Միացման ամենակարճ ճանապարհն Արցախի անկախությունն է. քաղաքագետը ներկայացրեց սեփական բանաձևը

Ներկա իրավիճակում Հայաստանի Հանրապետության և Արցախի միացումը պահանջող մարդիկ չեն հասկանում հարցի էությունը և չգիտեն, թե ինչի մասին են խոսում:

Փետրվարի 11-ին լրագրողների հետ հանդիպմանը նման կարծիք հայտնեց քաղաքագետ Ալեքսանդր Մանասյանը: «Ես շատ ծանոթներ ունեմ, ովքեր Մոսկվայից գալիս են և ինձ ասում, թե ինչու՞ չենք պահանջում Արցախի և Հայաստանի միացումը: Նրանք չեն հասկանում, չգիտեն՝ ինչի մասին են խոսում, որովհետև Արցախը ոտքի է կանգնել հենց միացման կարգախոսով: Այդ տարիներին ամբողջ ժողովուրդը «Միացո'ւմ» էր վանկարկում: Ես մի քանի անգամ էլ եմ ասել, որ ժողովուրդն Արցախում և Երևանի ազատության հրապարակում բղավում էր «Միացո'ւմ», սակայն այդ հավաքներն ավարտվում էին «Պայքա'ր, պայքա'ր մինչև վերջ» կարգախոսով: Այսինքն, միացումը չէ, որ ամփոփում էր այդ հանրաքվեն»,- «Արմենպրես»-ի հաղորդմամբ՝ ընդգծեց Մանասյանը:

Նա նկատեց, որ Արցախը ոտքի է կանգնել միացման համար, և դրան որևէ մեկը դեմ չի եղել: «Սակայն արի ու տես, որ արդեն 1991թ. ամռանն արցախցիները գիտեին, որ Հայաստանը անկախանալու է Խորհրդային Հայաստանի սահմաններում: Արցախցիների մեղքը չէ, որ նրանք ստիպված են եղել պետություն հռչակել, քանի որ նրանք ոտքի են կանգնել միացման համար: Երբ սեպտեմբերի 21-ին Հայաստանի Հանրապետության անկախությունը եղավ Խորհրդային Հայաստանի սամաններում, ի՞նչ էր մնում անել արցախցիներին»,- ընդգծեց Մանասյանը:

Մանասյանը նկատեց, որ բոլոր այն մարդիկ, ովքեր հստակ չեն պատկերացնում խնդրի էությունը, անկախ նրանից, թե ի՞նչ նպատակներով են ոտքի ելել, կարող են հաջորդ քայլը սխալ անել: «Եթե չեք պատկերացնում հարցի էությունը, դուք կարող եք սխալ քայլ կատարել: Շախմատում դուք կարող եք պատահաբար ճիշտ քայլ կատարել, եթե շախմատ խաղալ չգիտեք, սակայն սա շախմատ չէ, և առանց խնդիրը հասկանալու քայլ կատարելը ճիշտ չէ, որովհետև մեծ է սխալվելու հավանականությունը»,- շեշտեց քաղաքագետը:

Քաղաքագետը ևս մեկ անգամ նշեց, որ պատմությունն այնպես է դասավորվել, որ Արցախը ոտքի է կանգնել միացման համար, սակայն արցախյան շարժումը սկզբում պաշտպանող միջազգային ուժերը երես թեքեցին և հռչակեցին, որ նորանկախ պետությունները հետխորհրդային տարածքում ճանաչվելու են միութենական հանրապետությունների սահմաններում: «Միջազգային ուժերը սկզբում սատարում էին արցախյան շարժումը, սակայն երբ այդ շարժումը կատարեց իր հիմնական դերը՝ այն է Խորհրդային Միության փլուզումը, նրանք երես թեքեցին մեզանից, ինչի արդյունքում էլ եղավ այն, ինչ հիմա ունենք»,- նշեց Մանասյանը:

Մանասյանը «Միացման ամենակարճ ճանապարհն անկախությունն է» բանաձևը համարում է ամենաճիշտ ճանապարհը: «Այս բանաձևը տարածել է պետք. միացման ամենակարճ ճանապարհն անկախությունն է: Որովհետև մեր չարակամ ուժերը փորձում են հասնել նրան, որ լինի ոչ թե ղարաբաղա-ադրբեջանական հակամարտություն, այլ լինի Հայաստան-Ադրբեջան հակամարտություն: Միացման կարգախոսը ստեղծված իրավիճակում պատերազմի վերսկսման կարող է հանգեցնել»,- նկատեց քաղաքագետը:

Միևնույն ժամանակ, քաղաքագետն այն կարծիքին է, որ Հայաստանի և Արցախի միացումը տեսականորեն տեղի ունեցել է: «Մեզ մոտ նույն տնտեսական դաշտն է, նույն ֆինանսական և գրեթե նույն քաղաքական դաշտն է: Միացումը կա, սակայն Արցախը պետք է միջազգային հանրությանը և աշխարհին ներկայանա որպես անկախ պետություն, իսկ հիմա միացում պահանջելը սադրանք կլինի: Քաղաքականությունն ավելի բարդ բան է, քան առաջին հայացքից թվում է»,- նշեց Մանասյանը:

Նա նաև ընդգծեց, որ Արցախն այն վայրը չէ, որտեղ պետք է քաղաքական բանավեճեր, կռիվներ սարքել: Նրա խոսքով` Արցախը խրամատ է, իսկ խրամատում քաղաքական վեճերը տեղ չունեն: