ՔՊ-ական Դավիթ Դանիելյանին հանգիստ չի տալիս «Նեմեց Ռուբո»-ի «փառքը»

 Ազգային ժողովի «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության պատգամավոր Դավիթ Դանիելյանը, պարզվում է, նկարչությունից և քաղաքականությունից զատ, նաեւ ֆուտբոլով է հետաքրքրվում: Բանն այն է, որ որոշ տեղեկությունների համաձայն՝ «Գանձասար-Կապան» ֆուտբոլային ակումբով հենց Դանիելյանն է զբաղվում: Խոսակցություններ կան անգամ, որ ակումբը նրան է պատկանում: ՔՊ-ական պատգամավորը «Կապան-Գանձասարի» բոլոր խաղերին ներկա է, ակումբի հետ կապված ցանկացած բան ինքն է որոշում, լուծում եւ այլն: Վարչապետ Փաշինյանի՝ դեռեւս 2018-ի հոկտեմբերին Կապանում արած հայտարարությունը մատի փաթաթան դարձրած, թե ֆուտբոլը պետք է Կապան վերադառնա՝ հասել է նրան, որ գոծադիրն ամեն ամիս մոտ 8-9 մլն դրամ է փոխանցում ակումբին: Ինքը՝ Դանիելյանը, նշել է, որ  խոսակցությունները, թե ակումբն իրենն է՝  խոսակցություններ են, որ գոյություն կարող են ունենալ: Այսինքն՝ պատգամավորը փաստացի հաստատել է շրջանառվող տեղեկությունը:

Ուշագրավ է, որ ժամանակին ընդդիմադիր Փաշինյանն ու թիմակիցները ծանր էին տանում պաշտոնյաների, մասնավորապես պատգամավորների բիզնես սերը առ ֆուտբոլ: Հիշենք, թե ինչպես էր թիրախավորվում ՀՖՖ նախագահ և ԱԺ պատգամավոր, ՀՀԿ-ական Ռուբեն Հայրապետյանը, ում պատկանում էր «Փյունիկ» ֆուտբոլային ակումբը և ըստ հեղափոխականների՝ Հայրապետյանը ջանք ու եռանդ չէր խնայում պետական միջոցներից և լծակներից օգտվելու համար՝ հանուն իր բիզնես պրոյեկտի, իր ակումբի առաջ մղման:

Ընդդիմադիրների համար կասկածելի էր, որ Երևանի «Փյունիկ»-ը, որը Հայրապետյանը նվեր էր ստացել Սամվել Ալեքսանյանից և որից հետո մեկնարկել էր նրանց ընկերությունը, ընդհանրապես Հայրապետյանի՝ ՀՖՖ նախագահ ընտրվելուց հետո 10 անգամ անընդմեջ՝ մինչև 2010 թվականը դառնում էր Հայաստանի չեմպիոն: Արդյունքում՝ կողմնակալ մրցավարությունից և «Փյունիկ»-ի արտոնյալ դիրքից դժգոհությունները հանգեցրին նրան, որ հայկական ֆուտբոլը տեղական և արտասահմանյան ներդրողների համար դարձավ խիստ ռիսկային և ոչ գրավիչ: 

Հեղափոխության օրերին էլ Նիկոլ Փաշինյանն իր թիմակիցների հետ ՀՖՖ դռան առջև ծակ և ցեխոտ գնդակ էր տեղադրել՝ ի նշան այն վիճակի, որում գտնվում է հայկական ֆուտբոլը՝ «ի շնորհիվ» Ռուբեն Հայրապետյանի:

Ինչպես երևում  է՝ այժմ հեղափոխական իշխանությունների համար մտահոգիչ փաստ չէ, որ իրենց պատգամավորներից մեկը փաստացի մտել է ֆուտբոլի ասպարեզ և փորձում է կայանալ այս ոլորտում: Իհարկե, դրանում որպես այդպիսին որևէ բացասական բան չկա, սակայն արդյո՞ք կա երաշխիք, որ այս հարցում էլ հեղափոխականները չեն որոշի կրկնել նախկինների փառահեղ ուղղին և չեն «աճեցնի» սեփական «Նեմեցներին»...