Բուռն փոփոխություններ՝ Դալլաքյանի կյանքում…

Աշունն Հայաստանում, դատելով ակտիվորեն շրջանառվող լուրերից ու անդրկուլիսյան խոսակցություններից, ամենայն հավանականությամբ, առավել քան թեժ է լինելու: Խոսքը, սակայն, ամենևին էլ ՏԻՄ ընտրությունների մասին չէ, այլ` առհասարակ քաղաքական դաշտի: Այն, որ արդեն բավական տևական ժամանակ է, ինչ Հայաստանում ծավալվող ներքաղաքական անցուդարձերն ավելի շատ հիշեցնում են անտաղանդ նեկայացում խաղացող վայ դերասանների` բեմից արվող անկանոն շարժումներ, անքննարկելի ճշմարտություն է. դժվար թե երկու կոպեկի խելք ունեցող մեկի համար երկրում ընթացող քաղաքական գործընթացներն ընկալվեն որպես միանգամայն ինքնաբուխ գործոններով պայմանավորված տրամաբանական ու անխուսափելի պրոցեսներ:

Պարզվում է ,սակայն, որ այն, ինչ սպասվում է առաջիկայում, կարող է շատ ավելի մարազմատիկ լինել, քան որևէ մեկը կարող էր անգամ պատկերացնել. ասում են` Հայաստանի Ազգային ժողովում նախագահ Սերժ Սարգսյանի ներկայացուցիչ աշխատող Վիկտոր Դալլաքյանն առաջիկայում պատրաստվում է կուսակցություն բացել`«Շրջադարձ» անվամբ, որ, բռնվե՛ք` չընկնեք, գործելու է ընդդիմադիր դաշտում:

Փաստորեն` աշխարհում ինչ չէինք տեսել, դա էլ տեսանք… Թե հատկապես որը կարող է լինել 2012-ից Նախագահի աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալ աշխատող մարդուն հայաստանյան բզկտված քաղաքական դաշտ ուղղորդելու բուն իմաստն, անկեղծ ասած, այնքան էլ պարզ չէ: Իհարկե, հասկանալի է, որ այս կյանքում Բաղրամյան 26-ի յուրաքանչյուր հաճախորդ աշխատում է իր պատվավոր տեղը գտնել, ինքնառեալիզացվել, բայց կարծում ենք` Դալլաքյանն առանձնապես ինքնառեալիզացվելու խնդիր պետք է որ չունենար. ի վերջո` նա հին հաճախորդներից է ու կարողացել է ժամանակին, շնորհիվ իր «ընդդիմադիր» կեցվածքի, համապատասխանների ուշադրությանն արժանանալ ու իր համար բավական ձեռնտու տարբերակով իրացվել շուկայում:

Ամենայն հավանականությամբ` այս ամենում մեկ այլ, շատ ավելի խորը գնացող հետք է պետք է տեսնել` հասկանալու համար այն, ինչ կարող է տեղի ունենալ առաջիկայում Դալլաքյանի կյանքում: Ամենևին էլ չի բացառվում, որ Դալլաքյանին բեմահարթակ բարձացնելու պատճառն առաջիկա խորհդարանական ընտրությունները լինեն. համապատասխան կաբինետներում որոշել են, որ ներկայիս քաղաքական բզկտված դաշտը, երբ «ընդդիմություն» հասկացությունը հավասարվել է հողին, դեռևս բավարար չափով քայքայված ու մանրացված չէ, ուստի՝ հարկավոր է էլ ավելի քայքայել ու ստեղծել միմյանց դեմ պայքարող, միավորման, ուժերի համախմբման որևիցե շանս չունեցող փոքրիկ կուսակցություններ, որոնց տերերը, բերանները ջուր առած, կսպասեն նախագահականից եկող հրահանգներին՝ այդպիսով պարարտ հող ստեղծելով իշխանությունների վերարտադրությունն առավել սահուն կազմակերպելու համար.Դալլաքյանն այս առումով կարող է բավական ձեռնտու, կանխատեսելի մեկը լինել, ով, ինչպես հայտնի է, պորտալարով է կապված իրեն սնած ու մեծացրած համապատասխան օղակի հետ:

Տեղի ունեցող պրոցեսների էության մեջ ներթափանցելով, համաձայնե՛ք, ակամա համոզվում ես հին հռոմեական՝ կլասիկ դարձած ասույթի ճշմարտացիության մեջ, որն անվերջ տիրելու, թագավորելու պայման էր համարում բաժանություն գցելն ու մարդկանց միմյանց դեմ դուրս բերելը՝ մի բան, որն այնքան բնութագրական է մեր իրականությանը…

Դավիթ ԲԱԲԱՆՈՎ