«Հրապարակ». Ե՞րբ, ո՞ր օրվանից սկսվեց Հայաստան պետության անկումը

Ե՞րբ, ո՞ր օրվանից սկսվեց Հայաստան պետության անկումը: Այն ժամանակ, երբ «ժողովրդավարության կղզյակ» երկրից վերածվեցինք հարավկովկասյան «աուտսայդերի» եւ սկսեցինք քարշ գալ պրոցեսների ետեւից: Երբ քաղաքակիրթ աշխարհին ինտեգրվելու գործընթացներն այնքան դանդաղեցին, որ մեր մասին դադարեցին խոսել-գրել, մեզնով հետաքրքրվել: Երբ տարածաշրջանային գլոբալ ծրագրերը շրջանցեցին մեր երկիրը, իսկ չշրջանցողներն էլ կասկածելի էին ու լուսանցքային:

Երբ երկրի առաջին դեմքերն սկսեցին ոչ թե համապետական նշանակության միջոցառումների մասնակցել եւ կարեւոր օբյեկտների «կարմիր ժապավեններ» կտրել, այլ 35 տեղանոց մանկապարտեզների բացման ներկա գտնվել եւ հարսանիք-կնունքների: Երբ դեսպաններն իրենց ոչ թե հարգալից ու զգուշավոր պահեցին, այլ սկսեցին սպառնալից տոնով հայտարարություններ անել եւ քթերը խոթել մեր երկրի ներքին գործերի մեջ: Երբ ինչ-որ մի պետության հաճոյանալու համար սկսեցինք միջազգային կառույցներում քվեարկել աշխարհի «իզգոյ» երկրների նման եւ հարեւան երկրներից մեկի նախագահի երդմնակալությանն ուղարկեցինք ոչ թե ծանրակշիռ պատվիրակություն, այլ ընդամենը մի նախարարի:

Վերջապես՝ երբ ռուսական կայսրության ներկայացուցիչ լրագրողի «Համերն» ԱԺ աստիճանների մոտ հասավ, ինչը խորհրդարանի պատմության մեջ աննախադեպ էր: Թերեւս պետք է հենց այս շարքում դիտել նաեւ նախօրեին Սերժ Սարգսյանի ելույթը Վիեննայի քաղաքապետարանում, որտեղ նա ասել է. «Շուրջ 8 տարի է, ինչ Երեւան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն եւ Վիեննայի 4-րդ թաղամասի միջեւ հաստատվել են բարեկամական կապեր»: Թե այդ «կապերից» մեր Քանաքեռ-Զեյթունն ինչով է շահել, բոլորովին այլ հարց է, բայց ինչքանով է սուվերեն երկրի նախագահին պատիվ բերում համագործակցության այս ծիծաղելի օրինակի մատնանշումը:

Շարունակությունը` «Հրապարակ»-ի այսօրվա համարում: