Ասֆալտի հերոսները

Հաճախ է հումորով ասվում այն մասին, որ այսօր Հայաստանում ամենատարածված մասնագիտությունները Facebook-ում ստատուսներ գրող «քաղաքագետի» և «պայքարող փրկիչների» (ակտիվիստ, աշխուժակ) մասնագիտություններն են: Ես դրանց կավելացնեի ևս մեկը՝ «ազատամարտիկի» մասնագիտությունը: Նրանք ևս անընդհատ հայտնվում են, ավելանում: Օրինակ՝ դուք երբևէ լսե՞լ էիք ազատամարտիկ Յուրի Անտոյանի մասին: Ես չէի լսել, բայց արդեն նրա մասին իմացան, նա դարձավ «աստղ», նորօրյա «հերոս», և ինչպե՞ս դարձավ. շատ պարզ՝ հայտնվեց հարթակում, ներկայացավ որպես ազատամարտիկ և մի քանի անվայել արտահայտություններ արեց գեներալ Մանվել Գրիգորյանի և այլ գործիչների հասցեին... ու փառքը պատրաստ է: Հայրենական լրատվամիջոցները կայծակնային արագությամբ սկսեցին տարածել այդ մտքի գոհարները և ևս մեկին դարձրին «հերոս»: Հիշո՞ւմ եք՝ մոտ մի երկու ամիս առաջ էլ մեկ ուրիշ ազատամարտիկ նման ձևով «հերոսացվեց», նույնիսկ ծեծվեց, սրտաճմլիկ մեկնաբանություններ վաստակեց իր հասցեին, իսկ հետո պարզվեց, որ մեկից պարտքով փող էր վերցրել ու վերադարձնելու փոխարեն պարտքատիրոջը մայր էր հայհոյել:

Բայց միևնույն է, նմանները «հերոս» են (չնայած ես իրենց կանվանեի՝ «ասֆալտի հերոսներ»), որովհետև իրենք «պայքարող» են և իրենք քննադատում են գեներալներին, այլ պաշտոնյաներին: Հետևաբար, այսօր հերոս դառնալու համար ի՞նչ է պետք՝ մի քանի անվայել արտահայտություններ անգիր սերտել և հնչեցնել դրանք պաշտոնյաների հասցեին, մնացածը կանեն լրատվամիջոցները:

Կարեն Վարդանյան