Հայ ճանաչվածների մանկության հետքերով

Յուրաքանչյուրիս համար էլ մանկությունը կյանքի ամենալուսավոր էջն է՝ լի բազում երազանքներով, հեքիաթներով, տարատեսակ խաղերով և մուլտֆիլմերով: Կյանքն իսկապես անհետաքրքիր կլիներ, եթե մանկություն չունենայինք: Ինչպես կարելի է մոռանալ կյանքի գրեթե միակ մաքուր էջը, որը կոչվում է մանկություն: Շատ հաճախ, երբ խնդիրներ ենք ունենում, երազում ենք մանուկ լինել՝ բոլոր դժվարություններից և խաբկանքներից հեռու: Մանկություն կոչվող ճանապարհով են քայլել նաև հայտնի և ճանաչված մարդիկ, ովքեր պատմեցին մեզ մանկության իրենց հուշերը: Որքան էլ զարմանալի էր, նրանցից շատ քչերն էին հիշում՝ նշե՞լ են հունիսի 1-ը, թե՞ ոչ:

Հռիփսիմե Հակոբյան. «Իմ ամենասիրելի մուլտֆիլմը «Դե, սպասիրն» էր»
-Ամեն տարի հունիսի 1-ին մանկական երկաթուղի կամ որևէ այլ այգի էինք գնում: Առավոտից մինչ երեկո խաղում էինք, երգում, ուրախանում և այդպես նշում մեր տոնը: Շատ էի սիրում «Դե, սպասիր» մուլտֆիլմը: Մեր տարիներին «Տետրիս» խաղեր կային, որից երեք հատ ունեինք. եթե որևէ մեկը կոտրվում էր, ես և քույրիկս լաց էինք լինում: Ամռանը ամեն շաբաթ մեր բակում ճամբար էինք կազմակերպում ու հրավիրատոմսեր պատրաստում հարևան բակերի երեխաներին հրավիրելու համար: Հիշում եմ, երբ քաղաքից դուրս էինք մեկնում, գեղեցկության մրցույթներ էինք կազմակերպում և ժամանակին հայտնի «Պոլե չուդես» խաղն էինք խաղում, իսկ նվերների փոխարեն մատուցարանի մեջ կլոր ու գունավոր ծամոններ էինք դնում:

Վարդան Բադալյան. «Խաղում էինք վտանգավոր խաղալիքներով»
-Վա´յ, շատ դժվար հարց եք տալիս (ծիծաղում է): Մանկությանս տարիները շատ վատ տարիներ են եղել. պատերազմական խառը իրավիճակ, մարդիկ մի տեղից մյուսն էին տեղափոխվում... Բայց մանկությունս հետաքրքիր է անցել, որովհետև այն ժամանակ դեռ փոքր էի ու չէի հասկանում, թե ինչ է կատարվում: Այնուամենայնիվ, ինձ համար այդ տարիները ուրախ են անցել՝ չնայած խաղում էինք «վտանգավոր խաղալիքներով»... Քանի որ գյուղում եմ մեծացել, նաև բակային շատ խաղեր էինք խաղում: Գյուղում մանկությունը միանգամայն այլ կերպ է անցնում:

Դեր-Հովա. «Երազում էի տիեզերագնաց դառնալ»
-Մեզ մոտ՝ Կանադայում, այդպիսի տոն չէինք նշում: Երբ եկա Հայաստան, այդ ժամանակ միայն իմացա, որ հունիսի 1-ը նշվում է որպես Երեխաների պաշտպանության միջազգային օր: Փոքր տարիքում երազում էի տիեզերագնաց դառնալ: Սակայն տարված եմ եղել նաև արվեստով: Հիշում եմ, միշտ փոքրիկ բեմադրություններ էի անում, որոնցում իմ հարազատների երեխաներն էին մասնակցում: Կանադայում նաև շատ էր տարածված հոկեյը՝ չնայած ինքս չեմ խաղացել, որովհետև ուզում էի երաժշտությամբ զբաղվել:

Արփի. «Միշտ արշավների էինք գնում»
-Մանկությունից շատ հուշեր ունեմ. մեր բակի բոլոր երեխաներով բազմաթիվ մանկական խաղեր էինք խաղում: Իսկ հունիսի 1-ը հիմնականում նշում էինք դպրոցում: Միշտ արշավների էինք գնում և ամենահետաքրքիրն այն էր, որ ամեն երեխա իր համար ուտելիք էր բերում: Կարծում եմ՝ փոքր տարիքում բոլորն էլ ունեցել են հերոսներ, որոնց ցանկացել են նմանվել: Ես երազում էի նմանվել «Դե, սպասիր» մուլտ‎ֆիլմի նապաստակին՝ իր ճարպկության համար: Փոքր տարիքում, երբ ուզում էի բակ իջնել, անջատում էի մուլտֆ‎իլմը ու ինձ միշտ թվում էր, որ երբ վերադառնամ և հեռուստացույցը միացնեմ, նույն տեղից կշարունակվի :) Մի քանի տարի առաջ ես ու քույրս հունիսի 1-ին գնացինք սրճարան՝ Երեխաների պաշտպանության օրը նշելու:

Վարդան Հովսեփյան. «Մի դանակ ունեմ, որի վրա գրված է «Բռուսլի»
-Մանկությանս տարիներն իմ ամենաերջանիկ տարիներն են: Տխրությամբ պիտի ասեմ, որ մեր ժամանակ հունիսի 1-ը չէին նշում: Այժմ շատ ուրախ եմ, որ նման տոն կա ու նշվում է: Փոքր ժամանակ կային մի քանի հերոսներ, որոնց ցանկանում էի նմանվել: Իմ տարիներին, գրեթե բոլոր երեխաներն էլ ցանկանում էին Կոմանդոսին կամ էլ Բրուս Լիին նմանվել: Ես այն երեխաներից էի, ով անպայման ուզում էր Բրուս Լիին նմանվել: Ծնողներիս միշտ համոզում էի, որ ինձ կարատեի տանեն: Գիտեի, որ երբեք չեմ կարող նմանվել իմ հերոսին, որովհետեւ ‎ֆ‎ուտբոլի էի գնում և շատ նիհար էի: Այժմ էլ մի դանակ ունեմ, որի վրա գրված է «Բռուսլի». արդեն 20 տարի է՝ պահում եմ այն:

Մխիթար Ավետիսյան. «Միշտ երազել եմ նմանվել Մաուգլիին»
-Չեմ հիշում՝ այդ օրը հատուկ նշում էինք, թե՝ ոչ, բայց հիշում եմ, որ փոքր տարիքում բոլոր տոներն էլ նշում էինք: Միշտ երազել եմ նմանվել Մաուգլիին: Կենդանիներ շատ էի սիրում, նույնիսկ հիշում եմ, մի օր թունավոր օձ էի տուն բերել և ուզում էի պահել: Մեր տանը միշտ էլ կենդանիներ ենք պահել՝ ձուկ, շուն, կատու: Երևի դրա համար էլ ուզում էի անասնաբույժ դառնալ:

esyes.am