Խմբագրական. Առայժմ լռում են

Ռուսական «Военно-промышленный курьер» պարբերականում հրապարակված՝ Ալեքսանդր Խրամչիխինի «Ֆորպոստ՝ հարցերով» վերնագրով հոդվածը, անշուշտ, մտահոգիչ է, մանավանդ որ այն տեղեկություններ է ներկայացնում ՀՀ և ԼՂՀ զինված ուժերի վերաբերյալ, թե քանի բանակային կորպուս, քանի զորամաս կա, որտեղ են դրանք տեղակայված, ինչ կառուցվածք և ինչ տեսակի սպառազինություն ունեն:

Այս հոդվածին, սակայն, առաջնահերթ անդրադարձան արևմտամետ ուղղվածությամբ լրատվամիջոցները՝ ըստ իս, դրսևորելով կողմնապահություն, և, իհարկե, խտացելով գույները: Օրինակ, զորամասերի սպառազինության մասին տվյալները հասանելի են «Military Balance»-ում: Մնացած տվյալները, իհարկե, հրապարակման ենթակա չէին, և հեղինակը դրանով ծառայություն է մատուցել Ադրբեջանին: Այսպիսի «նվերի» համար ադրբեջանական կողմն առնվազն պետք է «շնորհակալ» լիներ հեղինակին: Միգուցե և արդեն եղել է, նախապես է եղել՝ դա այդքան էլ էական չէ, որովհետև դա առանձնապես զարմանալի էլ չէ. այս վերլուծաբանի ադրբեջանամետությունն իր նախկին հոդվածներից էլ էր երևում, և նա կարող էր ծառայություններ մատուցել Բաքվին: Բնական է, որ կարող էր նաև նման ծառայություններ մատուցելու թույլտվություն ունենար որոշ ուժերի կողմից, նաև որոշ տվյալներ նրան տրամադրված լինեին նույն ուժերի կողմից, որովհետև նեիրկայացված ոչ բոլոր տվյալները կարող էին բացահայտ հասանելի լինել:

Ինձ այստեղ հետաքրքրում է մեկ այլ հանգամանք, ինչո՞ւ հայկական կողմը, նկատի ունեմ՝ համապատասխան մարմինները, չեն արձագանքում, գնահատական չեն տալիս: Որովհետև Կրամչիխինը «ռազմավարական դաշնակցի» ներկայացուցի՞չն է: Թե՞ միգուցե նա նույնիսկ ներկայացուցիչ համարվել չի կարող և արժանի չէ որևէ արձագանքի: Բայց ամեն դեպքում նա անթույլատրելի բաներ է հրապարակել, և արձագանքը, կարծում եմ, պետք է լիներ կամ պետք է լինի Հայաստանի համապատասխան մարմինների կողմից, այլ ոչ թե արևմտամետ լրատվամիջոցների, այն էլ՝ կողմնակալությամբ, կամ էլ՝ սովորական բլոգերների ու ֆեյսբուքյան օգտատերերի կողմից: Իսկ համապատասխան մարմիններն առայժմ լռում են...

Կարեն Վարդանյան