«Աշխատասեր» հեղափոխականները. ՔՊ-ականները գերազանցեցին հանրապետականներին

Երկու տարի առաջ, երբ Նիկոլ Փաշինյանը և իր թիմը Գյումրիից քայլելով հասան Երևան և ազդարարեցին Թավշյա հեղափոխության մեկնարկը, հեղափոխական ցանկացած ամբիոն օգտագործվում էր հավաստիացնելու ժողովրդին , որ ի տարբերություն ներկայիս «թամբալ և կոռումպացված» իշխանությունների՝ իրենք գալու են աշխատելու առանց քնի և հանգստի: Երկու տարի անց կարելի է ասել, որ սա թավշյա իշխանությունների հերթական տված և չկատարված խոստումներից մեկն է: Դիցուք՝ բազմաթիվ բարձր պաշտոնյաների, որոնք համավարակի այս օրերին մեկնեցին արձակուրդ, միացավ նաև վարչապետ Փաշինյանը. նա նույնպես պատրաստվում է մեկնել հանգստի: Մինչ Փաշինյանն` իրենց «վաստակած» հանգիստը վայելելու էին գնացել Առողջապահության նախարարը, Երևանի քաղաքապետը, Լոռու մարզպետը, ՀՀ ԱԽՔ-ը, ՀՀ նախագահը, Տարածքային կառավարման նախարարը, Սփյուռքի գործերով գլխավոր հանձնակատարը: 

Իսկ հիմա փորձենք համեմատական անցկացնել վերը նշված պաշտոնյաների և նախորդների՝ «կոռումպացված և թամբալ» պաշտոնյաների արձակուրդ մեկնելու հաճախականության միջև: Համեամատության համար վերցնենք վերջիններիս ղեկավարման առաջին երկու տարիները՝ համեմատությունը առավել ճշգրիտ իրականացնելու համար: 

Եվ այսպես, իշխանության ղեկին եղած առաջին երկու տարիների ընթացքում ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը արձակուրդ է մեկնել երեք անգամ, նույն ժամանակահատվածում Նիկոլ Փաշինյանը հանգստացել է հինգ անգամից ավել: 

Տարոն Մարգարյանը՝ Երևանի նախկին քաղաքապետը, ղեկավարման առաջին երկու տարիներին արձակուրդ է մեկնել երկու անգամ: Հայկ Մարությանը անչափ «ծանր և տքնաջան» աշխատանքի ֆոնին հանգստի է մեկնել կրկին՝  հինգ անգամից ավել: 

Արսեն Թորոսյանը արձակուրդ է մեկնել երկու անգամ, նրա նախորդը` Լևոն Ալթունյանը, մեկ անգամ: 

Սփյուռքի նախկին նախարար Հրանուշ Հակոբյանը նշանակումից հետո առաջին երկու տարիների ընթացքում արձակուրդ է մեկնել մեկ անգամ, մինչդեռ Գլենդելից Հայաստան ներգաղթած Սփյուռքի գործերով գլխավոր հանձնակատար Զարեհ Սինանյանը, չբոլորելով իր նշանակման մեկ տարին, արդեն իսկ հասցրել է ոչ միայն առատորեն պարգևատրվել, այլ նաև լինել արձակուրդում: 

Լոռու մարզպետ Անդրեյ Ղուկասյանը նշանակվելու օրվանից մինչ այս պահը արձակուրդ է մեկնել չորս անգամ, նրա նախորդը՝ Արթուր Նալբանդյանը, իր ղեկավարման առաջին երկու տարիների ընթացքում հանգստի է մեկնել երկու անգամ: 

Արդարադատության նախկին նախարար Արփինե Հովհաննիսյանը նշանակումից սկսած առաջին երկու տարիների ընթացքում արձակուրդի է մեկնել երկու անգամ, Ռուստամ Բադասյանը՝ երեք: 

Ինչպես տեսնում ենք՝ տվյալների պարզ համադրությունից երևում է, որ հեղափոխական իշխանության ներկայացուցիչները բնավ էլ չեն անոմ այն, ինչի համար եկել էին իշխանության, այն է՝ օր ու գիշեր հայ ժողովրդի բարօրության համար տքնաջան աշխատելը: Ավելին՝ նրանք այս երկու տարվա մեջ ավելի շատ են հասցրել հանգստանալ, քան նախկին «թամբալ և կոռումպացված» իշխանությունները, որոնք բացարձակապես չէին մտածում ժողովրդի մասին և չէին ցանկանում աշխատել, համենայնդեպս հեղափոխականները այդպես էին ներկայացնում իրավիճակը հեղափոխական ամբիոններից: Եվ բացի այդ, չպետք է մոռանալ, թե ինչպիսի իրադրության պայմաններում են բարձրաստիճան պաշտոնյաները մեկը մյուսի հետևից գնում վաստակած հանգիստը վայելելու. համավարակը դեռ հաղթահարված չէ, սակայն Առողջապահության նախարարը 18 օրով գնում է արձակուրդ և 1000-ից ավել մահերի ֆոնին լայն ժպիտով նկարներ է հրապարակում սոցցանցի իր էջում, երկրում տնտեսական կոլապս է, գործազրկության կտրուկ աճ, սակայն դա վարչապետին բնավ չի խանգարում կտրվել աշխատանքային առօրյայից, տարածաշրջանում մեր աչքերի առաջ ամրապնդվում է Թուրքիա-Ադրբեջան տանդեմը, սակայն դա էլ իր հերթին չի անհանգստացնում ԱԽ քարտուղարին, նա մեկնում է արձակուրդ, Սփյուռքում հայ-ադրբեջանական բախումների ամենաթեժ պահին արձակուրդ է գնում Սփյուռքի հարցերով հանձնակատարը: Թերևս սա այն ամենն է, ինչ պետք է իմանալ հեղափոխական իշխանությունների ժողովրդին ծառայելու պատրաստակամության և աշխատասիրության մասին…