Մարդիկ կյանքն են վայելում, բա չէ…

Բանից պարզվում է՝ մինչ մենք այստեղ զբաղված ենք տնտեսական աճի մասին վեհամբարձ հայտարարություններ անելով ու համապատասխան թվեր նկարելով, Համաշխարհային բանկն օրերս հրապարակել է նոր ցուցանիշներ, որոնցից պարզ է դառնում, որ 2015-ը մեր երկրի նորանկախ պատմության մեջ, իրականում, ամենաանկումային տարիներից մեկն է եղել:

Այսպես. համաձայն այդ տվյալների՝ արտաքին պայմանների վատթարացման, մասնավորապես՝ Ռուսաստանի տնտեսական անկման համատեքստում, ՀՆԱ աճը ՀՀ-ում 2015 թ դանդաղել է մինչև 3 %, ինչը, համաձայնե՛ք, զգալի թիվ է մեր երկրի համար ու վկայում է, որ 3%-անոց աճի մասին հայտարարությունները, մեղմ ասած, ուռճացված են: Եթե այդ աճն իսկապես եղել է, ինչպե՞ս կարող է դա հանգեցնել նույնքան անկման երկրի համախառն ներքին արդյունքում, ո՞վ կարող է բացատրել: Կառավարությունը՝ Հովիկ Աբրահամյանի գլխավորությամբ, տեսնես՝ ի՞նչ պատճառաբանություն կբերի այս անգամ, ինչպե՞ս են կառավարական փորձագետները տնտեսագիտորեն հիմնավորելու այս արտառոց իրավիճակը…

Մի շարք փորձագետներ, օրինակ, որոնք, իրոք, «գլուխ են հանում» տնտեսությունց, պնդում են, որ մեր երկրին այդպես էլ չի հաջողվի գրանցել էական տեղաշարժ, եթե մենք կենտրոնանանք բացառապես ԵՏՄ շուկայի վրա, եթե մեր ողջ ներուժը վատնենք ռուսական շուկայում տեղ գտնելու վրա: Որպես դրական օրինակ` մասնագետները բերում են հարևան Վրաստանի փորձը, որը, ինչպես գիտեք, վարում է Ռուսաստանից իր տնտեսությունը կախումից ազատելուն միտված քաղաքականություն ու այդ ուղղությամբ հասել է լուրջ արդյունքների` ապահովելով իրական տնտեսական աճ սեփական տնտեսության համար:

Իհարկե, այս ամենում աշխարհաքաղաքականությունը ևս իր դերն ունի, բայց մեզ չի թվում, որ Ռուսաստանում առանձնապես դեմ լինեն մեր` հնարավորինս ճկուն տնտեսական քաղաքականությանը, քանի որ ռուսներին ևս ձեռնտու կլինի ազատվել ավելորդ բեռից ու ճանապարհ հարթել սեփական արտադրողների համար սեփական շուկայում. վերջիվերջո, յուրաքանչյուր անկախ պետական միավոր խնդիր ունի դառնալ ինքնաբավ տնտեսությամբ երկիր, ինչին հասնելու համար կարիք ունի խրախուսելու տեղական արտադրողին` թուլացնելով մրցակցությունն այլոց հետ նրա ներքին շուկայում:

Խնդիրն այն է, սակայն, որ իրականում մեր դժբախտությունները գալիս են ոչ այնքան արտաքին անբարենպաստ գործոններից, որքան ներքին. մեր տնտեսության պատասխանատուներն իրականում նախաձեռնող չեն, մտմտացող չեն, սովոր են միայն կյանքը վայելելուն` այն էլ ոչ սեփական գրպանի հաշվին, այդ իսկ պատճառով էլ այս օրին ենք' աղքատ ու անհեռանկարային, ինչը, համաձայնե՛ք, միանգամայն բնական է նման կառավարության պայմաններում:

Դավիթ Բաբանով