Անորակ կառավարման հետևանքները

Միջազգային կոնյուկտուրան, աշխարհում տեղի ունեցող իրադարձությունները հաճախ հնարավորությունների նոր պատուհան են բացում Հայաստանի համար:

Օրինակ, Իրանի շուրջ տասնամյակներ տևած միջազգային ճգնաժամի հանգուցալուծումն ու այդ երկրի «բացվածությունը» ̀ քաղաքական ու տնտեսական նոր հեռանկարներ են խոստանում Հայաստանին' տարածաշրջանում թուրք-ադրբեջանական տանդեմին հակակշռելու, նաև մեր երկրի նկատմամբ ռուսական բացարձակ ազդեցությունը փոքր-ինչ մեղմելու առումով: Էլ չասած' տնտեսական պլյուսների, տարանցիկ երկիր դառնալու հեռանկարների մասին:

Ընդ որում, հայ-իրանական հարաբերությունների զարգացմանը չէր կարող խանգարել ԵՏՄ անդամ լինելու հանգամանքը, եթե, իհարկե, այդ միության մեջ Հայաստանն ամբողջովին կորցրած չլիներ իր սուբեկտայնությունը: Բայց Թեհրանում շատ արագ հասկացան, որ Հայաստանի հետ կապված գլոբալ հարցերը պետք է քննարկեն ոչ թե Երևանում, այլ' Մոսկվայում:

Եթե նույնիսկ Հայաստանի այսօրվա իշխանությունները համակերպվել են մեր երկրի ֆորպոստային կարգավիճակի հետ, ապա կարող էին նոր հնարավորությունների պատուհան համարել այն, որ Մոսկվան արգելել է թուրքական որոշակի արտադրանքի ներկրումը: Այսինքն, մեր ռազմավարական գործընկերոջ, կամ ինչպես ոմանք են սիրում ասել' «մեծ եղբոր» շուկայում տեղ է բացվել մեր արտադրանքի համար: Տեղ̀ գուցե բացվել է, սակայն այդ տեղը մեր տնտեսությունը «նվաճել» չի կարող' իր օլիգարխիկ կառուցվածքի, անարդյունավետ կառավարման, հետամնացության, սահմանափակ ծավալի հետևանքով:

Ժամանակակից պետությունների սուբյեկտայնության կարևոր հատկանիշներ են' մրցունակ տնտեսությունը, արդյունավետ դիվանագիտությունը: Մենք երկուսն էլ չունենք ու կարող ենք հրճվել, երբ Ժիրինովսկու կարգի մեկը ծաղրում է մեզ' առաջարկելով թուրքերին պատժել հայերի ու քրդերի միջոցով: Այսպես հրճվում են հպատակները, երբ արքունիքում որոշում են նրանց զվարճացնել:

Սուրեն Սուրենյանց