Ամեն ինչ Մեծ Պահքի մասին

Այս տարի Մեծ Պահքը տևելու է մարտի 4-ից մինչև ապրիլի 20-ը: Ապրիլի 21-ին արդեն տոնելու ենք Սուրբ Զատիկը: Մեծ Պահքի խորհրդի վերաբերյալ ԼՈւՐԵՐ.com-ը զրուցեց Սյունիքի մարզի Դարբասի Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցու հոգևոր հովիվ տեր Ընծա քահանա Միրզոյանի հետ:

-Տեր Ընծա, հավատացյալ մարդիկ Մեծ Պահքից առաջ նախ խոստովանում են իրենց մեղքերը ու խոստանում դրանք հաղթահարել Պահքի ընթացքում և այլևս չկրկնել:  

-Նախ պետք է ասել, որ Մեծ Պահքը ամենաերկարատև պահքն է՝ գրեթե 7 շաբաթ տևողությամբ: Առաջին կիրակին Բուն Բարեկենդանն է, երկրորդ կիրակին Արտաքսման կիրակին, երրորդը՝ Անառակի կիրակին, չորրորդը՝ Անիրավ տնտեսի կիրակին, հինգերորդը՝ Գալստյան կիրակին, վեցերորդը՝ Ծաղկազարդը, իսկ վերջում արդեն 7-րդ կիրակին՝ Սուրբ Զատիկը:

Պահք պահում են 18 տարին լրացած առողջ մարդիկ: Ծերերը, երեխաները, հիվանդները Պահք չեն պահում:

Պահքի նպատակը միայն ճոխ սննդից հրաժարվելը չէ: Մարդը պետք է ժուժկալ լինի բոլոր հարցերում: Պահքի նպատակը ինքնադաստիարակումն է: Այդ ընթացքում պետք է ձեռնպահ մնալ բացասական սովորույթներից՝ գինեմոլություն, հարբեցողություն, բամբասկոտություն, չարախոսություն…

Շատախոսությունից, բամբասկոտությունից նույնպես պետք է ազատվել, որովհետև դրանք ևս մոլուցք են, լեզվի մեղքերն են: Դրանք փոխկապակցված են բարկության, չարախոսության հետ: Պահքը կամավոր զրկանք է՝ ինքնազրկանք:

-Մարդու զգայարանները զսպող, չափավորող սա՞նձ է պահքը, որպեսզի մեր մեջ աճեն առաքինությունները և նվազեն մոլություննե՞րը:

-Սա հնարավորություն է մոտենալ Աստծուն և ապաշխարհել, իսկ ապաշխարհելու համար մեզ զրկում ենք նաև որոշակի կերակուրներից: Հնարավոր է, որ գինեմոլները, ծխամոլները շատ չեն, իսկ որկրամոլությունը իր ձևով գրավում է շատ մարդկանց, ուստի պահքը սովորեցնում է ոչ թե չուտել, այլ զսպել: Պահքի ամենամեծ օգուտը այն է, որ այն դաստիարակում է կամքի ուժ. մարդը կարողանում է ինքն իրեն կառավարել: Այո, պահքը սնվելու հարցում էլ է մեզ չափավորում, որովհետև շատ տարածված մոլություններից մեկն էլ որկրամոլությունն է: Ապրում ենք խիստ ժուժկալությամբ, աղոթելով, բարի գործերով, աղքատներին ողորմություն տալով: Չի կարելի պահքը վերածել դիետայի օրերի:Այսինքն, միայն բուսական կերակուրներով ապրելու մեջ չէ պահքի էությունը: Պետք է միմյանց հետ հաշտ մնանք, իսկ եթե խռով ենք, ապա գնանք, տեսնենք, հաշտվենք: Նախ պետք է այդ խռովությունից դուրս գանք, որ Աստված մեր աղոթքները ընդունի:

- Աստծուն մոտենալու հնարավորությու՞ն է պահքը:

-Պահքը ապաշխարհության համար է: Մարդուն օգնելու ազատվել վատ սովորություններից, ազատվել մեղքերից, հաշտվել Աստծո հետ, մոտենալ Աստծուն և ինքնադաստիարակվել: Աստծուն մոտենում ենք հոգով, սրտով և մեր ապրելակերպով: Պահքը որոշակի նպատակների հասնելու միջոց է:

 -Սուրբ Գրիգոր Տաթևացին ասում է, որ պահքի 40 օրերը ամբողջ տարվա օրերի 10 տոկոսն են կազմում, որը տասանորդի պես պետք է տալ, նվիրաբերել:

-Երբ մարդը աղքատ է և հացից բացի ուրիշ ոչինչ չի ուտում, դա պահք չէ: Հարուստ մարդիկ նույնպես պետք է հետևեն պահքի կանոններին՝ իրենք իրենց զրկելով և օգնելով աղքատներին:

Պահքը ասոցացվում է նրա հետ, որ մարմնով կարծես Քրիստոսի հետ խաչվում ենք, մահանում, իսկ հոգով կատարելագործվում, մաքրվում և նորից հարություն առնում: Պահքի միջոցով հին մարդը մեր մեջ մեռնում է: Երբ հին մարդը մեռնում է, նորն է ծնվում՝ մաքուր, կատարելագործված:

Մենք Սուրբ Զատիկը նշում ենք մի առանձնահատուկ հոգևոր ուրախությամբ: Դրա պատճառը առաքինությունների շտեմարանն է, որը մենք ամբարում ենք պահքի ընթացքում: Դա հոգևոր հարստություն է, որը միշտ մեզ հետ է Եվ ուրեմն, իզուր չենք պահել պահքը: Այլապես, պահքը կդառնար ձևական բան: Պահքից հետո մարդը պետք է դառնա առաքինություններով զորացած, հարստացած:

Դիանա Բախշյան