Սորոսը Հայաստանում՝ երեք ղեկավարների օրոք

Հեղափոխությունից հետո Նիկոլ Փաշինյանի կառավարությունը կնքեցին սորոսական, սակայն չի կարելի ժխտել այն ակնհայտ փաստը, որ «սորոսական հիմնադրամներ»-ը և այդ հիմնադրամներից սնվող ՀԿ-ն ու անհատները գործել են նաև նախկին իշխանությունների օրոք: Այսպես՝ 1997-ից ի վեր, երբ Հայաստանում հաստատվեց Սորոսի գրասենյակը՝ «Բաց հասարակության հիմնադրամներ»-ը, հայկական տասնյակ լրատվամիջոցներ ու հասարակական կազմակերպություններ ստացել են ավելի քան 53 միլիոն դոլարի դրամաշնորհ:

Առաջին դրամաշնորհները Բաց հասարակության հիմնադրամները տվել է 1998-ից: Ռոբերտ Քոչարյանի, այնուհետև Սերժ Սարգսյանի նախագահության 20 տարիներին հայկական լրատվամիջոցներին ու տարբեր կազմակերպությունների տրվել է նշված 53 միլիոն դոլարի զգալի մասը: Միայն 2016 թվականին հայկական կազմակերպություններն, ընդհանուր առմամբ, ստացել են ավելի քան 1 մլն 752 հազար դոլարի դրամաշնորհ: Ի դեպ, Սորոսի գրասենյակները փակվել են Հայաստանի հարևան մի շարք ոչ ժողովրդավարական երկրներում: «Վիկիլիքս»-ի բազմաթիվ փաստաղթղթերում խոսվում է այն մասին, որ Քոչարյանը և «Մարտի 1»-ի գործով անցնող Արմեն Գևորգյանը Հայաստանում ԱՄՆ դեսպանության աշխատակիցների հետ փակ զրույցներում խոսել են ամերիկյան ոչ կառավարական այլ կազմակերպությունների գործունեությունը Հայաստանում արգելելու անհրաժեշտության մասին, քանի որ նրանք միջամտում են երկրի ներքին գործերին, հատկապես, ընտրական գործընթացներում: 

Ինչ վերաբերվում է Նիկոլ Փաշինյանի կառավարությանը, որին հաճախ անվանում են սորոսական, ապա ինչ խոսք՝ այնպես չէ, որ սորոսականները Հայաստան են ներթափանցել թավշյա հեղափոխությունից հետո: Պարզապես, Փաշինյանի իշխանության գալով՝ վերջիններս ստացել են պետական լծակներ, մանեւրելու հնարավորություն և իշխանություն, ինչն էլ հիմք է տալիս եզրակացնելու, որ Հայաստանի երեք ղեկավարներից ամենալոյալը դրսի ագենտների հանդեպ, հենց Փաշինյանն է: Այստեղ, իհարկե, պետք է հաշվի առնել նաև ռուսական գործոնը, որից նախկին երկու ղեկավարները շատ ավելի մեծ կախվածություն ունեին, քան Նիկոլ Փաշինյանը: Եվ, գուցե, նախկինների կողմից սորոսականների ցանցը փակելու ցանկությունը պայմանավորված էր հենց Կրեմլի պահանջով: Իհարկե, նման պահանջ Կրեմլը, միանշանակ, դրել է նաև Փաշինյանի առջև, հիշենք, թեկուզ, ամիսներ առաջ Հայաստանում ՌԴ դեսպանատան տարածած հայտարարությունները: Սակայն այսօր Փաշինյանը փորձում է մանեւրել և, դեռևս, նոր Հայաստանի արտաքին քաղաքական վեկտորը չունի հստակ ուղղվածություն, ինչպես դա նախկինում էր: Փաշինյանը փորձում է սիրաշահել և՛ ռուսներին և՛ Արևմուտքին, արդյունքում բախվելով մերթ մեկ, մերթ մյուս կողմից հակազդեցությանը…