«Ժողովրդավարության բաստիոն»-ից մինչև Օրուելի «1984». որն է իշխանությունների իրական նպատակը

Վերլուծական 30 Մարտ, 2020 20:30

Ազգային ժողովն առաջին ընթերցմամբ ընդունեց «Արտակարգ դրության իրավական ռեժիմի մասին» և «Էլեկտրոնային հաղորդակցության մասին» օրենքների նախագծերը։ Հիշեցնենք, որ այս փաթեթով նախատեսվում է նորագույն տեխնոլոգիաների միջոցով պայքար մղել կորոնավիրուսի դեմ։ Մասնավորապես, նախատեսված է սմարթֆոնների միջոցով քաղաքացիների գտնվելու վայրը պարզել՝ հետևելու նրանց տեղաշարժին և առողջական վիճակին։ Դրա իմաստն այն է, որ պարզեն, թե անձը, ում մոտ կորոնավիրուս է հայտնաբերվել, ինչ շրջանակների հետ է շփվել։

Նախագիծն արդեն իսկ արժանացել է հանրության լայն շրջանակների բացասակայն գնահատականներին, ՄԻՊ-ն իր հերթին է այստեղ ռիսկեր տեսնում, սակայն դա, կարծես թե, չի հուզում օրվա իշխանություններին, որոնք, ըստ էության, ոչ այլ ինչ են, քան Օրուելի ստեղծագործական արվեստի մեծագույն երկրպագուներ, միայն այդպես կարելի է բացատրել այն ջանասիրությունը, որով օրվա իշխանությունները կյանքի են կոչում վերջինիս «1984»-ը: Ժողովրդավարության բաստիոն Հայաստանից այս տեմպերով կարող է մնալ միայն Ժ-ն:

Ուշագրավ է նաև այն, որ իշխանություններն իրենք չեն էլ փորձում դառնալ թափանցիկ: Օրինակ, նրանք պնդում են, որ իրենց պարգևատրումների մասին ինֆորմացիան դա պետական գաղտնիք է, բազմաթիվ պաշտոնյաներ մոռացել են լրացնել ֆինանսական հայտարարագրերը, սակայն շատ օպերատիվ են, երբ խոսքը գնում է հասարակ քաղաքացիների բանկային և անձնական տվյալների մասին տեղեկությունն իրենցով անելու հարցում: Հասկանալի է, որ կորոնավիրուսի տարածումն այս դրակոնյան միջոցները չեն կանխելու, իսկ ահա քաղաքական այլախոհությունը՝ կարող են: Որովհետև պարզից էլ պարզ է, որ այս կարգավորումներն օգտագործվելու են քաղաքական նպատակներով: Բացի այդ, հասկանալի չեն մի շարք հարցեր, որոնք թերևս այդպես էլ մնան չպարզաբանված: Օրինակ, թե անվտանգության ի՞նչ մեխանիզմներով ու միջոցներով են ապահովելու, որ բացառվեն անձնական տվյալների արտահոսքերը, ինչպես նաեւ երրորդ անձանց մուտքն այդ տվյալներին կամ կոնկրետ ո՞ր մարմիններն են ունենալու մուտք մշակված անձնական տվյալներին: