Կչքմեղանա՞, թե՞ կապաշխարի

Այն, որ մեր պետությունն իր գոյության ողջ ընթացքում առանձնապես չի փայլել պետական կառավարման համակարգի արդյունավետությամբ, առանձնապես նորություն չէ: Մեր կայքը հաճախ է անդրադառնում պետական այս կամ այն գերատեսչությունների կողմից թույլ տրված զանազան չարաշահումներին ու, այսպես կոչված, ատկատներին՝ փորձելով ոմանց երեսից հանել օրինապահի այն դիմակը, որ կրում են ի տես հանրության: Հիմա էլ բանից պարզվում է' մամուլ են սպրդել տեղեկություններ այն մասին, որ Իջևանի քաղաքապետարանը՝ քաղաքապետ վարդան Ղալումյանի գլխավորությամբ, որոշել է անմասն չմնալ պետական մյուս օղակներում արդեն վաղուց «բարի» ավանդույթի վերածված «ատկատների» համակարգից ու մի լավ ազատություն է տվել սեփական ախորժակին. վատնել են կլորիկ գումարներ՝ չկասկածելով անգամ այն մասին, որ դրանք կարող են աննկատ չմնալ ԶԼՄ-ների սուր աչքից:

Այսպես՝ համաձայն շրջանառվող տեղեկությունների՝ Իջևանի քաղաքապետարանը, գնելով 7000 տոննա բենզին, դրա համար վճարել է 3 մլն 80 հազար դրամ, որից հետևում է, որ այս կառույցը սույն գնումների համար վճարել է 1 լիտրը՝ 440 դրամ համամասնությամբ այն պարագայում, երբ հայտնի է՝ Հանրապետությունում նույնիսկ պրեմիում տեսակի բենզինի 1 լիտրը 440 դրամով չի վաճառվում:

Ստացվում է, որ բենզինը 60 դրամով թանկ է գնվել, ինչի արդյունքում՝ վճարվել է շուրջ 420 հազար դրամ ավել գումար՝ ի հաշիվ հարկատուներիս, իհարկե: Պակաս խոսուն չէ նաև այն, որ 2016 թվականի համար Իջևանի քաղաքապետարանը 3000 տոննա դիզելային վառելանյութի լիտրի համար վճարել է միևնույն 440 դրամը, այնինչ իրականում դիզելի լիտրն արժե 370 դրամ:

Արդյունքում՝ փոշիացել է 210 000 դրամ գումար, որը, համաձայնե՛ք, քաղաքային բյուջեի համար փոքր գումար չէ՝ հաշվի առնելով մարզերում տիրող սոցիալ-տնտեսական իրավիճակը: Իհարկե, քաղաքապետարանի կողմից գնված ապրանքացանկը, որոնց շուրջ էլ ծավալվել են «ատկատները», միայն վառելանյութով չի սահմանափակվում, պարզապես սա մի նվազ օրինակ է այն տրամաբանության, որը տիրում է որոշ մարդկանց ուղեղներում:

Փաստորեն, ի՞նչ է դուրս գալիս, մի՞թե այն, որ չնայած Վարդան Ղալումյանը, ով ի պաշտոնե պարտավոր էր հետևել իր կողմից կառավարվող պետական մարմնի համապատասխան գործողություններին, զբաղված է քաղաքային բյուջեի հաշվին սեփական գրպանները լցնելո՞վ: Թե՞ փորձելով չքմեղանալ՝ նա կասի՝ տեղյակ չի եղել, թե իր ենթականերն ինչպիսի չարաշահումներ են թույլ տվել և ինչպես են գրպանել կլորիկ գումարներ: Իրականում Ղալումյանն ունի երկու տարբերակ. կա՛մ կանգնել ու խոստովանել, որ այս ամենը տեղի է ունեցել իր գիտությամբ, կա՛մ հայտարարել, որ ինքն իրականում այնքան էլ կոմպետենտ մարդ չէ ու չի կարողանում սեփական վերահսկողության տակ պահել ենթականերին. երկու դեպքում էլ նրան սպառնում է պաշտոնաթողություն, ինչը, համաձայնե՛ք, այնքան էլ հաճելի բան չէ ցանկացածի համար:

Թե նմանատիպ բացահայտումների արդյունքում քանիսն են առաջիկայում զրկվելու իրենց զբաղեցրած աթոռներից, ցույց կտա ժամանակը: Բայց այդ, հնարավոր կլինի մեկ պարագայում, եթե պարզվի, որ այս բացահայտումներն ամենևին էլ ինքնանպատակ չեն, այլ ծառայում են երկրում կարգ ու կանոնի հաստատման սուրբ գոծին:

 Դավիթ Բաբանով