6 պետական մարմի՞ն. իմա՞ստը…

Հայաստանում, հավանաբար, քչերը գիտեն, որ 1983թ-ից սկսած՝ ամբողջ աշխարհում մարտի 15-ը նշվում է որպես սպառողների իրավունքների պաշտպանության միջազգային օր: Սակայն, եթե զարգացած աշխարհում սպառողների իրավունքների պաշտպանությունն այնքան է կարևորվում, որ նույնիսկ այդ նպատակով հատուկ օր է սահմանված, ապա մեզ մոտ այս առումով այնպիսի խայտառակ վիճակ է տիրում, որ մարդու «հավեսն» էլ չի գալիս օրն այդ տոնական համարել. Հայաստանում ամեն օր, ամեն ժամ խախտվում են հազարավոր սպառողների այն տարրական իրավունքները, որոնց մասին բարձրաձայնելն իսկ ամոթ է:

Իսկ նման խայտառակ պատկերի միակ պատճառը, ըստ մեզ, պետության կողմից ցուցաբերվող անպատշաճ ուշադրությունն է, իսկ ավելի ճիշտ՝ դրա բացարձակ չգոյությունը: Դե՛ ասեք՝ ձեզանից ո՞վ է այն երջանիկը, ով, տեսնելով իր նկատմամբ ոչ պատշաճ վերաբերմունք՝ խանութի գործակատարի կողմից, իր՝ որպես գնորդի իրավունքների ոտնահարման հետ կապված հարցով դիմած լինի որևէ պետական մարմին ու այնտեղից ստանա համապատասխան արձագանք: Ու չնայած Հայաստանում կա թվով 6 պետական մարմին, որոնք պաշտոնապես զբաղվում են այս խնդրով՝ սպառողների իրավունքների պաշտպանությամբ, սակայն, փաստը մնում է փաստ,որ դրանցից ոչ մեկը լիարժեքորեն չի իրականացնում իր գործառույթները:

Հայաստանում շարունակում են չլուծված մնալ այնպիսի խնդիրներ, ինչպիսիք են սպառողների տեղեկացված չլինելը, նրա՝ ընտրություն կատարելու իրավունքի հետ կապված հարցերը, սպառողի կողմից կրած վնասը փոխհատուցելու իրավունքի հետ կապված հարցերը: Բանը հասել է նրան, որ պետական մարմինների փոխարեն սպառողների իրավունքների պաշտպանությամբ սկսել են շատ ավելի արդյունավետորեն զբաղվել հասարակական կազմակերպությունները, որոնց կատարած աշխատանքը, անխոս, միայն դրականորեն կարելի է գնահատել:

Ինչպես հայտնի է, սպառողներիս խնդիրներով զբաղվող գլխավոր պետական մարմինը ՀՀ Էկոնոմիկայի նախարարությունն է՝ այժմ արդեն Արծվիկ Մինասյանի գլխավորությամբ: Այն, որ վերջինիս նախորդը՝ Կարեն Ճշմարիտյանը, սպառողներիս նկատմամբ չեղած հոգատարությամբ առանձնապես աչքի չէր ընկնում, հայտնի է. ի պատասխան որոշ ՀԿ-ների նամակներին՝ կապված կոնկրետ դեպքերի հետ, այս նախարարությունը, սովորաբար, պատասխանում էր կրավորաբար՝ լղոզված պատասխաններ հնչեցնելով. «Մենք այդ խնդիրներին լուծում ենք ման գալիս» պատասխանի ձևն այն ամենատարածված ձևակերպումն էր, որ որպես պատասխան նամակ ստանում էին ՀԿ-ները:

Կցանկանայինք այս հոդվածով պարոն Մինասյանի ուշադրությունը հրավիրել Հայաստանում սպառողների իրավունքների պաշտպանության խնդրին՝ հույս ունենալով, որ գոնե Էկոնոմիկայի նոր նախարարի օրոք մեզ կհաջողվի այս ուղղությամբ առաջընթաց գրանցել՝ որպես թիրախ ունենալով թե՛ հասարակության շրջանում սպառողական իրավագիտակցության բարձրացումը, թե՛ առևտրային կետերի կողմից ցուցաբերվող ոչ պատշաճ վերաբերմունքը՝ քաղաքացիների նկատմամբ:

Դավիթ Բաբանով