստոցը դեռ լսվելու է»: