Տարածաշրջանում տնտեսական կապերի ամրապնդման համար Թուրքիան պետք է փոխի իր ագրեսիվ քաղաքականությունը․ Նիկոլ Փաշինյան

Ապրիլի 7-ին Մոսկվա կատարելիք աշխատանքային այցի նախօրեին ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը «Ինտերֆաքսի» հայաստանյան թղթակից Հովհաննես Կոսյանին տված հարցազրույցում խոսել է հայ-ռուսական հարաբերությունների ապագայի իր տեսլականի, տնտեսական կապերի և ռազմատեխնիկական համագործակցության համար հեռանկարների մասին:

-Պարո՛ն վարչապետ, որքանո՞վ է կախված Հայաստանի և Ռուսաստանի հարաբերությունների ապագան առաջիկա արտահերթ ընտրությունների արդյունքներից:

- Հայ-ռուսական ռազմավարական դաշնակցային հարաբերությունները բավականին հարուստ են և ծավալուն: Դրանք հիմնված են մեր բարեկամ ժողովուրդների պատմական հարևանության վրա: Այս հարաբերությունների բնույթը կախված չէ ապագա արտահերթ ընտրությունների արդյունքներից:

- Տարածաշրջանում տնտեսական կապերի հաստատման գործընթացն այժմ որքանո՞վ է կախված քաղաքական գործոնից, մասնավորապես` Թուրքիայի հետ հարաբերությունների կարգավորումից:

- Կցանկանայի հիշեցնել, որ հայ-թուրքական սահմանը միակողմանիորեն փակվել էր Թուրքիայի կողմից՝ դեռ 1993 թվականին: Հայաստանը միշտ հանդես է եկել Թուրքիայի հետ հարաբերությունների առանց նախապայմանների կարգավորման օգտին, բայց դա մերժվել է հենց Թուրքիայի կողմից: Անկարայի նման թշնամական քաղաքականությունը նոր ընթացք ստացավ Արցախի դեմ Ադրբեջանի 44-օրյա ագրեսիայի ընթացքում: Մասնավորապես, Թուրքիան Ադրբեջանին տրամադրեց անմիջական ռազմաքաղաքական և ռազմատեխնիկական աջակցություն՝ Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության գոտի տեղափոխելով նաև օտարերկրյա զինված ահաբեկիչների: Այս համատեքստում՝ տարածաշրջանում կայուն խաղաղություն հաստատելու և տնտեսական իմիջը վերականգնելու համար Թուրքիային անհրաժեշտ է փոխել այս ագրեսիվ քաղաքականությունը Հայաստանի նկատմամբ:

- Հայաստանը նախատեսո՞ւմ է շարունակել գնել ռուսական զենք, մասնավորապես՝ Սու -30 ՍՄ կործանիչներ և զենքեր այդ ինքնաթիռների համար:

- Հայաստանը կենտրոնացած է Ռուսաստանի Դաշնության հետ լայն ու երկարաժամկետ ռազմատեխնիկական համագործակցության վրա, ինչը բխում է երկու պետությունների երկարաժամկետ ռազմավարական շահերից:

Հաշվի առնելով, որ ՀՀ տարածքում, միջպետական ​​երկկողմ համաձայնագրերի համաձայն, ստեղծվել են հայ-ռուսական միավորումներ, և, բացի այդ, երկու երկրներն էլ Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպության անդամ պետությունների կողմից են, որի ձևաչափով ստեղծվում են նաև հավաքական զորքեր և համատեղ խմբավորումներ, պարզ է, որ Հայաստանը չափազանց շահագրգռված է Ռուսաստանից մատակարարումներով, որպեսզի ժամանակակից և համատեղելի լինի նախևառաջ Ռուսաստանի Դաշնության և ՀԱՊԿ-ում այլ դաշնակիցների, զենքի և զինամթերքի հետ: Նույն պատճառներով՝ մենք շահագրգռված ենք նաև զենքի և զինամթերքի առաքմամբ Հայաստան նույն ձևաչափով։ Ձեր կողմից նշված օդանավի տեսակի վերաբերյալ ես նույնպես դրական կպատասխանեմ, քանի որ դրանք ժամանակակից բազմաֆունկցիոնալ կործանիչներ են, և դրանց գնումը նախատեսված է ինչպես մեր երկկողմ պայմանագրային փաստաթղթերով, այնպես էլ ազգային զինված ուժերի զարգացման ծրագրով:

- Հայաստանը դիտարկո՞ւմ է զենքի և ռազմական տեխնիկայի ձեռքբերման համար ռուսական նոր վարկի տրամադրումը: Ի՞նչ զենքի կարիք ունի Երևանը: Ե՞րբ է Հայաստանը նախատեսում փակել սպառազինության ներկայիս վարկը:

- Նման հարցերի վերաբերյալ որոշումները կկայացվեն՝ կախված բանակի բարեփոխումների արդյունքներից, որոնք մենք ներկայումս իրականացնում ենք: Ես հիմք չեմ տեսնում այս փուլում քննարկել ֆինանսավորման աղբյուրներն ու կառուցվածքը՝ մեկուսացված այն նպատակներից և խնդիրներից, որոնք կանխորոշված ​​կլինեն բանակի բարեփոխումների գործընթացում: Ինչ վերաբերում է ընթացիկ վարկային պարտավորություններին, ապա, իհարկե, դրանք պատշաճ և ժամանակին կմարվեն: