«Սորոսականները»՝ ընդդեմ Վահե Ղազարյանի

Այսօր Պարոնյան փողոցից քաղաքացիներին բերման ենթարկելու առնչությամբ ՄԻՊ արագ արձագանքման խումբը մեկնել է Ոստիկանության բաժիններ՝ ապահովելու բերման ենթարկվածների իրավունքների պաշտպանությունը։ Բացի այդ, Պաշտպանը բերման ենթարկման հիմքերի ու անձանց հավաքների ու խոսքի ազատությունն իրացնելու այլ հարցերի վերաբերյալ պարզաբանումներ կպահանջի Ոստիկանությունից։ Հիշեցնենք, որ ակցիայի կազմակերպիչները Հայաստանում սորոսական համարվող ուժերն էին, որոնք հանդես էին գալիս Հայաստանի ՀԱՊԿ-ից դուրս գալու պահանջով և ընդդեմ Վլադիմիր Պուտինի Երևան կատարած այցի: 

Զարմանալի չէ, որ Քրիստինե Գրիգորյանը, ով սորոսական շրջանակների հետ բավական մտերիմ կապեր ունի, այսչափ օպերատիվ է արձագանքում յուրայինների դեմ ոստիկանության կողմից կատարված գործողություններին: Ամիսներ առաջ, երբ Երևանում բողոքի զանգվածային ակցիաներ էին ընդդեմ Նիկոլ Փաշինյանի պաշտոնավարման և գրեթե յուրաքանչյուր օր 100-ից ավել բերման ենթարկվածներ էին լինում, ՄԻՊ-ը լռում էր: Քրիստինե Գրիգորյանը լուռ էր նաև, երբ Եռաբլուրում իրենից 1 մետր հեռավորության վրա կարմիր բերետավորները ասֆալտին էին փռում զոհված զինծառայողների մայրերին: Իսկ այժմ, Գրիգորյանը արթնացել է, սակայն, արդյոք վերջինիս արթնանալու հիմքերը շատ ավելի խորը չեն, քան կարող է թվալ առաջին հայացքից:

Բանն այն է, որ գաղտնիք չէ՝ սորոսական շրջանակները հեղափոխությունից հետո ցանկանում էին իրենցով անել ուժային համակարգը և այդ համակարգի ղեկավարներ կարգել սորոսականների «քիմքին» առավել հաճո անձանց: Չնայած նրան, որ ուժային համակարգի ղեկավար կազմում ռոտացիան բավական հաճախակի երևույթ է, հաճախ էին փոխվում օրինակ՝ քննչական կոմիտեի կամ ԱԱԾ պետերը, այնուամենայնիվ ոստիկանապետի մասով Փաշինյանը փոքր ինչ առավել պահպանողական է: Հիշեցնենք, որ 2019 թվականի մայիսին ոստիկանապետ է նշանակվել Փաշինյանի դասընկեր Վահե Ղազարյանը և բնական է, որ սորոսական շրջանակները ցանկանում են փոխարինել Ղազարյանին՝ իրենց համար առավել ընդունելի և սորոսական չափանիշներին համապատասխան ոստիկանապետով: Այս տեսանկյունից ՄԻՊ Քրիստինե Գրիգորյանի այսօրվա օպերատիվ արձագանքը բավական հետաքրքիր երանգ է ստանում: Միևնույն ժամանակ նշենք, որ մաքսիմալ ռեֆորմը, որին կարողացան հասնել սորոսականները ոստիկանական համակարգում, դա պարեկային ծառայության ներդրումն էր: Գաղտնիք չէ, որ ՊԾ ներդրման հիմնական լոբբիստները հենց սորոսական շրջանակներն էին: Նիկոլ Փաշինյանը վերջին կես տարվա ընթացում 4 խորհրդակցություն է հրավիրել այս հարցով, որտեղ ուժային կառույցների հետ նույն սեղանի շուրջ մշտապես հայտնվում էին  սորոսական ակտիվիստներ Դանիել Իոաննիսյանն ու Արթուր Սաքունցը:

Սակայն, Փաշինյանը շատ լավ գիտակցում է, թե ինչ հավանական ռիսկեր է իր մեջ պարունակում ոստիկանությունը սորոսականներին «հանձնելը»: Ուժային կառույցները և մասնավորապես ոստիկանական համակարգը հանդիսանում են Նիկոլ Փաշինյանի և օրվա իշխանությունների գլխավոր հենարաններից մեկը, եթե չասենք՝ գլխավորը: Եվ բնական է, որ Փաշինյանը դեռ դիմադրում է սորոսականների նկրտումներին՝ նախընտրելով համակարգը թողնել իր դասընկեր Վահե Ղազարյանի՝ իր համար առավել վստահելի ձեռքերում: Նա շատ լավ գիտակցում է, որ  պայմանական սորոսականները, ստանալով հասանելիություն այնպիսի գործիքակազմի հանդեպ, որով կարող են դյուրությամբ ստեղծել «պետություն պետության մեջ»,  հարկ եղած դեպքում ասպարեզից կարող են հեռացնել իրեն, եթե գումարենք նաեւ նրանց խորհրդարանական ավելի քան 20 պատգամավորներին, տեղեկատվական քարոզչական եւ ֆինանսական ռեսուրսները։ Դա է պատճառը, որ չնայած սորոսականների համառ ջանքերի և պարբերաբար տեղի ունեցող «կսմիթներին»՝ Փաշինյանը դեռ ձեռնպահ է մնում ոստիկանապետի ֆիգուրը այլ ֆիգուրով փոխարինելուց, սակայն, թե որքան կհաջողվի Փաշինյանին դիմադրել՝ ցույց կտա ժամանակը: Մեր ունեցած տեղեկություններով՝ սորոսականները չեն պատրաստվում հանձնվել և ոստիկանապետին վարկաբեկող մի շարք գործողություններ են նախապատրաստել, որպեսզի անեն ամեն բան վերջինիս պաշտոնանկությանը հասնելու համար: