ԼՂ հակամարտության անհայտ կորած ազատամարտիկի մայրը քսան տարուց ավելի սպասում է որդու վերադարձին

Արցախում ռազմական գործողությունների սկզբից անցել է գրեթե 22 տարի: 1992 թ. սկսված հակամարտության արդյունքում անհետ կորել են հայկական կողմի մոտ 800 ազատամարտիկներ: Սոֆյա Գևորգյանն արդեն 22 տարի սպասում է 1993թ. հայրենիքի պաշտպանության մեկնած որդու վերադարձին, ամեն օր խոսում է անհետ կորած որդու' Էդվարդ Սարդարյանի լուսանկարի հետ: «Արմենպրես»-ի հետ զրույցում այս մասին պատմեց տիկին Սոֆյան:

«Հույսով ապրում եմ, որդուս լուսանկարի հետ խոսում, հարցնում եմ նրան' ի՞նչ պատահեց, ինչպե՞ս վիարվորվեց: Մարդիկ կան, ասում են, գուցե հույսդ կտրել ես, էլ չես սպասում, բայց ես քանի դեռ կենդանի եմ, անհնար է, որ չսպասեմ: Իմ հարազատներից ոչ ոք դուռս չի ծեծում, երբ ծեծում են, ով էլ ծեծի, անկախ ինձնից մտածում եմ' բա որ տղաս լինի, բացեմ դուռն ու այդ պահին չճանաչեմ կամ վատ զգամ... Նույնիսկ գիշերը , որ քնած եմ, իրականում նրա ձայնը լսում եմ' կանչում է դրսից»,- պատմում է հակամարտության ժամանակ անհետ կորած Էդվարդի մայրը:

Տիկին Սոֆիկը պատմում է, որ իր մի տղան Ռուսաստանում է, և երբ հաջողվում է այցելել տղային, երկար մնալ չի կարողանում, վախենում է, որ անհետ կորած տղան կարող է հանկարծ գալ ու իրեն չգտնել:

«Մտածում եմ, որ գա դուռը ծեծի ու բացող չլինի՞, սարսափում եմ ու միշտ սպասում: Մի անգամ' 1995-96թ-ին, Նոյեմբերյանից ինչ-որ տեղեկություն եկավ, իբր մի թուրք ասում է, թե գումար տվեք, ես ձեր երեխաներին կբերեմ: Ես էլ ասացի, որ եթե իմ երեխային բերես, ես գումարը կբերեմ: Գնացի հասա Նոյեմբերյան, ինքն էլ խաբեց չեկավ»,- ասում է Էդվարդի հուսախաբ մայրը:

Կարենը՝ Էդվարդի փոքր եղբայրը, մի անգամ մորը պատմել է , որ տեսել է մի տղայի, ով եղբոր բլուզով էր: Բլուզը ճանաչել էր, քանի որ մայրն էր գործել Էդվարդի համար:

«Կարենս գնացել, գտել էր այդ տղային, քանի որ իմ գործած բլուզով էր' ճանաչել էր: Տղան պատմել էր, որ կռվի ժամանակ առաջ էին գնում, ինքը վիարվորվել էր, Էդվարդը իր բլուզը տվել էր իրեն, ինքն էլ հագել էր», -ասաց տիկին Սոֆյան:

Մոր պատմելով' Էդվարդը հոկտեմբերի վերջին 15 օրով եկել է տուն, ձեռքից վիրավորված է եղել, մայրը խնդրել է, որ գնան հիվանդանոց, տանը մի որոշ ժամանակ ավելի մնալու թույլտվություն վերցնեն, Էդվարդն ասել է' չէ, մամ, պիտի գնամ, խոսք եմ տվել: Գյուղում մնացած ընկերներին ասել էր' գնում եմ, բայց սա վերջին գնալս կլինի:

...Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեն անհայտ կորածների խնդրով զբաղվում է 1992 թվականից: Հիմնական ուղղությունն անհայտ կորածների ճակատագրերը պարզելն է: ԿԽՄԿ-ն հայկական, արցախյան և ադրբեջանական կողմերում սերտորեն համագործակցում է իշխանությունների հետ: «Արմենպրես»-ի հետ զրույցում ասաց ԿԽՄԿ հայաստանյան գրասենյակի հաղորդակցման ծրագրերի ղեկավար Զառա Ամատունին: Նա նշեց նաև, որ հավաքվում են անհայտ կորածների մասին տվյալներ և հանձնվում անհայտ կորա ծների, պատանդների և ռազմագերիների հարցերով զբաղվող պետական հանձնաժողովներին:

«Աշխատանք է տարվում անհայտ կորածների ընտանքիների հետ, մենք փորձում ենք մեր կողմից աջակցել այդ ընտանիքներին, սոցիալական ծրագրերով: Իրականացնում ենք սոցիալական ծրագրեր, դրամաշնորհային որոշակի սխեմաներ, ցուցաբերում ենք հոգեբանական, առողջապահական , իրավական և այլ աջակցություն»,- ասաց Ամատունին' նշելով նաև, որ ԿԽՄԿ-ն ԴՆԹ նմուշներ է հավաքում ընտանիքներից, որպեսզի Ադրբեջանի հետ երկխոսության հնարավորության դեպքում, քայլեր ձեռնարկի անհայտ կորածներին գտնելու ուղղությամբ:

ԿԽՄԿ Հայաստանի, Լեռնային Ղարաբաղի և Ադրբեջանի գրասենյակներում 4600-ից ավելի անձ համարվում է անհետ կորած, որոնցից մոտ 500-ը Հայաստանից են, 400-ը' Արցախից: Անհետ կորածներից ոչ ոք դեռևս հայրենիք չի վերադարձել: