Գիտննականը ասել է, թե ինչպես հաղթահարել աշխատանքի ժամանակ գերհոգնածությունը

Ըստ «Ռոբերտ Հալֆ» խորհրդատվական ընկերության՝ այս տարի աշխատակիցների 36%-ը հայտնել է աշխատանքի վայրում գերհոգնածության մասին, իսկ մեկ երրորդը խոստովանել է, որ իրենց ավելի վատ են զգում, քան մեկ տարի առաջ։ Տնտեսագետ և աշխատաշուկայի փորձագետ Մերի Դեյվիսը բացատրել է, թե ինչպես է դրսևորվում մասնագիտական ​​գերհոգնածությունը և ինչ կարող է օգնել դրա դեմ։ Այս մասին հայտնել է Թաֆթսի համալսարանը։

Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության դասակարգման համաձայն՝ գերհոգնածությունը մասնագիտական ​​երևույթ է, որը սահմանվում է երեք հիմնական նշաններով։ Առաջինը՝ քրոնիկ հոգնածությունն է, հյուծվածության զգացումը։ Երկրորդը՝ աշխատանքից օտարացումը, երբ մասնագիտությունը դադարում է նշանակալի թվալ և բավարարվածություն բերել։ Երրորդը՝ արդյունավետության նվազումն է. մարդը դառնում է պակաս արդյունավետ, երբեմն՝ կտրուկ և նույնիսկ ագրեսիվ շփման մեջ։

«Գերհոգնածություն ապրող բուժքույրը կարող է զարգացնել հիվանդի մոտ ձայնը բարձրացնելու միտում։ Այլ մասնագիտություններում դա կարող է արտահայտվել գործնական զրույցի կտրուկ ավարտով կամ գործընկերների նկատմամբ կոպտությամբ։ Ամեն դեպքում, աշխատանքային արդյունավետությունը նվազում է», - նշել է Դեյվիսը։

Ռիսկի գործոններից են արտաժամյա աշխատանքը, անկանոն գրաֆիկները և սեփական գործունեության նկատմամբ վերահսկողության ցածր մակարդակը։ Բարձր աշխատանքային ծանրաբեռնվածության և որոշումների կայացման մեջ անկախության բացակայության համադրությունը համարվում է հատկապես դժվար։ Դեյվիսի խոսքով՝ գերհոգնածության դեմ պայքարի ամենաարդյունավետ միջոցը ընկերության և կազմակերպության մակարդակն է։

«Սա չպետք է լինի միայն որոշակի անձի խնդիրը. ձեռնարկությունում աշխատանքային մշակույթի փոփոխությունը շատ ավելի օգտակար է, քան անհատական ​​«անհատական» լուծումներ առաջարկելը», - հավելեց նա։

Մասնագետը որպես օրինակ է բերում առողջապահության ոլորտը. բուժքույրերի աշխատանքային ծանրաբեռնվածությունը նվազեցնելու համար հիվանդանոցը կարող է փոխել իր կադրային քաղաքականությունը և կայունացնել գրաֆիկը։ Ավելի կանխատեսելի գրաֆիկը և բավարար հանգիստը կարող են զգալիորեն նվազեցնել գերհոգնածության ռիսկը։

Եթե կազմակերպության կառուցվածքը մնա նույնը, քրոնիկ սթրեսի դեմ պայքարի միակ միջոցը պաշտոնի կամ աշխատանքի փոփոխությունն է։ Անձնական մակարդակում Դեյվիսը կարծում է, որ օգնում են միայն ժամանակավոր միջոցառումները՝ առողջ ապրելակերպը և նույն ընկերության շրջանակներում նոր մարտահրավերների որոնումը։

Թարգմանությունը՝  Lurer.com-ի