Եվրոապտակ Հայաստանի իշխանություններին

Քարոզարշավի ընթացքում իշխանությունները շարունակ պնդում էին, որ առաջարկվող սահմանադրական փոփոխություններն արժանացել են Վենետիկի հանձնաժողովի դրական եզրակացությանը: Սա մատուցվում էր՝ որպես քարոզչական հնարք՝ ընդդիմության բերանը փակելու, հնչած մեղադրանքներին պատասխանելու համար:

Այսօր իշխանությունների օգտագործած քարոզչական հնարքը բումերանգի պես հարվածեց հենց իրենց՝ իշխանություններին:

Պարզվում է՝ հանրաքվեի հարցում վերապահումներ ունեն ոչ միայն մեր ընդդիմությունն ու հասարակության մի ստվար զանգված, այլ նաև' եվրոպական դիտորդները:

Թվում էր' իշխանությունները բավականին գեղեցիկ պատկեր են ներկայացրել' «Այո»-ի հաղթանակն ապահովելով, բայց նաև «Ոչ»-ի պատկառելի թիվ ներկայացնելով: Բայց «դեմոկրատական» այդ պատկերն ԵԽԽՎ դիտորդներին չի բավարարել:

Իհարկե, եվրոպացիները գերադասել են իրենց կարծիքը ներկայացնել ոչ թե քաղաքական, այլ դիվանագիտական տերմինալոգիայով: Նրանք, մեր ընդդիմության օրինակով, չեն ասում, թե հանրաքվեն լեգիտիմ չէ, բայց նկատում են, որ «... հանրաքվեն պայմանավորված է քաղաքական շահերով, ոչ թե' հայ ժողովրդի կարիքներով»: Այլ խոսքով՝ ԵԽԽՎ դիտորդներն արձանագրում են հասարակության պասիվությունը, հասարակական կոնսենսուսի բացակայությունը:

Եվրոպացիները Լևոն Զուրաբյանի նման չեն պնդում, որ կեղծվել է կես միլիոն ձայն, բայց իրենց զեկույցում հանգամանալից թվարկում են կեղծիքների բոլոր տեսակները՝ գործածելով անգամ «կարուսել» տերմինը:

Միջազգային դիտորդները չեն խոսում Սերժ Սարգսյանի իշխանության հավերժացման մասին, բայց ակնարկում են , որ հանրաքվեն հնարք է՝ գործող նախագահի իշխանությունը պահպանելու համար:

Հանրապետականի քարոզչության պատասխանատուների փաստարկները խիստ պարզունակ էին անգամ մեր հասարակության, էլ ուր մնաց՝ այն մարդկանց համար, ովքեր նմանատիպ գործընթացներ դիտարկել են տասնյակ երկրներում:

Հանրաքվեն չի ապահովել հասարակական համաձայնություն երկրի ներսում ու թերևս երկրի դրական իմիջ՝ արտերկրում: Այսքանով սահմանադրական փոփոխությունների դրական էֆեկտը սահմանափակ է, իսկ հանրաքվեն չի կատարել իր հիմնական առաքելությունը:

Սուրեն Սուրենյանց